IV SA/Wr 239/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie : Sędzia NSA Henryk Ożóg (sprawozdawca) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant : Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie choroby zawodowej oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. podjął z urzędu zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie choroby zawodowej A. K. Uzasadniając swe stanowisko organ I instancji podał, że postanowieniem z dnia [...], nr [...] zawiesił postępowanie w tej sprawie do czasu otrzymania orzeczenia lekarskiego od upoważnionej jednostki orzeczniczej II stopnia. W dniu [...] Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. wydał orzeczenie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u A.K. choroby zawodowej w postaci boreliozy. Organ I instancji stwierdził, że w związku z tym, iż zakończona została diagnostyka medyczna ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. Na powyższe postanowienie A.K. złożył zażalenie. W zażaleniu odniósł się jedynie merytorycznie do sposobu przeprowadzenia badań przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. oraz do zapadłego w dniu [...] orzeczenia. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2006 r. nr 122, poz. 851 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ II instancji wskazał, iż w związku ze złożonym wnioskiem o ponowne badanie przez jednostkę orzeczniczą II stopnia, A.K. i od dnia 26 października 2009 r. do dnia 4 listopada 2009 r. przebywał w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. Dnia [...] Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego wydał orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania u niego choroby zawodowej - boreliozy. Na skutek ustąpienia przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. kwestionowanym postanowieniem podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie. Z uwagi na fakt, iż dnia 2 grudnia 2009 r. do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w W. wpłynęło orzeczenie lekarskie z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., niezbędne do kontynuowania postępowania administracyjnego w sprawie, ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. Na to postanowienie skargę do tutejszego Sądu złożył A.K. Wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia oraz nakazanie ponownego przebadania go przez niezależnych lekarzy, upoważnionych do wydawania decyzji w sprawach chorób zawodowych, a w szczególności boreliozy. Poza tym, skarżący odniósł się jedynie do kwestii merytorycznych związanych z badaniami przeprowadzonymi przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. w kierunku stwierdzenia choroby zawodowej. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Bezspornym jest, że w dniu 18 stycznia 2005 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia u A.K. choroby zawodowej - boreliozy. Dnia [...] lekarz orzecznik z Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im J. G. we W. wydał orzeczenie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej. Z uwagi na to, iż skarżący wystąpił z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ I instancji zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii przez organ właściwy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że orzeczenie wydane przez jednostkę orzeczniczą II stopnia, tj. Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. zapadło w dniu [...]. Dnia 2 grudnia 2009 r. orzeczenie to wpłynęło do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w W.. Po myśli art. 97 § 2 k.p.a., gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Zatem, skoro postępowanie administracyjne zostało zawieszone z uwagi na konieczność przeprowadzenia ponownego badania lekarskiego skarżącego w kierunku stwierdzenia choroby zawodowej przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. i wydania w tym zakresie stosownego orzeczenia, to po jego wydaniu organ I instancji zobowiązany był zastosować się do dyspozycji normy zamieszczonej w art. 97 § 2 k.p.a., nakładającej obowiązek podjęcia z urzędu lub na wniosek zawieszonego postępowania. Niewątpliwie ustała przyczyna, z powodu której postępowanie zostało zawieszone. Tym samym, obowiązkiem organu administracyjnego było jego podjęcie. Wynika to ewidentnie z treści wyżej powołanego przepisu. Poza tym, stanowiło to nie tylko realizację wskazanej normy prawnej ale i zasad ogólnych postępowania administracyjnego, wymienionych w szczególności w przepisach art. 6-8 k.p.a. Zgodnie z nimi organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, stoją na straży praworządności i obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa. Z kolei sam skarżący, odniósł się jedynie do kwestii merytorycznych związanych z przeprowadzonymi badaniami lekarskimi, nie wskazując na żadną przeszkodę uniemożliwiającą dalsze prowadzenie postępowania. Te kwestie natomiast stanowią przedmiot oceny wówczas gdy badana jest legalność zaskarżonej decyzji administracyjnej. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga podlegała oddaleniu, o czym orzeczono w sentencji wyroku.