IV SA/Wr 23/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. L. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. R. L., dalej skarżący, wniósł skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu. W skardze skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 23/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na postawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę skarżącego, bowiem została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Nie kwestionując okoliczności mających wpływ na spełnienie przesłanek pozwalających na przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi z art. 247 p.p.s.a., w myśl, którego prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona. Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia na postawie art. 58 § 1 p.p.s.a (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 1110/11, lex nr 1120723). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 23/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na postawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę skarżącego, bowiem została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego należy przyjąć, że zaistniała przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, która wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy. Zatem, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.