IV SA/Wr 234/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi A. G. na działanie Spółdzielni A we W. w przedmiocie podwyższenia opłaty za użytkowanie mieszkania własnościowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 sierpnia 2015 r. A. G. ( dalej skarżący ) złożył bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu skargę na działanie Spółdzielni A we W. (dalej Spółdzielnia) w przedmiocie podwyższenia opłaty za użytkowanie mieszkania własnościowego. Skarżący zarzucił że wskazana Spółdzielnia "bez należytego i wyczerpującego informowania go o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie moich praw i obowiązków’. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2015 r. skargę jako niewłaściwie wniesioną bezpośrednio do Sądu przekazano Spółdzielni. W konsekwencji wniosku skarżącego z dnia 23 maja 2016 r. oraz w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 27 maja 2016 r. spółdzielnia nadesłała oryginał skargi pismem z dnia 1 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 wskazanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji zaskarżenie do sądu administracyjnego działania Spółdzielni A jest niedopuszczalne przede wszystkim już z tego powodu, że nie jest ona organem administracji publicznej zatem wszelkie przejawy jej działalności nie są podejmowane w ramach działalności administracji publicznej. Spółdzielnie mieszkaniowe działają na podstawie ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (t.j. Dz. U. 2016 poz. 21) oraz ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. 2013, poz. 1222 ze zm.). Z przepisów tych ustaw wynika, że spółdzielnia mieszkaniowa jest dobrowolnym zrzeszeniem (korporacją) osób fizycznych, które w tej formie organizacyjnej zmierza do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych swoich członków i ich rodzin oraz potrzeb gospodarczych, kulturalnych, oświatowych i innych społecznych potrzeb. Przy czym chodzi tu wyłącznie o potrzeby członków tej spółdzielni. Działalność spółdzielni mieszkaniowych nie może być utożsamiana z wykonywaniem zadań publicznych, skoro działalność ta ogranicza się do realizacji podstawowego celu, jakim jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych członków tej spółdzielni i ich rodzin. O tym, iż spółdzielnie nie wykonują zadań publicznych świadczy również fakt, że aby stać się członkiem spółdzielni osoba do niej przystępująca zobowiązana jest złożyć pisemne oświadczenie, to znaczy deklarację członkowską, pod rygorem nieważności. Poza tym tylko członkowie spółdzielni decydują o zakresie jej działania, czasie trwania, likwidacji, podziale itp. Spółdzielnie mieszkaniowe nie dysponują także majątkiem publicznym ani też nie reprezentują osób, które dysponują takim majątkiem. Majątek spółdzielni jest prywatną własnością jej członków (art. 3 prawa spółdzielczego) i tylko oni o nim decydują. Spółdzielnie mieszkaniowe nie należą do sektora finansów publicznych w rozumieniu art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2013, poz. 885 .). W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skoro skarżący kwestionuje sposób wyliczenia opłat czynszowych, dokonywany przez spółdzielnię mieszkaniową to z całą zatem pewnością przedmiot skargi, wniesionej w tej sprawie pozostaje poza zakresem kognicji sądów administracyjnych. Z uwagi na powyższe Sąd, będąc stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obowiązany do odrzucenia skargi w sprawie, nie należącej do właściwości sądów administracyjnych, orzekł jak w sentencji postanowienia.