IV SA/Wr 236/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2018 r., na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 236/18 odrzucające skargę D. C. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w J. z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: I. odrzucić zażalenie; II. umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 236/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę D. C. (dalej: strona lub skarżący) na opisaną w sentencji decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w J. Powyższe orzeczenie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 26 czerwca 2018 r. Pismem z dnia 3 lipca 2018 r., złożonym w administracji Aresztu Śledczego w L. w dniu 4 lipca 2018 r., skarżący wystąpił z zażaleniem na opisane na wstępie postanowienie. Jednocześnie skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych związanych z wniesieniem powyższego środka odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (§ 3). To samo dotyczy złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (§ 4). Wedle zaś art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia tutejszego Sądu z dnia 30 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 236/18 wynika, że zostało ono doręczone skarżącemu w dniu 26 czerwca 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upływał z dniem 3 lipca 2018 r., który wypadał we wtorek. Mając zatem na uwadze okoliczność, że zażalenie na wskazane postanowienia strona złożyła w administracji Aresztu Śledczego w L. w dniu 4 lipca 2018 r., stwierdzić należało, że jego wniesienie okazało się spóźnione. Stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy wniesione zażalenie należało odrzucić, o czym orzeczono w punkcie I niniejszego postanowienia. Natomiast z uwagi na okoliczność, że postanowieniem referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 6 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 236/18 skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie adwokata z urzędu, zbędnym było rozpoznawanie dołączonego do zażalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznane skarżącemu - na mocy wskazanego orzeczenia referendarskiego - zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje bowiem także przedmiotowe postępowanie zażaleniowe. Stąd też na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 4 p.p.s.a. postępowanie w tym zakresie należało umorzyć jako zbędne, o czym orzeczono w punkcie II niniejszego postanowienia.