IV SA/Wr 218/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-06-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na niewykonanie wyroku WSA, który stwierdził nieważność uchwały, może być wniesiona przez stronę, która nie była stroną postępowania, w którym zapadł ten wyrok, i czy dotyczy ona bezczynności lub przewlekłości organu?
Ratio decidendi
Skarga na niewykonanie wyroku, o której mowa w art. 154 § 1 PPSA, może dotyczyć wyłącznie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponadto, uprawnienie do wniesienia takiej skargi przysługuje tylko stronie postępowania, w którym zapadło orzeczenie. W niniejszej sprawie skarżący nie był stroną postępowania, w którym zapadł wyrok stwierdzający nieważność uchwały, a sam wyrok nie dotyczył bezczynności ani przewlekłości organu, co czyni skargę niedopuszczalną.
Stan faktyczny
H. B. wniósł skargę do WSA we Wrocławiu na niewykonanie przez Burmistrza Gminy P. wyroku WSA z dnia 27 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 558/11. Wyrok ten stwierdzał nieważność uchwały Rady Miejskiej w P. w przedmiocie ustalenia zasad polityki czynszowej. Skarżący zarzucił organowi, że mimo stwierdzenia nieważności uchwały, nadal prowadzi politykę czynszową na jej podstawie. Organ wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na niewykonanie przez Burmistrza Gminy P. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 558/11 postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 kwietnia 2016 r. H. B. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na niewykonanie przez Burmistrza Gminy P. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 558/11. Wskazanym wyrokiem, wydanym na skutek skargi Rzecznika Praw Obywatelskich, orzeczono o stwierdzeniu nieważności uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zasad polityki czynszowej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że organ – pomimo stwierdzenia nieważności powyższej uchwały – w dalszym ciągu prowadzi politykę czynszową na jej podstawie i wydaje nieuprawnione zarządzenia ustalające wysokość stawek czynszowych lokali z gminnego zasobu mieszkaniowego. Skarżący ponadto zwrócił uwagę na szereg działań Burmistrza związanych m.in. z prowadzoną polityką czynszową, które – w jego ocenie – stanowiły o nieuwzględnieniu wyroku wydanego przez tutejszy Sąd. W odpowiedzi na skargę organ ustosunkował się do podniesionych zarzutów oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści przywołanego przepisu wynika, że przedmiotem skargi w nim wskazanej może być wyłącznie wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Po drugie, uprawnienie do wniesienia skargi na niewykonanie wyroku zostało przypisane wyłącznie stronie postępowania, w którym zapadło dane orzeczenie. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie powyższych warunków nie spełnia, gdyż skarżący nie był stroną postępowania o sygnaturze akt IV SA/Wr 558/11, zaś wyrok wydany w tej sprawie nie dotyczył w ogóle bezczynności lub przewlekłości skarżonego organu Stąd też skargę wniesioną przez stronę w niniejszej sprawie należało uznać za niedopuszczalną, co skutkować musiało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło