IV SA/Wr 202/18

Sygn. akt IV SA/Wr 20218 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym- trybie uproszczonym w dniu 18 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...], odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Marszałka Województwa D. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w sprawie uznania świadczeń rodzinnych wypłaconych za okres od 1 grudnia 2007 r. do 31 maja 2008 r. za nienależnie pobrane w łącznej kwocie 768,00 zł i zobowiązania M. W. do ich zwrotu łącznie z odsetkami ustawowymi. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzja Marszałka Województwa D. z dnia [...] czerwca 2017 r. została wysłana na adres krajowy: [...]. Pomimo dwukrotnego awizowania strona nie odebrała przesyłki, która została zwrócona nadawcy. Następnie przy piśmie z dnia 8 września 2017 r. organ pierwszej instancji przesłał stronie kserokopię powyższej decyzji na adres w H.: [...]. Przesyłka ta została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 11 września 2017 r. (potwierdzenie odbioru przesyłki), natomiast odwołanie strony od decyzji wraz z prośbą o umorzenie odsetek zostało nadane w polskim urzędzie pocztowym w dniu 25 września 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie, nadesłane przez stronę potwierdzenie nadania przesyłki poleconej). Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja z dnia 6 czerwca 2017 r. została skierowana pod nieaktualny adres zamieszkania strony w Polsce, a następnie pod właściwy adres zamieszkania strony w H. przesłano kopię tej decyzji zamiast odpisu (egzemplarza) decyzji. W związku z tym zaskarżona decyzja nie weszła do obrotu prawnego, odwołanie jest przedwczesne i niedopuszczalne z powodu niedoręczenia decyzji. Organ odwoławczy zalecił doręczyć stronie decyzję z dnia [...] czerwca 2017 r. na adres do korespondencji wskazany w odwołaniu: [...]. W piśmie z dnia 4 grudnia 2017 r. strona wniosła do SKO ponaglenie z uwagi na niezałatwienie odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r., doręczonej jej w dniu 20 września 2017 r. oraz wyjaśnienie przyczyn niewydania decyzji. Strona wyjaśniła, że odwołanie wniosła w dniu 25 września 2017 r. i nie otrzymała dotychczas odpowiedzi. W wezwaniu z dnia 8 stycznia 2018 r. SKO wyjaśniło stronie, że Kolegium stwierdziło niedopuszczalność odwołania postanowieniem z dnia [...] października 2017 r., jednakże pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki, nie doszło do jej odebrania przez stronę. Zobowiązano stronę do wyjaśnienia, czy podanie z dnia 4 grudnia 2017 r. należy potraktować jako ponaglenie w rozumieniu art. 37 k.p.a. W piśmie z dnia 21 stycznia 2018 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r., wyjaśniając, że nie została pouczona o braku możliwości odwołania się od decyzji po otrzymaniu jej w H. oraz prawie odwołania dopiero po otrzymaniu decyzji na adres krajowy. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Kolegium wskazało, że prośba o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest w istocie bezprzedmiotowa, skoro nie doszło jeszcze do skutecznego doręczenia stronie decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uchylenie postanowienia SKO i zakwestionowała prawidłowość oraz skuteczność doręczenia decyzji, ponieważ nie otrzymała awiza informującego o przesyłce pozostawionej na poczcie. Jedna skrzynka pocztowa usytuowana jest przy wejściu na posesję, a druga skrzynka znajduje się kilka metrów od budynku. Jednak pracownik poczty nie pozostawił w nich awiza, przypuszczalnie myląc posesje z powodu podwójnej numeracji. W B. są dwie posesje o numerze [...], na przeciwległych krańcach wioski, a od września do grudnia 2017 r. zmieniło się kilku listonoszy i wielokrotnie miały miejsce pomyłki. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Kolegium wyjaśniło, że ponaglenie z dnia 4 grudnia 2017 r. dotyczy "losów" odwołania z dnia 25 września 2017 r., którego niedopuszczalność stwierdzono. Ponadto we wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie podano żadnych okoliczności mogących wskazywać, że nie chodzi o odwołanie z dnia 25 września 2017 r., a może chodzić o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w stosunku do doręczenia dokonywanego w wykonaniu postanowienia o niedopuszczalności. Kolegium zasadnie więc przyjęło, że ma do czynienia z prośba o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z dnia 25 września 2017 r. Poza tym w aktach administracyjnych sprawy nie ma dowodu doręczenia stronie decyzji, do jakiego miało dojść w wykonaniu postanowienia Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyjęło w zaskarżonym postanowieniu, podobnie jak w postanowieniu z dnia [...] października 2017 r., że w dalszym ciągu nie doszło do skutecznego doręczenia stronie decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r. Należy jednak zauważyć, że po wydaniu postanowienia SKO z dnia [...] października 2017 r. organ pierwszej instancji, wykonując zalecenia SKO, podjął ponowną próbę doręczenia stronie decyzji. Z notatki służbowej pracownika organu pierwszej instancji z dnia 1 grudnia 2017 r. wynika, że 6 listopada 2017 r. został ponownie wysłany stronie oryginał decyzji na adres podany do korespondencji: [...]. Z wydruku śledzenia przesyłki wynika, że korespondencja ta została doręczona w dniu 13 listopada 2017 r. Również z załączonej do akt administracyjnych sprawy korespondencji e – mailowej strony z pracownikiem organu pierwszej instancji wynika, że przesyłka została stronie doręczona. W e – mailu z dnia 15 listopada 2017 r. strona informuje pracownika organu, że dwa dni temu otrzymała na podany w odwołaniu adres do korespondencji znowu tę samą decyzję, co jest dla strony niezrozumiałe. Także w e – mailu z dnia 8 grudnia 2017 r. strona potwierdza, że otrzymała decyzję na adres polski. Z korespondencji e – mailowej strony z pracownikiem organu pierwszej instancji wynika również, że strona nadal oczekuje pisemnej odpowiedzi organu na odwołanie z dnia 25 września 2017 r. (e – mail z dnia 15 listopada 2017 r., e -mail z dnia 5 grudnia 2017 r. oraz e – mail z dnia 8 grudnia 2017 r.), a więc nie zapoznała się z postanowieniem SKO z dnia [...] października 2017 r. Jednocześnie zdaniem strony odwołanie z dnia 25 września złożyła w terminie (e – mail z dnia 5 grudnia 2017 r.). Stanowisko strony potwierdzają okoliczności związane z nadaniem przesyłki, zawierającej decyzję. Przesyłka ta została przez organ nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 11 września 2017 r., a odwołanie strony od decyzji zostało nadane w polskim urzędzie pocztowym w dniu 25 września 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie, nadesłane przez stronę potwierdzenie nadania przesyłki poleconej). Stąd też strona w ponagleniu z dnia 4 grudnia 2017 r. domagała się załatwienia przez SKO jej odwołania z dnia 25 września 2017 r. Po wyjaśnieniu stronie przez SKO w wezwaniu z dnia 8 stycznia 2017 r., że SKO stwierdziło niedopuszczalność odwołania z dnia 25 września 2017 r. i postanowienie SKO z dnia [...] października 2017 r. zostało uznane za doręczone w dniu 15 listopada 2017 r. w wyniku zastosowania tzw. fikcji doręczenia, a zobowiązanie organu pierwszej instancji do doręczenia decyzji miało na celu umożliwienie wniesienia stronie odwołania w ustawowym terminie, strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. We wniosku strona powołała się na wyjaśnienia SKO z dnia 8 stycznia 2017 r. i wskazała, że wcześniej nie została pouczona o możliwości odwołania się dopiero w terminie liczonym od daty otrzymania decyzji na podany adres do korespondencji w kraju. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Kolegium pominęło zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci korespondencji e – mailowej strony z organem pierwszej instancji, notatki służbowej pracownika organu pierwszej instancji z dnia 1 grudnia 2017 r., wydruku śledzenia przesyłki pocztowej i nie wyjaśniło, na jakich przesłankach oparło swoje stanowisko o braku doręczenia stronie decyzji na adres krajowy, naruszając tym samym art. 7 i art. 77 § 1 i w konsekwencji art. 58 § 1 k.p.a. Nie znajdują również potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy przypuszczenia Kolegium, że strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z dnia 25 września 2017 r. Ponownie rozpoznając sprawę, Kolegium winno jednoznacznie ustalić, czy decyzja z dnia [...] czerwca 2017 r. została stronie doręczona na podany adres do korespondencji w kraju i stosownie do wyniku powyższego ustalenia podjąć stosowne rozstrzygnięcie. Stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.