IV SA/Wr 210/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak - Kubiak Sędzia WSA Wanda Wiatkowska- Ilków (spr.) Protokolant Aleksandra Siwińska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do czynnej służby wojskowej oddala skargę. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] działając na podstawie ogólnie powołanego rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych Komisji lekarskich w tych sprawach ( Dz. U. Nr 151, poz. 1595) po przeprowadzeniu badania lekarskiego A. R. rozpoznała u niego: 1. zespół pasma biodrowo-piszczelowego po stronie lewej nieznacznie upośledzający sprawność ustroju - § 64 pkt 1 2. cechy niestabilności przednio-bocznej kolana prawego nieupośledzające sprawności ustroju - § 77 pkt 5 3. wygojone złamanie kości śródstopia prawego, w wywiadzie nieupośledzające sprawności ustroju - § 75 pkt 2 4. wygojone złamanie kości przedramienia lewego w wywiadzie nieupośledzające sprawności ustroju - §75 pkt 2 załącznika Nr 1 do wymienionego wyżej rozporządzenia. Na podstawie tak dokonanego rozpoznania uznała, że poborowy jest zdolny do czynnej służby wojskowej - kategoria A. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, że na podstawie wykonywanych badań rozpoznania nie stanowią przeciwwskazania do czynnej służby wojskowej. Odwołanie od powyższego orzeczenia z zarzutem iż wydana opinia o jego stanie zdrowia mija się ze stanem faktycznym wniósł A. R. Podniósł w nim, że posiada wrodzoną wadę pasm biodrowo-piszczelowych po stronie lewej, zapalenie kaletki przykrętarzowej, co znacznie upośledza sprawność ruchową oraz uniemożliwia jakikolwiek wysiłek fizyczny. Twierdził, że jedynym leczeniem w tym schorzeniu jest zabieg operacyjny, który nie daje skuteczności wyleczenia w 100%. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] po rozpoznaniu powyższego odwołania na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002r. Nr 21, poz. 205 ze zm.) oraz §3 ust. 7, §4 ust.8, §9 pkt 3 rozporządzenia MON z 25 czerwca 2004r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594 ze zm.) oraz §22 ust. 1 i 2, §23 ust.1, 3 rozporządzenia MON z 25 czerwca 2004r. - w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz.1595 ze zm.)- utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu swojego orzeczenia stwierdziła, że po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Podniosła też, że w świetle zgromadzonej dokumentacji orzeczniczo -lekarskiej oraz przeprowadzonych dla potrzeb orzeczniczych konsultacji lekarskich specjalistycznych ortopedyczno - traumatologicznych oraz rtg stawów biodrowych jak również załączonej przez skarżącego dokumentacji medycznej w postaci kserokopii wyników badań i zaświadczeń lekarskich wynika jednoznacznie iż stwierdzone u orzekanego schorzenia ze strony narządu ruchu oraz obecny stopień ich nasilenia mieści się w zakresie pojęciowym §64 pkt 1, §77 pkt 5, §75 pkt 2, §75 pkt 2 z zał. Nr 2 do rozporządzenia MON z 25 czerwca 2004r. ( Dz. U. Nr 151, poz. 1595 ze zm.) co kwalifikuje w grupie I osób badanych (poborowi) do kategorii " A" zdolności do czynnej służby wojskowej. Wskazano także, że załączona przez skarżącego dokumentacja medyczna z dotychczasowego leczenia nie zawiera danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości co do oceny aktualnego stanu i funkcji narządu ruchu, dokonanej przez badąjącego dla potrzeb orzeczniczych TWKL we W. lekarza specjalisty chirurga ortopedy. W skardze na powyższą decyzję zainteresowany ponownie zarzucił, że opinia o jego stanie zdrowia mija się ze stanem faktycznym, który w dalszym ciągu jest taki sam. Wniósł o ponowne określenie jego stanu zdrowia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a w uzasadnieniu swojego stanowiska przywołał argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, Sąd nie może opierać swojej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej .Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względne stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku wystąpienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynika sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] oraz poprzedzające je orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej. Zakres kontroli orzeczeń lekarskich określił NSA w wyroku z dnia 19 stycznia 2001r. w sprawie III SA 2930/00. Stwierdził w nim, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu poborowego za zdolnego do służby wojskowej obejmować będzie sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia poborowego, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia poborowego było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności poborowego do służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Z powyższego wyroku wynika, że judykatura uznaje, że kontrola sądowa nie obejmuje rozpoznania lekarskiego. Jest to oczywiste z uwagi na brak podstawowej, specjalistycznej, medycznej wiedzy sądu w tym zakresie. Podstawą materialno - prawną rozstrzygnięcia stanowi art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 i art. 30 a ustawy z 21 listopada 1976r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz. U. z 2002r. Nr 21, poz. 205 ze zm.). Wydane na tej podstawie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2001 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach ( Dz. U. Nr 151, poz. 1595 ze zm.) wraz z załącznikiem Nr 2 wykazem chorób i ułomności przy orzekaniu o zdolności do czynnej służby wojskowej wskazuje organy uprawnione do wydawania orzeczeń dotyczących zdolności do odbywania służby wojskowej, tryb postępowanie tych organów oraz wykaz chorób i ułomności i ich kwalifikację jeżeli chodzi o możliwości odbywania służby wojskowej. Zgodnie §14 rozporządzenia "orzeczenie o zdolności do czynnej służby wojskowej (...) wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby także obserwacji szpitalnej, dokumentacji medycznej oraz informacji i dokumentów, o których mowa w §6 wykorzystując w szczególności ;1) opinię służbowo-lekarską (...) 2) historię leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego 3); wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby; 4) książeczkę zdrowia żołnierza niezawodowego; 5) informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu żołnierza niezawodowego. Po myśli §18 rozporządzenia wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech oficerów - lekarzy. W jej składzie mogą być również oficerowie - lekarze niepełniący zawodowej służby wojskowej (ust. 1). Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji lekarskiej . Jednakże w razie potrzeby może przeprowadzić lub powtórzyć badania oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie ( ust. 4). Według §23 rozporządzenia wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatrując odwołanie w składzie trzech oficerów - lekarzy. W składzie komisji mogą być oficerowie lekarze niepełniący zawodowej służby. Analizując akta administracyjne rozpatrywanej sprawy należy uznać, że skład komisji I i II instancji był prawidłowy, w ich skład wchodziło, co wynika z opisu orzeczenia, trzech lekarzy- oficerów. Organ I instancji Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska, orzekła na podstawie dokumentacji przestawionej przez skarżącego, tj. zaświadczenia lekarskiego z 11 października 2007r. i usg z opisem zdjęcia z dnia 11 października 2007r. Wykonano również na zlecenie komisji badania radiologiczne obu stawów biodrowych. Przeprowadzono konsultację ortopedyczną. Badał zainteresowanego lekarz o specjalności chirurg -ortopeda, a także lekarz medycyny (zlecenie wykonania badań lekarskich specjalistycznych). Z uzasadnienia orzeczenia organu II instancji wynika, że komisja wyższego stopnia oparła się na badaniach lekarskich wykonanych przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską. Brak jest podstaw do sformułowania jakichkolwiek zastrzeżeń co do zakresu badań i specjalistów je wykonujących . Orzeczenia obu instancji zostały podpisane przez wszystkich członków komisji. Zatem w omawianym zakresie Sąd nie stwierdza uchybień. Również skarżący nie przedstawił żadnych merytorycznych zarzutów. W składanych środkach odwoławczych, podniósł, że stan faktyczny nie odpowiada stwierdzonemu. Analizując treść załącznika Nr 2 do omawianego rozporządzenia, w zakresie paragrafów, którym odpowiada rozpoznanie chorobowe wymienione w zaskarżonych orzeczeniach - §64, §75 i §77- należy zauważyć, że żaden z nich nie wskazuje na inne badania dodatkowe, które należałoby przeprowadzić niż te które uwzględniono. Odnośnie kwalifikacji §77 ustawodawca stanowi, że do 5 i 6 tego paragrafu należy kwalifikować następstwa przebytych uszkodzeń wewnątrzstawowych powodujące niestabilność, ograniczenie ruchów i upośledzenie sprawności dynamicznej oraz chondromalację - potwierdzone w badaniach USG, MRI, Ct lub RTG. Badanie RTG wykonano. Nie jest przedmiotem skargi i nie budzi wątpliwości kwalifikacja wygojonego złamania kości śródstopia prawego i kości przedramienia lewego - jak stwierdzają organy w wywiadzie nieupośledzające sprawności ustroju, zakwalifikowane w zastępstwie do §75 pkt 5załącznika Nr 2 do omawianego rozporządzenia. Stwierdzone w orzeczeniu cechy niestabilności przednio -bocznej kolana prawego - nieupośledzające sprawności ustroju zostały zakwalifikowane do §77pkt 2, rozpoznanie zespołu pasma biodrowego- piszczelowego po stronie lewej nieznacznie upośledzające sprawność ustroju do §64 pkt 1. Te ostatnie jak wynika z orzeczeń rozpoznanie zostało zakwalifikowane zastępczo. §10 powołanego rozporządzenia w ustępie 3 dopuszcza taką możliwość .Stanowi bowiem, że "jeżeli dla danego przypadku brak jest odpowiedniej pozycji w załącznikach nr 2-4 do rozporządzenia przypadek ten kwalifikuje się według pozycji najbardziej zbliżonej. Zauważyć też należy, że to ostanie rozpoznanie koresponduje z rozpoznaniem wynikającym z zaświadczenia lekarskiego dostarczonego przez zainteresowanego, wydanego przez lekarza ortopedę A. S. z 17 października 2007r. Jak wcześniej już stwierdzono rozpoznanie jednostki chorobowej kwalifikacja i kwalifikacja zastępcza z uwagi na konieczność posiadania fachowej wiedzy pozostają poza kontrolą Sądu. Wszystkie wskazane w orzecznictwie dolegliwości skarżącego - co wynika z załącznika Nr 2 do rozporządzenia kwalifikują w grupie I (poborowy) do kategorii A- zdolny do służby wojskowej. Na marginesie należy też zauważyć, że w aktach administracyjnych znajduje się skierowanie Nr [...] do Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. wydane skarżącemu w dniu 15 października 2007r. - którego wynika, że stawał on już trzykrotnie przed komisje - pierwszy raz w 2002r. pozostałe 2 razy w 2007r. w marciu i czerwcu 2007r. We wszystkich razach stwierdzono, że skarżący jest zdolny do czynnej służby wojskowej - kategoria A. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 upsa orzeczono jak wyżej.