IV SA/Wr 233/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca) Sędziowie : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia NSA Julia Szczygielska Protokolant : sekretarz sądowy Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 września 2013 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w części dotyczącej przekazywania ryczałtu I. oddala skargę; II. przyznaje adwokat M. O.-H. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym 23 % podatku VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 1, art. 6 ust. 7, art. 7 i art. 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 71, poz. 734 ze zm.) dalej ustawa, § 3 - § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. nr 156, poz. 1817 ze zm.) dalej rozporządzenie, którą po rozpatrzeniu odwołania E. G. dalej skarżący od decyzji nr [...] z dnia [...] wydanej przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta J. Kierownika Referatu Dodatków Mieszkaniowych Urzędu Miasta J., w sprawie zmiany własnej decyzji nr [...] z dnia [...] w części dotyczącej przekazywania ryczałtu, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kierownika Referatu Dodatków Mieszkaniowych decyzją z dnia [...] po rozpatrzeniu wniosku skarżącego przyznał mu dodatek mieszkaniowy w łącznej wysokości 234,40 zł na okres od 1 lipca do 31 grudnia 2012 . W związku ze złożonym przez skarżącego oświadczeniem, że wyraża zgodę na przekazywanie ryczałtu na konto zarządcy nieruchomości, cała kwota dodatku była wypłacana Zakładowi Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w J. Decyzja ta nie została zaskarżona. Pismem z 19 listopada 2012 r. skarżący wystąpił o wypłacanie należnego ryczałtu na zakup opału. Następnie swoje żądanie sprecyzował oświadczeniem z 4 grudnia 2012 r., w którym podał, że oczekuje wypłaty ryczałtu za okres od 1 lipca 2012 r. Decyzją z dnia [...] nr [...] organ I instancji na podstawie art. 155 k.p.a zmienił własną decyzję w części dotyczącej przekazywania kwoty ryczałtu i wypłaty kwoty 108,08 zł stanowiącej ryczałt za miesiąc grudzień 2012 w kasie Urzędu Miasta. Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie, kwestionując wypłatę ryczałtu jedynie za miesiąc grudzień 2012 r., pomimo, że wystąpił o wypłatę świadczenia od 1 lipca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Kierownika Referatu Dodatków Mieszkaniowych z dnia 5 grudnia 2012 r. W uzasadnieniu wskazało, że stosownie do art. 2 ustawy dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych, 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem, 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z tytułów wymienionych powyżej. Z treści art. 6 ustawy wynika, że aby przyznać dodatek mieszkaniowy wnioskodawca musi ponosić wydatki na lokal, w którym zamieszkuje. Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego (art. 6 ust. 7 ustawy). Szczegółowe zasady ustalania ryczałtu na zakup opału zostały określone w rozporządzeniu. Ryczałt na zakup opału stanowi część dodatku mieszkaniowego, zaś wysokość dodatku mieszkaniowego, łącznie z ryczałtem na zakup opału, określa art. 6 ust. 1 i 9 ustawy. Wyodrębnienie zaś kwoty ryczałtu na zakup opału związane jest jedynie z możliwością wypłaty tego ryczałtu do rąk wnioskodawcy, co jest równoznaczne ze zmniejszeniem wysokości części dodatku mieszkaniowego wypłacanego pobierającemu opłaty za lokale mieszkalne zarządcy domu. Niezależnie od tego, komu wypłacany jest ryczałt na zakup opału, stanowi on formę pomocy finansowej na koszty związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego przez wnioskodawcę. Kolegium podzieliło stanowiska organu I instancji, że obecnie nie ma podstaw do zmiany decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego i wypłacie ryczałtu na zakup opału za okres od lipca do listopada 2012 r., ponieważ zgodnie z dyspozycją skarżącego został on przekazany zarządcy budynku. Zwrócić przy tym należy uwagę, że pomimo, że strona nie otrzymała fizycznie kwoty należnego ryczałtu to sam cel przyznania dodatku mieszkaniowego i tym samym ryczałtu na zakup opału został spełniony, bowiem został przeznaczony przez zarządcę budynku na koszty związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego wnioskodawcy. Zauważyć również należy, że upłynął już okres na który przyznano dodatek mieszkaniowy, zatem w opinii organu odwoławczego kwestia wypłaty ryczałtu na zakup opału winna zostać rozstrzygnięta pomiędzy organem I instancji i stroną w postępowaniu o przyznaniu dodatku mieszkaniowego na kolejny okres. