IV SA/Wr 217/15

|Sygn. akt IV SA/Wr 217/15 | , , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 9 lipca 2015 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, , Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), , Sędziowie, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , , Protokolant, starszy referent Katarzyna Leśniowska, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 9 lipca 2015 r., sprawy ze skargi A Sp.k. w W., na decyzję B S.A. we W., z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, , , oddala skargę., Przedmiotem skargi A Sp. k. (skarżąca) jest odmowa udostępnienia przez B S.A. (spółka) informacji publicznej "wyrażona stanowiskiem spółki z dnia [...]" Stanowisko to narusza prawo skarżącej do informacji publicznej, określone w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), ustawa. Skarżąca wniosła o uchylenie tego stanowiska oraz zobowiązanie spółki do udostępnienia informacji w żądanym zakresie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pismem z dnia 27 listopada 2014 r. skarżąca za pośrednictwem swojego pełnomocnika zwróciła się do spółki o udostępnienie informacji w zakresie wszystkich inwestycji realizowanych przez spółkę w obszarze al. [...] we W., a to poprzez doręczenie złożonych wniosków wraz z załączonymi do nich projektami oraz wydanych w ich sprawie uzgodnień, opinii, zaleceń, postanowień i decyzji, jak również udzielenia informacji w przedmiocie wszystkich złożonych wniosków dotyczących inwestycji realizowanych na tym obszarze. W odpowiedzi na ten wniosek spółka pismem z dnia 12 grudnia 2014 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 grudnia 2014 r., wezwała skarżącą do doprecyzowania wniosku oraz wykazania interesu publicznego. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 12 grudnia 2014 r., skarżąca pismem z dnia 24 grudnia 2014 r., wskazała, że w jej ocenie nie jest koniecznym wykazywanie interesu publicznego, albowiem to na organie ciąży obowiązek wykazania, że brak jest takiego interesu, jak również wskazała, że wniosek został złożony w sposób precyzyjny, zaś domaganie się szczegółowych informacji dotyczących konkretnego postępowania, poprzez określenie podmiotu występującego z wnioskiem czy wydającego opinie, uzgodnienia, zalecenia, postanowienia czy też poprzez określanie dat wniosków i rozstrzygnięć jest pobawione podstaw prawnych, albowiem spółka prowadzi stosowne rejestry oraz dokumentację, na podstawie których może takie informacje ustalić we własnym zakresie. Pismem z dnia [...], doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 stycznia 2015 r., spółka odmówiła udostępnienia informacji publicznej uznając, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej oraz że skarżąca nie wskazała interesu publicznego uzasadniającego udzielenie informacji publicznej w formie przetworzonej. Pismem z dnia 2 lutego 2015 r. skarżąca za pośrednictwem pełnomocnika zażądała ponownego rozpatrzenia sprawy, wskazując, że stanowisko spółki nie znajduje uzasadnienia, jak również iż spółka nie uzasadniła w sposób należyty, że w sprawie występuje jedynie interes prywatny, a nie interes publiczny. Pismem z dnia [...], doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 lutego 2015 r. spółka podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko i odmówiła udostępnienia żądanych przez skarżącą informacji. Stanowisko spółki nie jest zasadne, co niniejszą skargę czyni zasadną i zasługująca na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że wadliwym było postępowanie spółki w zakresie, w jakim żądała od skarżącej wykazania interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej. Stanowisko piśmiennictwa w tej materii nie pozostawia co do tej kwestii żadnych wątpliwości (...). To powinien wykazać podmiot zobowiązany. Niezasługującym także na uwzględnienie jest stanowisko spółka, jakoby o braku interesu publicznego przesądzał fakt, że skarżąca jest właścicielem nieruchomości położonej przy al. [...] we W. Uzasadnienie stanowiska spółki w tym zakresie jest skrótowe i nie poddające się kontroli. Co prawda stanowisko to nie jest decyzją administracyjną, niemniej jednak wydaje się zasadnym przyjęcie, że uzasadnienie stanowiska winno spełniać przynajmniej minimalne funkcje pozwalające na poznanie motywów jego podjęcia oraz na jego kontrolę. Wydaje się zatem zasadnym, by do treści stanowiska o odmowie udostępnienia informacji publicznej przez podmiot nie będący organem administracyjnym, stosować w stopniu choćby minimalnym zasady dotyczące sporządzania uzasadnienia postanowień i decyzji administracyjnych (...). Niewątpliwie, w celu realizacji zasady określonej w art. 11 kpa, organ (tu: spółka, która winna udostępnić informację publiczną) jest zobowiązany do szczegółowego przedstawienia motywów podjętej decyzji, wskazując przy tym, zgodnie z brzmieniem art. 107 § 3 kpa fakty, które organ uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W niniejszej sprawie nie może budzić wątpliwości, że uzasadnienie stanowiska spółki nie spełnia wymogów narzuconych na organ przez ustawodawcę w dyspozycji powołanego art. 107 § 3 kpa. Należy zauważyć, że w treści uzasadnienia nie sposób znaleźć żadnego odniesienia co do przesłanek, którymi spółka kierowała się odmawiając udostępnienia informacji publicznej. Analiza uzasadnienia stanowiska spółka prowadzi do wniosku, że odmowa spółki spowodowana była trzema przesłankami: 1. koniecznością "przygotowania informacji specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem informacji o charakterze przetworzonym, co ze względu na dużą ilość dokumentów, które potencjalnie będą (...) udostępnione, spowoduje poświęcenie dużego nakładu pracy i czasu", 2. niewykazaniem interesu publicznego przez skarżącego. 3. interesem prywatnym skarżącej (...). Zważywszy powyższe należy zauważyć, że niewątpliwie postępowanie B S.A. w niniejszej sprawie było wadliwe, zaś odmowa udostępnienia informacji publicznej w żądanym przez Skarżącego zakresie jest chybiona i nieuzasadniona, z uwagi na co skarga niniejsza jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. W odpowiedzi na skargę spółka wniosła w szczególności o oddalenie skargi, a nadto dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z: a) dokumentów znajdujących się w aktach sprawy z wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej z dnia 27 listopada 2014 r. (przekazanych wraz z odpowiedzią na skargę) na okoliczność treści tych dokumentów, a w szczególności treści wniosku skarżącej, treści rozstrzygnięcia spółki, daty nadania i odbioru korespondencji kierowanej przez stronę przeciwną do skarżącej, daty wpływu pism skarżącej do spółki; b) potwierdzenia daty wpływu skargi do spółki, c) pełnomocnictwa dla H. K., W. Z. oraz odpisu pełnego z KRS strony przeciwnej na okoliczność upoważnienia tych osób do działania w imieniu spółki w zakresie dostępu do informacji publicznej. Wniosła o zasądzenie od skarżącej na rzecz strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w tym postępowaniu, według norm przepisanych. We wniosku z dnia 27 listopada 2014 r. skarżąca żądała, udostępnienia informacji w zakresie wszystkich inwestycji realizowanych przez spółkę w al. [...] we W. poprzez doręczenie złożonych wniosków wraz z załączonymi do nich projektami oraz wydanych w ich sprawie uzgodnień, opinii, zaleceń, postanowień, decyzji, jak również udzielenie informacji w przedmiocie wszystkich złożonych wniosków dotyczących inwestycji realizowanych na obszarze. Do powyższego wniosku spółka szczegółowo ustosunkowała się w piśmie z dnia 12 grudnia 2014 r. Podkreślono, że zakres żądania wniosku pozostaje niejasny, dlatego konieczne jest doprecyzowanie treści żądania poprzez szczegółowe wskazanie, jakiego rodzaju dokumentów dotyczy wniosek (np. poprzez określenie podmiotu występującego z wnioskiem czy wydającego opinie, uzgodnienia, zalecenia, postanowienia, decyzje czy też poprzez określenie dat tych wniosków i rozstrzygnięć). Niezależnie od powyższego wskazano, że zrealizowanie wniosku wymagać będzie przygotowania informacji specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem informacji o charakterze przetworzonym, co ze względu na dużą ilość dokumentów, które potencjalnie będą udostępnione, spowoduje poświęcenie dużego nakładu pracy i czasu. W związku z powyższym wezwano wnioskodawcę do doprecyzowania treści żądania wniosku oraz do wykazania interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji