IV SA/Wr 228/24

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Marcin Jarecki po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia: przyznać adwokatowi M.K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 złotych (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), zawierającą 23 % podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 25 października 2024 r., sygn. akt IV SPP/Wr 120/24 przyznano stronie prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie toczącej się pod sygnaturą akt IV SA/Wr 228/24. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła adwokata M.K. Wyrokiem z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt IV SA/Wr 228/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniesioną skargę w całości. W dniu 22 maja 2025 r. – z zachowaniem ustawowego terminu – pełnomocnik strony skarżącej przesłał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku, wnosząc jednocześnie o przyznanie mu z tego tytułu kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, albowiem nie zostały one opłacone w żadnej części. Zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2024 r., poz. 763 ze zm., dalej rozporządzenie) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-5, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Jak wynika z § 23 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji należna opłata – z punktu widzenia niniejszej sprawy – wynosi 480 złotych. Zgodnie zaś z § 23 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego aktu normatywnego, w postępowaniu prowadzonym w drugiej instancji opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej kształtuje się na poziomie 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy pełnomocnik sporządzający opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej reprezentował stronę skarżącą zarówno przed sądem pierwszej instancji, jak i w toku postępowania sądowego drugiej instancji. Dlatego też koszty nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie wskazanej opinii winny się kształtować na poziomie 50 % opłaty podstawowej i wynosić 240 złotych. Kwotę tę należy ponadto – w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia – podwyższyć o 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 55,20 złotych. W konsekwencji koszty zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy w toku postępowania przed sądem administracyjnym w drugiej instancji winny wynieść 295,20 złotych, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie dotychczas powołanych przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.