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący nie zgodził się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego. Zdaniem skarżącego decyzja z 11 czerwca 2012 r. w związku z wadą prawną, jaką posiada powinna zostać uchylona i wydana nowa decyzja przywracająca możliwość pobrania ryczałtu na zakup opału od lipca do listopada 2012 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest tylko pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei z treści art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, bądź inne naruszenie przepisów postępowania jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - uchyla decyzję w całości lub w części, albo stwierdza jej nieważność bądź niezgodność z prawem. Przy czym stosownie do art. 134 § 1 tej samej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć. Sąd administracyjny nie jest zatem uprawniony do wydania orzeczenia o zmianie decyzji poprzez przyznanie skarżącemu określonego prawa bądź uprawnienia, wynikającego z przepisów prawa normujących określoną dziedzinę spraw (np. z zakresu świadczeń rodzinnych). Sąd administracyjny nie dokonuje bowiem kontroli decyzji wydanych w granicach danej sprawy wedle kryterium celowości i słuszności podjętego rozstrzygnięcia, z punktu widzenia życiowych potrzeb strony, lecz ocenia, czy wydana w sprawie decyzja narusza przepisy prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W niniejszej sprawie podstawę materialnoprawną decyzji stanowi ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 71, poz. 734 ze zm.). Stan faktyczny sprawy nie jest sporny. Kierownik Referatu Dodatków Mieszkaniowych decyzją z dnia [...] po rozpatrzeniu wniosku skarżącego przyznał mu dodatek mieszkaniowy w łącznej wysokości 234,40 zł na okres od 1 lipca do 31 grudnia 2012. W związku ze złożonym przez skarżącego oświadczeniem, że wyraża zgodę na przekazywanie ryczałtu na konto zarządcy nieruchomości, cała kwota dodatku była wypłacana Zakładowi Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. Decyzja ta nie została zaskarżona. Pismem z 19 listopada 2012 r. skarżący wystąpił o wypłacanie mu należnego ryczałtu na zakup opału. Następnie swoje żądanie sprecyzował oświadczeniem z 4 grudnia 2012 r., w którym podał, że oczekuje wypłaty ryczałtu za okres od 1 lipca 2012 r. Decyzją z dnia [...] nr [...] organ I instancji na podstawie art. 155 k.p.a zmienił własną decyzję w części dotyczącej przekazywania kwoty ryczałtu i wypłaty kwoty 108,08 zł stanowiącej ryczałt za miesiąc grudzień 2012 w kasie Urzędu Miasta wnioskodawcy. Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie, kwestionując wypłatę ryczałtu jedynie za miesiąc grudzień 2012 r., pomimo, że wystąpił wypłatę świadczenia od 1 lipca 2012 r. Stosownie do art. 2 ustawy dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych, 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem, 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z tytułów wymienionych powyżej. Z treści art. 6 ustawy wynika, że aby przyznać dodatek mieszkaniowy wnioskodawca musi ponosić wydatki na lokal, w którym zamieszkuje. Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego (art. 6 ust. 7 ustawy). Szczegółowe zasady ustalania ryczałtu na zakup opału zostały określone w rozporządzeniu. Ryczałt na zakup opału stanowi część dodatku mieszkaniowego, zaś wysokość dodatku mieszkaniowego, łącznie z ryczałtem na zakup opału, określa art. 6 ust. 1 i 9 ustawy. Wyodrębnienie zaś kwoty ryczałtu na zakup opału związane jest jedynie z możliwością wypłaty tego ryczałtu do rąk wnioskodawcy, co jest równoznaczne ze zmniejszeniem wysokości części dodatku mieszkaniowego wypłacanego pobierającemu opłaty za lokale mieszkalne zarządcy domu. Niezależnie od tego, komu wypłacany jest ryczałt na zakup opału, stanowi on formę pomocy finansowej na koszty związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego przez wnioskodawcę. Stosownie do art. 8 ust 1 dodatek mieszkaniowy wypłaca się, w terminie do dnia 10 każdego miesiąca z góry, zarządcy domu lub osobie uprawnionej do pobierania należności za lokal mieszkalny. W tym samym terminie wypłaca się ryczałt, o którym mowa w art. 6 ust. 7. Sąd podziela stanowisko organów orzekających, że obecnie nie ma podstaw do zmiany decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego i wypłacie ryczałtu na zakup opału za okres od lipca do listopada 2012 r., ponieważ zgodnie z dyspozycją skarżącego został przekazany zarządcy budynku. Wskazać należy, że skarżący nie otrzymał fizycznie kwoty należnego ryczałtu to sam cel przyznania dodatku mieszkaniowego i tym samym ryczałtu na zakup opału został spełniony, bowiem został przeznaczony przez zarządcę budynku na koszty związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego wnioskodawcy. Stwierdzić należy, że upłynął już okres za który przyznano dodatek mieszkaniowy. Z tej racji organ orzekający nie jest już dysponentem przyznanego skarżącemu dodatku mieszkaniowego, który został przekazany zgodnie z oświadczeniem skarżącego na konto zarządcy tj. Zakładowi Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) oddalił skargę. Orzeczenie o przyznaniu ustanowionemu dla skarżącego z urzędu pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu uzasadnia treść art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).