IV SA/Wr 210/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg, po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2014 r., nr [...] o wymeldowaniu skarżącego z miejsca pobytu stałego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. 1. Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. [...] (skarżący) wniósł skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2014 r., nr [...] o wymeldowaniu skarżącego z miejsca pobytu stałego. Pismem z dnia 2 kwietnia 2014 r. skarżący został wezwany do nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem pod rygorem jej odrzucenia jeśli stwierdzony brak nie zostanie usunięty w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Wezwanie to otrzymał skarżący w dniu 7 kwietnia 2014 r. Stwierdzonego przez Sąd braku skargi nie usunął do chwili podjęcia postanowienia. W uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ppsa, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 ppsa, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W związku z tym Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. 2. Stosownie do art. 247 ppsa prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, składając stosowny formularz w dniu 18 kwietnia 2014 r. (data wpływu do Sądu). Biorąc pod uwagę, że postanowieniem sformułowanym w pkt 1 tego orzeczenia skarga została odrzucona wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał oddaleniu, co Sąd uczynił na zasadzie art. 247 ppsa (pkt 2 sentencji). Odrzucenie skargi bowiem świadczy, iż była ona oczywiście bezzasadna.