IV SA/Wr 219/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie 01.01.2012 r. – 30.09.2012 r. podlegających zwrotowi postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 10 marca 2015 r. B. P., zwana dalej skarżącą lub stroną, wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., zwanego dalej organem, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Kolegium z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych – na rzecz D. P. – świadczeń alimentacyjnych w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 30 września 2012 r. na łączną kwotę 3600,00 złotych. Udzielając odpowiedzi na skargę organ wskazał, że decyzją z dnia [...], nr [...] – wydaną w trybie autokontroli – uchylił zaskarżone przez stronę własne rozstrzygnięcie z dnia [...]. Następnie kolejną decyzją z dnia [...], nr [...] Kolegium – po rozpatrzeniu odwołania skarżącej – uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...], orzekając jednocześnie, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego, wypłacone w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 30 września 2012 r. w łącznej kwocie 3600,00 złotych nie są świadczeniami nienależnie pobranymi. Pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. skarżąca podała, że jeżeli wydana przez organ decyzja z dnia 28 maja 2015 r. jednoznacznie skutkuje zwolnieniem jej z obowiązku zwrotu pobranych świadczeń alimentacyjnych wraz z odsetkami, to cofa skargę w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie sąd nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w przywołanym powyżej przepisie. Podkreślenia przy tym wymaga, że oczekiwania strony wyrażone w skardze a następnie w piśmie z 10 sierpnia 2015 r. w pełni się ziściły. Jak wynika bowiem z decyzji Kolegium z dnia [...] świadczenia alimentacyjne otrzymane przez skarżącą nie były świadczeniami pobranymi nienależnie, a więc strona nie jest już zobowiązana do ich zwrotu wraz z należnymi odsetkami. Wobec uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne sąd zobligowany był do zastosowania dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowiącej o konieczności wydania postanowienia o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.