IV SA/Wr 217/09

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. T. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 28 maja 2009 r. odrzucił skargę wniesioną przez skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie przyznania zasiłku stałego. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że przebywa w zakładzie karnym i nie otrzymuje żadnych dochodów. Żona otrzymuje zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 174 zł. Z zaświadczenia z zakładu karnego wynika, że przebywa w tym zakładzie od dnia [...] maja 2008 r. i zastosowano wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania do dnia [...] czerwca 2009 r. oraz że nie jest on zatrudniony odpłatnie, a na koncie depozytowym posiada kwotę 93,34 zł, zgromadzoną w myśl art. 126 Kodeksu Karnego Wykonawczego, którą będzie mógł dysponować po opuszczeniu zakładu karnego, zaś obecnie do dyspozycji posiada kwotę 0,03 zł. Podała, że posiada mieszkanie o powierzchni 27 m2 i nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Z przepisu art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należało rozpoznać merytorycznie w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, gdyż zbędne jest orzekanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ skarżący jest zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących opieki i pomocy społecznej. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Mając na uwadze, iż skarżący przebywa w zakładzie karnym i nie osiąga żadnych dochodów, a jego żona pobiera niski zasiłek z pomocy społecznej oraz brak majątku i wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata. Z tych względów, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 239 pkt 1 lit "a" w związku z art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.