IV SA/Wr 202/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o zwrot kosztów postpowania w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego postanawia : odmówić przyznania zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 202/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę H. B. (zwanego dalej stroną, wnioskodawcą lub skarżącym) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego. W dniu 8 lutego 2017 r. skarżący – za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej – wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia powołanego na wstępie wyroku (k. 41 akt sądowych). Zarządzeniem Sądu z dnia 13 lutego 2017 r. strona została wezwana pismem z dnia 9 lutego 2017 r. do uzupełnienia braku formalnego ww. wniosku poprzez nadesłanie oryginalnie podpisanego egzemplarza pod rygorem pozostawienia żądania bez rozpoznania (k. 42 i 43 akt sądowych). Skarżący pismem z dnia 16 lutego 2017 r. oświadczył, że składa do każdego wniosku oryginalny podpis, w identycznej formie jak na wezwaniu. Wskazane oświadczenie strona zamieściła na otrzymanym wezwaniu sądowym. W tym samym piśmie skarżący zawarł wniosek o zwrot kosztów dojazdu z P. Z. do W. tytułem "bezpodstawnego wezwania z dnia 13 lutego 2017 r." (k. 51 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 14 marca 2017 r. Sąd pozostawił wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku bez rozpoznania. W uzasadnieniu tegoż zarządzenia wskazany, że cyt. "(...) wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku był niepodpisany, i dlatego zarządzeniem z dnia 13 lutego 2017 r. został on wezwana do uzupełnienia wskazanego braku formalnego poprzez nadesłanie oryginalnie podpisanego wniosku. W odpowiedzi skarżący oświadczył, że składa do wniosku oryginalny podpis i tak sformułowane oświadczenie podpisał. Przy czym nie uczynił on tego na wniesionym żądaniu, lecz w odrębnym piśmie, w formie dopisku na otrzymanym wezwaniu. Skutkiem tego w aktach sprawy w dalszym ciągu pozostaje niepodpisany przez skarżącego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który nie może wywołać zamierzonego rezultatu. Skarżący realizując wezwanie Sądu winien był bowiem nadesłać oryginalnie podpisany wniosek. Niewystarczające zaś było złożenie swojego oryginalnego podpisu na innym dokumencie, nawet jeśli w ocenie skarżącego stanowiło to wykonanie nałożonego na niego obowiązku (...)."(k.56 – 58 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis ten wraz z art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. (przepisy dotyczące umorzenia postępowania oraz dotyczące postępowania po wniesieniu skargi kasacyjnej) określają sytuacje, w których Sąd orzeka o zwrocie kosztów między stronami postępowania sądowoadministracyjnego i unormowania te nie mogą być interpretowane rozszerzająco (por. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 22 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 306/15, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższego wynika, że strona nie może skutecznie żądać zwrotu kosztów postępowania w sytuacji, gdy wniesiona przez nią skarga okazała się niezasadna. Sąd nie ma zatem żadnych podstaw prawnych do orzeczenia zwrotu kosztów postępowania w przypadku oddalenia skargi. Sytuacja taka ma miejsce w przedmiotowej sprawie, ponieważ skarga H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] została oddalona przez Sąd opisanym wyżej wyrokiem z dnia 7 lutego 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 202/16. Wniosek skarżącego o zwrot kosztów nie może być zatem uwzględniony z uwagi na stan faktyczny przedmiotowej sprawy (oddalenie skargi), a także fakt, że zarządzeniem z dnia 14 marca 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia. Równie istotne jest przy tym, że przepisy ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują instytucji zwrotu kosztów postępowania uwzględniające czynności mające miejsce po wydaniu wyroku, tym bardziej, że Sąd pismem z dnia 9 lutego 2017 r. wezwał skarżącego jedynie do nadesłania oryginalnie podpisanego wniosku z dnia 8 lutego 2017 r. do każdej sprawy oddzielnie. Sąd natomiast nie wzywał skarżącego do osobistego stawiennictwa. W tych okolicznościach należało odmówić skarżącemu przyznania kosztów postępowania, na podstawie art. 200 w zw. z art. 210 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.