IV SA/Wr 211/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego A. M. na działanie Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia małoletniemu zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 4 marca 2026 r. S. P. – jako pełnomocnik M. S. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego A. M. – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na działanie Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia małoletniemu zezwolenia na pobyt czasowy. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 12 grudnia 2025 r. za pośrednictwem e-doręczeń do Wojewody Dolnośląskiego zostało złożone (aktualne, nowe) pełnomocnictwo. Jednocześnie została złożona prośba o udzielenie informacji w sprawie, gdyż pełnomocnik – jako nowy pełnomocnik w sprawie – chciał zapoznać się z aktualnym statusem sprawy aby móc ją dalej prowadzić zgodnie z interesem strony postępowania. Pomimo prawidłowo złożonego pełnomocnictwa oraz pisma z ww. prośbą od grudnia 2025 r. organ nie udzielił w tym zakresie żadnej odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu , zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a,) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, ze. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Podkreślenia zatem wymaga, że w pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym enumeracjami z art. 3 p.p.s.a., a także kontrola innych kwestii rozpoznawanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów p.p.s.a., jak wymienione w art. 4 p.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazanych z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarga złożona do tutejszego Sądu przez S. P. – jako pełnomocnika M. S. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego A. M. – na działanie Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia małoletniemu zezwolenia na pobyt czasowy stanowi w istocie skargą złożoną w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. W myśl zaś art. 229 punkt 6 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wojewody w sprawach podlegających rozpatrzeniu według kodeksu - właściwy minister, a w innych sprawach – jest Prezes Rady Ministrów. Przyjęta przez pełnomocnika strony formuła zaskarżenia działań Wojewody Dolnośląskiego, który jak wskazał pełnomocnik "pomimo prawidłowo złożonego pełnomocnictwa oraz pisma z ww. prośbą od grudnia 2025 r." nie udzielił w tym zakresie odpowiedzi, przyjęła zatem postać tzw. skargi powszechnej, jaką strona niezadowolona z działania organu może wnieść w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski". Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają jednak kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu w świetle przywołanego przez Sąd art. 3 § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie wskazuje się, że w sprawach skarg i wniosków, o których mowa w Dziale VIII k.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skoro zaś wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, ponieważ jej przedmiot nie mieści się w zakresie kognicji tego Sądu, to skargę złożoną w tej sprawie należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji. Końcowo wskazać należy, że pełnomocnik strony skarżącej może (ewentualnie) wywieść do Sądu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w związku ze sprawą z wniosku małoletniego reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego z 10 kwietnia 2024 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.