IV SA/Wr 236/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 marca 2013 r. Z. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Z zawartego w aktach sprawy potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone na adres skarżącego w dniu 21 stycznia 2013 r. Odbiór przesyłki skarżący pokwitował osobiście. Bieg 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął się więc w dniu 22 stycznia 2013 r. (wtorek), a upłynął w dniu 20 lutego 2013 r. (środa). Pismo nazwane przez skarżącego "skarga – zażalenie", noszące datę 12 marca 2013 r. wpłynęło do D. Urzędu Wojewódzkiego w dniu 12 marca 2013 r., a zatem 30 – dniowy termin do jej wniesienia został przekroczony. Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W kwestii żądania przez skarżącego rozpoznania niniejszej sprawy "na posiedzeniu jawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w składzie trzech sędziów zawodowych Naczelnego Sądu Administracyjnego" wskazać należy, że sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego, którzy nie zostali przeniesieni do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostając, po reformie sądownictwa administracyjnego w wojewódzkich sądach administracyjnych, wykonują obowiązki orzecznicze na równi z sędziami wojewódzkich sądów administracyjnych. Brak więc podstaw by uznać powyższy wniosek za zasadny i zarządzić rozpoznanie sprawy w składzie trzech sędziów NSA. Poza tym, w rozważanym przypadku w ogóle nie doszło do merytorycznego jej rozpoznania. Z kolei, art. 58 § 3 zdanie drugie p.p.s.a. stanowi, że odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że do uznania Sądu pozostawia się, czy odrzucenie skargi nastąpi na posiedzeniu jawnym. Nie można przy tym skutecznie czynić zarzutu Sądowi, że rozpoznawał sprawę na posiedzeniu niejawnym bez uprzedniego wysłuchania stron w sytuacji, gdy nie ma żadnych wątpliwości co do dopuszczalności drogi sądowej. Poza tym, zgodnie z art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. W sytuacji odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. ustawa nie przewiduje obligatoryjnego podjęcia postanowienia w składzie trzech sędziów. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu.