IV SA/Wr 227/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 21 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi B. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 17 stycznia 2025 r. nr SKO 4101/408/2024 w przedmiocie przyznania zasiłku powodziowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 marca 2025 r. B. R. (dalej: strona, skarżąca) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu (dalej: organ) z dnia 17 stycznia 2025 r., nr SKO 4101/408/2024, utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Kłodzko z dnia 22 listopada 2024 r. nr OPSGK.RŚPS.4204.200.69.2024 w przedmiocie przyznania zasiłku powodziowego (dalej: decyzja). Decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7 i 77 § 1 w związku z art. 80 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz dokonanie sprzecznych ze stanem faktycznym ustaleń w zakresie oszacowania procentowego zniszczeń budynku mieszkalnego dokonanych w wyniku powodzi. Strona wskazała, że procentowy udział uszkodzenia budynku należało ustalić w wysokości 100%, w przeciwieństwie do ustalonego w postępowaniu administracyjnym wskaźnika wynoszącego 85%. W związku z tym zarzuciła organowi, że wydając zaskarżoną decyzję oparł się wyłącznie na konkluzji zawartej w ocenie uszkodzeń zniszczeń budynku sporządzonej przez powołaną przez Wójta Gminy Kłodzko komisję do spraw ustalania szkód i szacowania strat bez poddania tego środka dowodowego ocenie co do jego wartości dowodowej. Identyczną w treści skargę na decyzję organu pismem z dnia 20 marca 2025 r. wniósł S. R. Skarga ta została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygnaturą IV SA/220/25. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca nie była stroną postępowania przed organem pierwszej instancji, a także drugiej instancji. Decyzja nie była wydana wobec skarżącej ani nie została jej doręczona. W wykonaniu zarządzenia z dnia 22 lipca 2025 r., pismem Sądu z tego samego dnia, skarżąca została wezwana do podania swojego numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku procedury reklamacji przesyłki pocztowej, zawierającej kierowane do skarżącej wezwanie w przedmiocie uzupełnienia braku skargi ustalono, że wezwanie to skutecznie doręczono stronie skarżącej na podany w skardze adres w dniu 25 czerwca 2025 r. (k. 18). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi w zakresie podania numeru PESEL skarżącej upłynął bezskutecznie w dniu 2 lipca 2025 r. (środa). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 50 p.p.s.a. wynika, że legitymacja do wniesienia skargi oparta jest na kryterium "interesu prawnego". Pod tym pojęciem należy rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Od wykazania związku między chronionym przez prawo interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi. Brak legitymacji skargowej skarżącego skutkuje niedopuszczalnością jego skargi, a sytuacja taka - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi. Należy więc podkreślić, że jednostka ma interes prawny w postępowaniu sądowym, jeżeli pomiędzy jej sytuacją prawną a przedmiotem postępowania istnieje - uzasadnione treścią normy prawa materialnego - realne i rzeczywiste powiązanie, czyniące ją "zainteresowaną" tym postępowaniem i w konsekwencji uprawnioną do udziału w nim w charakterze strony (tak: J.P. Tarno, Komentarz do art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis 2011). Innymi słowy, osoba niemająca interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine (dosł. "od progu", od samego początku) nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (zob. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r., sygn. akt OPS 1/04, opubl. ONSAiWSA z 2005 r. Nr 4, poz. 62). W niniejszej sprawie skarżąca nie była stroną postępowania administracyjnego, w związku z którym została wniesiona skarga na decyzję organu, wobec czego nie można przypisać jej interesu prawnego w złożeniu skargi. Z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że stroną postępowania prowadzonego przez organ oraz Wójta Gminy Kłodzko był S. R., a nie skarżąca. To S. R. był adresatem decyzji wydawanych przez organy I i II instancji w toku sprawy. Z powyższego wynika, że S. R., jako strona prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego, posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., jest wyłącznie uprawniony do wniesienia skargi na decyzję organu w niniejszej sprawie. Z kolei skarżąca, nieposiadająca interesu prawnego w złożeniu skargi na decyzję organu, jako że nie była stroną postępowania administracyjnego, nie mogła skutecznie wnieść w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że wniesienie skargi przez skarżącą jest zatem niedopuszczalne i dlatego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na marginesie należy również zauważyć, że niniejsza skarga kwalifikuje się do odrzucenia także na tej podstawie, że skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego tej skargi w zakresie podania prawidłowego numeru PESEL skarżącej. Wymóg podania numeru PESEL w każdym piśmie w postępowaniu sądowoadministracyjnym (w tym w skardze) wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.. Termin na uzupełnienie omawianego braku minął bezskutecznie w dniu 2 lipca 2025 r., albowiem wezwanie do uzupełnienia w/w braku doręczono skarżącej w dniu 25 czerwca 2025 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków.