IV SA/Wr 207/13

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku M. M. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we [..] z dnia [..], nr [...] w przedmiocie zwolnienie ze służby w Policji postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte kolejnym wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2013 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Z kolei Okręgowa Rada Adwokacka we [..] dnia 8 listopada 2013 r. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adw. W. B. Wyznaczony adwokat podjął czynności związane z udzieleniem pomocy prawnej, ponieważ pismem z dnia 24 listopada 2013 r., sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k-62). Opinia ta została wysłana skarżącemu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 grudnia 2013 r. przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący na urzędowym formularzu z dnia 8 stycznia 2014 r. złożył kolejny wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, tj. wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w którym podał, że jego sytuacja materialną i rodzinna nie uległa zmianie. Powyższy wniosek w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu został zakwalifikowany jako kolejny wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu. Odnosząc się do wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych wskazać trzeba, iż skarżący jest zwolniony od obowiązku ich ponoszenia z mocy art 239 pkt 1 lit "d" powyższej ustawy, z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących stosunków pracy i stosunków służbowych. Natomiast w zakresie kolejnego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powołać się należy na treść art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy, z którego wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Kolejny wniosek skarżącego z dnia 8 stycznia 2014 r. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, tym razem w osobie radcy prawnego jest bezprzedmiotowy, gdyż z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2013 r. skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Pomoc prawna w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu została przyznana na etapie postępowania przed sądem I instancji, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2013 r. oddalającym skargę. Z kolei Okręgowa Rada Adwokacka we [...] dnia 8 listopada 2013 r. wyznaczyła wyżej wskazanego adwokata z urzędu, który podjął czynności związane z udzieleniem pomocy prawnej, ponieważ wspomnianym pismem z dnia 24 listopada 2013 r. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Powyższe oznacza, iż skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata, który udzielił pomocy prawnej. Potwierdza to orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej mieści się w zakresie czynności pełnomocnika ustanowionego z urzędu (post. NSA z dnia 16 lutego 2010 r., sygn. akt II GZ 26/10, LEX nr 663543). Dodać należy, iż w przypadku wątpliwości dotyczących pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu strona zainteresowana winna zwrócić się o ich rozstrzygnięcie do okręgowej rady adwokackiej. (art. 28 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 26 maja 21982r. Prawo o adwokaturze, Dz. U. tj. z 2002r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.), czego skarżący nie uczynił. Z tych względów omawiany wniosek skarżącego o ustanowienie innego pełnomocnika z urzędu, tj. radcy prawnego z urzędu, należało uznać za bezprzedmiotowy. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 239 pkt 1 lit "d" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.