IV SA/Wr 23/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na pismo Dyrektora A we W. z dnia 9 lipca 2019 r., (bez numeru) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 24 lipca 2019 r. R. C. (dalej: wnioskodawca, strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na pismo Dyrektora A we W. (bez numeru i daty, doręczone stronie drogą elektroniczną w dniu [...] lipca 2019 r.), informujące stronę w zakresie pkt. 2, 3, 5, 6, 8 i 9 wniosku o odmowie udostępnienia informacji publicznej z powodu braku uzasadnienia przez skarżącego istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, w zakresie zaś pkt. 4 i 7 wniosku organ udostępnił żądaną informację. Strona skarżąca podniosła, że w jej ocenie mamy do czynienia z decyzją odmawiającą udzielenia informacji publicznej i w tym kontekście zarzuciła naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. wnosząc o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia podmiotowi zobowiązanemu. Skarżący wprawdzie wskazał, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja z dnia [...] lipca 2019 r., jednak z analizy akt sprawy wynika, że brak jest w nich orzeczenia lub pisma noszącego wskazaną datę. Akta te zawierają jedynie pismo przesłane skarżącemu w dniu [...] lipca 2019 r. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Obowiązujące reguły postępowania sądoadministracyjnego nakazują, aby przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, sąd w pierwszej kolejności zbadał z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Oznacza to jednocześnie, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powyższych przepisach. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej precyzują, że podmiot zobowiązany, rozpatrując wniesione do niego żądanie winien zachować się w jeden z następujących sposobów: - przede wszystkim udzielić informacji publicznej pod warunkiem, że nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia i znajduje się ona w jego posiadaniu, lub - poinformować wnioskodawcę w formie zwykłego pisma, że jego żądanie nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, gdyż nie dotyczy informacji mających charakter publicznej lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił lub podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia (art. 4 u.d.i.p.), bądź też zawiadomić stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), lub - umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) albo odmówić udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) w formie decyzji administracyjnej z uwagi na ochronę prywatności osoby fizycznej lub tajemnicy przedsiębiorcy, a także w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc wówczas, gdy mimo wezwania strona nie wykaże, w jakim zakresie uzyskanie danej informacji będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że organ zobowiązany żądania wniosku strony skarżącej o udostępnienie informacji publicznej załatwił pismem wysłanym skarżącemu dnia [...] lipca 2019 r. (bez numeru). W piśmie tym organ w zakresie pkt. 2, 3, 5, 6, 8 i 9 wniosku odmówił udostępnienia informacji publicznej z powodu braku uzasadnienia przez skarżącego istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, w zakresie zaś pkt. 4 i 7 wniosku udostępnił żądaną informację. W myśl art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym odpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Tak więc za decyzję administracyjną w rozumieniu art. 104 § 1 i 2 k.p.a. należy uznać pismo organu spełniające niezbędne wymogi decyzji określone w art. 107 § 1 k.p.a., to jest pismo zawierające co najmniej oznaczenie organu wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Należy zaznaczyć, że kluczowym elementem każdej decyzji administracyjnej jest rozstrzygnięcie. Jest to kwintesencja decyzji dotycząca praw lub obowiązków strony. Udziela bowiem uprawnienia stronie lub nakłada na nią obowiązki. W sytuacji gdy pismo organu administracji nie zawiera rozstrzygnięcia to nie jest ono decyzją administracyjną. W niniejszej sprawie pismo podmiotu zobowiązanego nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia (nie rozstrzyga o prawach lub obowiązkach skarżącej) a więc nie ma ono charakteru decyzji administracyjnej. Pismo to, w ocenie sądu, ma jedynie charter informacyjny. Ponadto przedmiotowe pismo nie wskazuje adresata pisma, nie zawiera też daty ani numeru. W tej sytuacji Sąd nie miał wątpliwości, że pismo organu zobowiązanego przesłane skarżącemu w dniu [...] lipca 2019 r., nie jest - wbrew twierdzeniom skarżącej strony - decyzją administracyjną albowiem nie zawiera wszystkich elementów wskazanych w art. 107 § 1 k.p.a. Nie rozstrzyga ono o istocie sprawy. Pismo to stanowi odpowiedź "na zapytanie w trybie dostępu do informacji publicznej". Informuje ono skarżącego o sposobie załatwienia poszczególnych punktów wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Ma ono zatem charakter jedynie informacyjny. Wobec powyższego, kontrola prawidłowości postępowania organu zobowiązanego może nastąpić tylko w drodze skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania zainicjowanego wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Tym samym wniesiona w niniejszej sprawie skarga na pismo informujące przesłane skarżącemu w dniu [...] lipca 2019 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powołane okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt. I sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.