publicznej w formie przetworzonej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma. Skarżąca nie zrealizowała tego wezwania, w piśmie z dnia 24 grudnia 2014 r. - stanowiącym odpowiedź na wezwanie spółki - nie sprecyzowano żądania wniosku i nie wykazano interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji w formie przetworzonej. W piśmie z dnia 24 grudnia 2014 r. wskazano jedynie, że w ocenie wnioskodawcy nie jest koniecznym wykazywanie interesu publicznego, albowiem to na organie ciąży obowiązek wykazania, że brak jest takiego interesu, a ponadto zdaniem wnioskodawcy wniosek został sformułowany w sposób precyzyjny, zaś domaganie się szczegółowych informacji dotyczących konkretnego postępowania poprzez określenie podmiotu występującego z wnioskiem czy wydającego opinie, uzgodnienia, zalecenia, postanowienia czy też poprzez określenie dat wniosków i rozstrzygnięć jest pozbawione podstaw prawnych. W związku z powyższym, w piśmie z dnia [...], podtrzymano stanowisko, zgodnie z którym żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej i wobec niewskazania interesu publicznego, uzasadniającego udzielenie informacji publicznej w formie przetworzonej w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma z dnia 12 grudnia 2014 r. (tj. w terminie do dnia 30 grudnia 2014 roku), odmówiono udostępnienia przedmiotowej informacji (...). W piśmie z dnia 24 grudnia 2014 r. trafnie wskazano, że art. 3 ust. 1 ustawy nie nakłada na wnioskodawcę obowiązku wskazywania interesu publicznego w celu uzyskania informacji publicznej przetworzonej, a podmiot realizujący wniosek o udostępnienie informacji publicznej musi wykazać, że informacja nie jest istotna dla ogółu obywateli. (...). Niemniej jednak postępowanie spółki w tej sprawie było prawidłowe. Spółka posiadała bowiem informacje, zgodnie z którymi wniosek z dnia 27 listopada 2014 r. nie zmierza do realizacji interesu publicznego, lecz stanowi realizację interesu prywatnego (indywidualnego) wnioskodawcy. (...). Należy wskazać, że w przypadku uznania, że w konkretnym przypadku mamy do czynienia z informacją o charakterze przetworzonym, podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powinien wezwać wnioskodawcę do wykazania interesu publicznego uzasadniającego udzielenie informacji w formie przetworzonej. Taki sposób postępowania znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. (...). Warto zwrócić uwagę na pogląd przedstawiony w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2011 r. (I OSK 1737/11), gdzie zaznaczono, że "przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma w istocie przeciwdziałać zalewom wniosków, zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych i ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego też wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej dla wykazania, w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, powinien wyjaśnić, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony tego interesu lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej." W związku z powyższym należy uznać, że wezwanie sformułowane przez spółkę w piśmie z dnia 15 grudnia 2014 r. do wskazania interesu publicznego uzasadniającego udzielenie informacji w formie przetworzonej nie pozostaje bezzasadne. (...). W przypadku, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej poweźmie wątpliwość co do treści żądania wnioskodawcy, jest uprawniony do wezwania wnioskodawcy do sprecyzowania treści żądania. Powyższe wezwanie ma na celu zapewnienie prawidłowej realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej i udzielenie odpowiedzi zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Przedstawione powyżej stanowisko zostało potwierdzone w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 października 2011 r. (IV SAB/Wr 58/11), gdzie wyraźnie podkreślono, że "jeżeli organ ma wątpliwości co do zakresu żądania wniosku, powinien zwrócić się do wnioskodawcy o jego sprecyzowanie lub dookreślenie, albowiem właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. W przeciwnym wypadku doszłoby bowiem do zaprzeczenia idei dostępu do informacji publicznej, której założeniem jest jawność działań władzy publicznej." Niezależnie od uznania, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 27 listopada 2014 r. zmierza do realizacji interesu indywidualnego wnioskodawcy (związanego z przebudową ulicy, prowadzącej do nieruchomości wnioskodawcy) należy również zauważyć, że wydaje się, że informacje żądane przez wnioskodawcę dotyczą przede wszystkim zakresu prac realizowanego przez Gminę W., a nie spółkę. Wobec powyższego nie można przyjąć, że informacja, której udostępnienia żąda wnioskodawca, jest istotna dla ogółu obywateli i że z tej przyczyny został złożony wniosek. Informacja ta pozostaje bowiem na chwilę złożenia wniosku istotna dla wnioskodawcy i ma na celu realizację interesu indywidualnego wnioskodawcy, a nie interesu publicznego. (...). Ponadto niezrozumiały jest argument wnioskodawcy, zgodnie z którym skoro inne podmioty, do których zwrócił się wnioskodawca, udostępniły żądane informacje, to stanowisko B S.A. z siedzibą we W. nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zauważyć, że stanowisko spółki w analizowanej sprawie jest uzasadnione, a prawidłowość czy zasadność tego stanowiska nie może być oceniania jedynie przez pryzmat postępowania innych podmiotów, zwłaszcza że nie wiadomo dokładnie, jakiej treści wnioski wnioskodawca skierował do tych podmiotów. Jedynie na marginesie zauważono, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, formułowane na podstawie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest właściwym środkiem kwestionowania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Przede wszystkim - decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej nie należy do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy. Poza tym w analizowanym zakresie ustawa przewiduje odrębny środek zaskarżenia: zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio, natomiast w myśl art. 17 ust. 2 tej ustawy wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania. Jednakże spółka - kierując się treścią pisma z dnia 2 lutego 2015 r., a nie jego nazwą - potraktowała stanowisko wnioskodawcy jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w rozumieniu art. 17 ust. 2 ustawy. (...). W dalszych wywodach spółka przedstawiła szeroko istotę informacji przetworzonej. Ponadto spółka co do zasady kwestionuje stanowisko skarżącej, że uzasadnienie rozstrzygnięć powinno spełniać wymogi formalne uzasadnienia decyzji przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego. Wobec powyższego zupełnie nieuzasadnione jest także przytaczanie doktryny i orzecznictwa dotyczącego uzasadnienia decyzji administracyjnych. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Art. 17 ust. 1 ustawy stanowi zatem o jedynie odpowiednim stosowaniu w analizowanej sprawie art. 16 ustawy. Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Z kolei w myśl art. 16 ust. 2 ustawy do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Jak wynika z powyższego, w analizowanej sprawie, w przypadku spółki, która to spółka nie jest organem administracji publicznej, wymogi wynikające z art. 16 ustawy (i - tym samym - wymogi wskazane w Kodeksie postępowania administracyjnego) można stosować jedynie odpowiednio. Abstrahując od kwestii natury proceduralnej, strona przeciwna przedstawiła szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska, które zawierało motywy rozstrzygnięcia, co zostało już zresztą wykazane powyżej. Strona przeciwna zdawała sobie bowiem sprawę z tego, że musi wyjaśnić przyczyny swojego rozstrzygnięcia. Poza tym należy podkreślić, że czym innym jest brak odpowiedniego uzasadnienia określonego rozstrzygnięcia, a czym innym - kwestionowanie zasadności tego rozstrzygnięcia. Wydaje się, że skarżąca (pod pozorem zgłoszenia zarzutu co do wymogów formalnych uzasadnienia) w istocie kwestionuje zasadność przesłanek, na których to uzasadnienie zostało oparte. Poza tym w świetle powyższego nieuzasadnione jest także powoływanie się przez skarżącą na przepis art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak już wskazano powyżej, w analizowanym zakresie (tj. w zakresie dostępu do informacji publicznej) przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego znajdują ograniczone zastosowanie (co jest