IV SA/Wr 216/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzat Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na pismo Starosty Ś. z dnia [...] r. w przedmiocie informacji o braku podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie kwalifikacji pedagogicznych postanowił: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. S. S. skierował do Zarządu powiatu Ś. pismo z żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia czy S. D. posiada przegotowanie pedagogiczne do wykonywania zawodu nauczyciela i pełnienia funkcji dyrektora szkoły. W odpowiedzi na powyższe pismo Starosta Ś. w dniu [...] r. poinformował, o braku możliwości wszczęcia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że na podstawie art. 61 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. nr 9, poz. 1071 ze zm.) wszczęcie postępowania administracyjnego może nastąpić jedynie na wniosek strony bądź z urzędu. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek i definicja ta ni pozwala na występowanie charakterze strony. Pismem z dnia [...] r. S. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu "skargę administracyjną" wnosząc o uchylenie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego na żądanie skarżącego zawarte w podaniu do Zarządu Powiatu Ś. z dnia [...] r. w przedmiotowej sprawie, oraz zobowiązanie Zarządu Powiatu Ś. w Ś. do przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie będącej przedmiotem podania skierowanego przez skarżącego w dniu [...] r. do Zarządu Powiatu Ś. . W odpowiedzi na powyższą skargę Zarządu Powiatu Ś. wniósł o odrzucenie skargi ze względu brak kognicji sądu administracyjnego do niniejszej sprawy w świetle art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz braku uprawnień skarżącego do składania skargi administracyjnej w sprawie uprawnień osoby trzeciej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Przez pojęcie decyzji administracyjnej w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego oraz kryterium sformułowanych w teorii prawa administracyjnego rozumieć należy władczy, jednostronny przejaw woli organu administracyjni publicznej (lub innego podmiotu sprawującego w zleconym mu zakresie funkcje administracji publicznej), rozstrzygający sprawę administracyjną, skierowany do oznaczonego indywidualnego adresata, z którym nie łączy organ zależność organizacyjna lub podległość służbowa, a podstawę rozstrzygnięcia stanowi powszechnie obowiązujący przepis prawa. Pismo Starosty Ś. z dnia [...] r. w którym organ informuje o braku podstaw do wszczęcia postępowania w powyższej sprawie nie jest taką decyzją, postanowieniem ani innym rozstrzygnięciem administracyjnym podlegającym kognicji sądu administracyjnego, a w związku z powyższym nie może być zaskarżone w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Uznać również należało także, że skarżący nie wypełnia przesłanek wskazanych w art. 50 u.p.s.a. według którego uprawnionym do złożenia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym nie jest on osobą uprawnioną do wniesienia skargi w powyższej sprawie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny- na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.s.a., a także art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 u.p.s.a - skargę jako niedopuszczalną odrzucił, o czym orzekł jak w sentencji.