IV SA/Wr 23/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. K. na działanie Prokuratora Okręgowego we W. w przedmiocie zasad udzielania odpowiedzi na pisma stron postanawia: odrzucić skargę kasacyjną skarżącej. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę K. K. (dalej skarżąca) na działanie Prokuratora Okręgowego we W. w przedmiocie zasad udzielania odpowiedzi na pisma stron. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem został doręczony skarżącej w dniu 15 lutego 2016 r. W dniu 21 marca 2015 r. ustanowiony z urzędu (postanowienie referendarskie z dnia 22 lutego 2016 r. k. 22) profesjonalny pełnomocnik skarżącej złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w tej sprawie postanowienia o odrzuceniu skargi. Z kolei skarżąca w dniu 25 marca 2016 r. złożyła pismo, w którym wskazała, że nie zgadza się z opinią pełnomocnika z urzędu. Zdaniem skarżącej pełnomocnik "chroni" Prokuratora Okręgowego. Nadesłany przez pełnomocnika na wezwanie Sądu odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącej w dniu 8 kwietnia 2016 r. wraz z pouczeniem o treści art. 177 §4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) W odpowiedzi skarżąca w dniu 11 kwienia 2016 r. złożyła osobiście w tut. Sądzie sporządzone przez siebie pismo z dnia 10 kwietnia 2016 r. nazwane wnioskiem. W uzasadnieniu swojego stanowiska skarżąca oświadczyła, że nie zgadza się z opinią złożoną przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu ponadto zawarła polemikę z treścią wydanego w tej sprawie orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu pismo skarżącej z dnia 10 kwietnia 2016 r. jest w istocie skargą kasacyjną, która podlegała odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (por. art. 177 § 1 p.p.s.a.). Z kolei art. 177 §4 stanowi, że jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 §2 p.p.s.a. nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie , w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl z kolei § 3 art. 175 skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lutego 2016 r., którym odrzucono na podstawie art. 58 §1 pkt1 p.p.s.a. skargę złożoną w tej sprawie. Od powyższego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która pod rygorem odrzucenia, winna zostać sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Co prawda, złożone przez skarżącą pismo z dnia 10 kwietnia 2016r. zostało oznaczone jako "wniosek ", to jednak z jego treści wynika, że skarży ona powyżej opisane orzeczenie tutejszego Sądu, a zatem pismo to należy potraktować jako skargę kasacyjną. Wbrew jednak, wskazanym regulacjom normatywnym niniejsza skarga kasacyjna, nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącą, która nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a. Skoro więc skarżąca sporządziła skargę kasacyjną osobiście, a wyznaczony z urzędu pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do jej wniesienia, Sąd zobligowany był do odrzucenia niniejszego środka odwoławczego. Mając na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 178 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.