wyraźnie określone w art. 16 ustawy. Powyższe wyklucza zatem stosowanie do strony przeciwnej wszelkich przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym też art. 11. (...). Stanowisko strony przeciwnej w przedmiotowej sprawie jest spójne i konsekwentne, co potwierdzają także powyższe twierdzenia skarżącej. Strona przeciwna odmówiła udostępniania informacji publicznej z uwagi na fakt, że skarżąca nie wykazała interesu publicznego w udostępnieniu informacji o charakterze przetworzonym. Dlatego też w treści pisma uzasadniono, dlaczego żądana informacja jest informacją o charakterze przetworzonym. Ponadto wyjaśniono, że żądanie wnioskodawcy, zawarte we wniosku z dnia 27 listopada 2014 r. nie zmierza do realizacji interesu publicznego, tylko interesu prywatnego.(...). Na marginesie wskazano, że w analizowanym zakresie pisma w imieniu spółki podpisywali H. K. i W. Z., legitymujący się stosownym pełnomocnictwem do działania w tym zakresie w imieniu spółki. W związku z przedstawionymi powyżej argumentami i wbrew ocenie skarżącej nie sposób jest uznać, że postępowanie spółki było wadliwe, a odmowa udostępnienie informacji publicznej nieuzasadniona. (...). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. 1. Mimo, iż skarżąca określa pisma spółki załatwiające tę sprawę jako "stanowisko" nie ulega wątpliwości, że stanowią one decyzje administracyjne. Pisma spółki bowiem: z dnia [...], nr [...], jak i z dnia [...], nr [...], zawierają cztery elementy niezbędne, w świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego, by uznać je za decyzje administracyjne. Zawierają bowiem oznaczenie organu, który je wydał, wskazują adresata, do którego są skierowane, rozstrzygnięcie oraz zawierają podpis osoby uprawnionej do załatwienia sprawy. Pismo z dnia [...] podpisała H. K. członek Zespołu Zarządzającego, Kierownik Biura Spółki, pismo z dnia [...], po wezwaniu spółki przez skarżącą do usunięcia naruszenia prawa – W. Z. – wiceprezes Zarządu. H. K. została upoważniona do załatwiania w imieniu spółki spraw z zakresu udostępniania informacji publicznej (k. 46 akt sądowych) (odnośnie konstytutywnych elementów decyzji por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2013 r., II OSK 2663/13, Lex nr 1340249). Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Materialnoprawną podstawą żądania zawartego we wniosku skarżącej z dnia 27 listopada 2014 r. są przepisy ustawy. Pismem tym skarżąca domagała się od spółki informacji "w zakresie wszystkich inwestycji realizowanych przez nią w obszarze al. [...] we W., poprzez doręczenie złożonych wniosków wraz z załączonymi do nich projektami oraz wydanych w ich sprawie uzgodnień, opinii, zaleceń, postanowień i decyzji, jak również udzielenia informacji w przedmiocie wszystkich złożonych wniosków dotyczących inwestycji realizowanych na tym obszarze". Podmiotem zobowiązanym do udostępnienia tej informacji jest B S.A. z siedzibą we W., którego jedynym akcjonariuszem jest Gmina W., a którego celem jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców Gminy W. w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Jest zatem w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega przy tym wątpliwości, że informacja, o jaką zwróciła się skarżąca stanowi informację publiczną. Przepis art. 6 ust. ustawy określa przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu. Obejmuje on m. in. informacje o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, prowadzonych rejestrach, ewidencjach, archiwach oraz sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, o danych publicznych, w tym treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, stanowiskach w sprawach publicznych zajętych przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych, treści innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej. Żądana przez skarżącą we wniosku z dnia 27 listopada 2014 r. ma więc charakter informacji publicznej, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy, z którego wynika, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną, zaś podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia są w myśl art. 4 ust. 1 pkt tej ustawy władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, a więc i spółka (pkt 5 ust.1). