IV SA/Wr 213/13

Wrocław 30 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] Wojewoda D., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] orzekającej o wymeldowaniu B. S. z miejsca pobytu stałego. W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Wojewody D. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Strona decyzję otrzymała w dniu 28 stycznia 2013 r. W dniu 28 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł za pośrednictwem Wojewody D. skargę na przedmiotową decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącemu w dniu 28 stycznia 2013 r. (patrz. akta administracyjne organu II instancji). Oznacza to, iż dzień 27 lutego 2013 r. (środa) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, skarga została wniesiona do Wojewody D. w dniu 28 stycznia 2013 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną. Zauważyć należy, iż skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając zatem na uwadze, iż czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.