IV SA/Wr 211/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. – Z. w przedmiocie przyznania pomocy ze środków publicznych Skarbu Państwa postanawia: odrzucić wniosek skarżącego z dnia 2 marca 2017 r. Pismem z dnia 29 lutego 2016 r. H. B. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wystąpił do tutejszego Sądu z "wnioskiem o zabezpieczenie społeczne prawa do życia w Rzeczypospolitej Polskiej", żądając przyznania ze środków publicznych Skarbu Państwa kwoty 1500,00 złotych na zakup żywności, odzieży, środków kosmetycznych i higieny oraz innych niezbędnych środków do egzystencji. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 9 grudnia 2015 r. zwrócił się do Gminy P. – Z. o pomoc. Jednakże Kierownik OPS w P. – Z. poinformował stronę, ze nie jest dysponentem środków Skarbu Państwa, a więc nie może uznać się za organ właściwy do rozpoznania sprawy. Polecił on również skarżącemu, aby swoich praw dochodził na drodze sądowej. W związku z tym strona wystąpiła z przedmiotowym żądaniem do tutejszego Sądu administracyjnego. Nadmieniła również, że w dniu 11 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku odrzucił jej powództwo z powodu niedopuszczalności drogi sądowej (postanowienie z dnia 11 stycznia 2016 r., sygn. akt I C 5/16). W odpowiedzi udzielonej na powyższe pismo, organ przedstawił dotychczasowy przebieg podejmowanych czynności wskazując, że żądanie przyznania kwoty 1500,00 złotych zostało rozpatrzone decyzją odmowną z dnia [...] marca 2016 r., nr [...]. Nadmienił on również, ze sprawa przyznania środków finansowych była i jest przedmiotem dalszych rozstrzygnięć Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. Sąd odrzucił wniesioną skargę jako niedopuszczalną wskazując, że przedmiot zaskarżenia nie dotyczy sprawy podlegającej właściwości sądów administracyjnych. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 6 lipca 2016 r. z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia od niego skargi kasacyjnej, co skarżący poświadczył własnoręcznym podpisem (k-36). W dniu 6 lipca 2016 r. skarżący wniósł do tut. Sądu pismo procesowe sporządzone przez siebie, w którym zakwestionował wydane w sprawie postanowienie z dnia 27 czerwca 2016 r. Postanowieniem z dnia 10 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 211/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną jako sporządzoną przez osobę nie wymienioną w art. 175 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o zażaleniu doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 października 2016 r. W piśmie z dnia 14 stycznia 2017 r. skarżący wniósł sporządzone i podpisane przez siebie zażalenie na postanowienie z dnia 10 października 2016 r. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 10 października 2016 r. Pismem z dnia 3 marca 2017 r. zatytułowanym "wezwanie ostateczne przedskargowe" skarżący wezwał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznanie jego wniosku z dnia 31 grudnia 2015 r. "wcześniej odrzuconego przez Sąd Rejonowy z Kłodzka o zabezpieczenie społeczne prawa do życia w Rzeczypospolitej Polskiej w terminie czternastu dni od otrzymania wezwania (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sądy administracyjne są właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w przepisach art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do przepisu art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie skarżący zwrócił się do tut. Sądu o rozpoznanie jego wniosku z dnia 31 grudnia 2015 r., "wcześniej odrzuconego przez Sąd Rejonowy z Kłodzka o zabezpieczenie społeczne prawa do życia w Rzeczypospolitej Polskiej w terminie czternastu dni od otrzymania wezwania (...)". Podkreślić należy, że sądy administracyjne kontrolują działalność organów administracji publicznej. Sądy administracyjne są właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych wyżej przepisach. Wniosek skarżącego nie mieści się w żadnej kategorii z wyżej wymienionych spraw. Zgodnie z art. 64 § 2 p.p.s.a., wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Wniosek skarżącego nie zawiera podstawy oraz jasno sprecyzowanego żądania. Nadmienić również należy, że pismo skarżącego z dnia 31 grudnia 2015 r. wpłynęło do tut. Sądu w dniu 4 marca 2016 r. i zostało zakwalifikowane przez Sąd jako skarga na Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Z. w przedmiocie przyznania pomocy ze środków publicznych Skarbu Państwa. Następnie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 211/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniesioną skargę jako sprawę nie podlegającą właściwości sądów administracyjnych. Postanowienie to stało się prawomocne od dnia 14 lutego 2017 r. Wniosek z dnia 2 marca 2017 r. wzywający Sąd do rozpoznania wniosku z dnia 31 grudnia 2015 r. należało zatem uznać za niedopuszczalny. Wniosek, który jest niedopuszczalny, w świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., odrzucił wniosek.