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 stycznia 2014 r. I OSK 2115/13 stwierdził, że przepis art. 6 ustawy egzemplifikuje kategorie informacji publicznej podlegającej udostępnieniu, nie tworząc zamkniętego katalogu, a tym samym legalnej definicji pojęcia "informacji publicznej". Wymienia on rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym, na co wskazuje zwrot "w szczególności". O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje bowiem kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Naczelny Sąd Administracyjny we wspomnianym wyroku wyjaśnił przy tym, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie władzy publicznej. Udostępnienia informacji w niniejszej sprawie jednak odmówiono uznając, że ma ona charakter informacji przetworzonej, a skarżąca nie wykazała "interesu publicznego, uzasadniającego udzielenie informacji publicznej w formie przetworzonej w terminie 14 dni od dnia otrzymania stosownego wezwania". Informacja przetworzona najczęściej składa się z danych z wielu zbiorów, jakimi zobowiązany dysponuje. W pewnych jednak przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (wyroki NSA: z dnia 6 października 2011 r., I OSK 1199/11; z dnia 17 maja 2012 r., I OSK 416/12). W pismach z dnia [...] i z dnia [...] (decyzje załatwiające sprawę) powołano się na tego rodzaju okoliczności przemawiające za tym, że informacja publiczna dochodzona przez skarżącą ma charakter informacji przetworzonej, a nie zwykłej. Kwestia ta została rozwinięta również w odpowiedzi na skargę, w której stwierdzono, że pomimo ogólnego i nieprecyzyjnego sformułowania żądania wniosku nie sposób nie zauważyć, że żądanie to jest bardzo szerokie, co skutkować musi uznaniem, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, wymagającej przygotowania jej specjalnie dla wnioskodawcy, powodującej konieczność zaangażowania dużej ilości czasu i pracy (ze względu na dużą ilość żądanych dokumentów). Skarżącej chodziło o wszystkie inwestycje realizowane przez spółkę w obszarze al. [...] we W., o doręczenie złożonych wniosków wraz z załączonymi do nich projektami oraz wydanych w tych sprawach uzgodnień, opinii, zaleceń, postanowień i decyzji. Zakres żądania jest istotnie szeroki i jeśli się uwzględni, że załatwienie wniosku wymagałoby stosownej kwerendy, zaangażowania pracowników do tych czynności, przygotowania żądanej dokumentacji, czasu, w jakim działania te zostałyby podjęte wyłączające pracowników od merytorycznych czynności, trzeba się zgodzić z twierdzeniem spółki, że informacja żądana przez skarżącą nie ma charakteru prostego. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że prawo dostępu do informacji obejmuje prawo dostępu do informacji przetworzonej, ale tylko w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne dla "szczególnego interesu publicznego". Wprowadzenie dodatkowego wymogu udostępnienia informacji przetworzonej spowodowane jest założeniem, że materiał przygotowany z nakładem dodatkowych sił i środków specjalnie dla wnioskodawcy nie powinien służyć jedynie indywidualnym interesom wnioskodawcy, ale musi być elementem pewnego szerszego działania służącego większej społeczności. W przypadku odmowy udzielenia informacji przetworzonej zobowiązany powinien wykazać dlaczego wnioskodawca nie legitymuje się szczególnym interesem społecznym. Wnioskodawcy musi natomiast udowodnić, że jego żądanie jest uzasadnione nie tylko samym interesem społecznym, ale ma ono charakter szczególny, a więc wyjątkowy, gdyż powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku (wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2010 r., I OSK 1768/10). Przesłanki tej w sprawie brak; nie wynika ona bowiem ani z pism skarżącej znajdujących się w aktach sprawy, ani też z pozostałych jej materiałów. Spółka wręcz twierdzi, że uzyskanie tej informacji mogło być istotne z punktu widzenia skarżącej, realizującej swój własny interes, a nie dla ochrony interesu publicznego. Tym samym brak podstawy by żądaną informację zasadnie zakwalifikowaną przez spółkę jako przetworzona udostępnić skarżącej. Na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd zatem orzekł jak w sentencji wyroku.