IV SA/Wr 240/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędzia WSA Małgorzata Masternak – Kubiak Protokolant Robert Hubacz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi I. W. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby wojskowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowo – administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 22 stycznia 2008 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 522/07 stwierdził nieważność decyzji Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia 17 lipca 2007 r. Nr [...], utrzymującej w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [..] r. Nr [...] w przedmiocie uznania I. W. za trwale i całkowicie niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie mobilizacji (kat. E). W motywach wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że organ odwoławczy mimo istnienia braku formalnego odwołania w postaci braku podpisu pod odwołaniem, bez wzywania strony do jego usunięcia , rozpatrzył ponownie sprawę I. W. i utrzymał w mocy orzeczenie wydane w I instancji. W ocenie Sądu brak podpisu strony na odwołaniu stanowi istotny brak , którego nie usunięcie uniemożliwia nadanie odwołaniu dalszego biegu . W związku z tym wskazał Sąd organowi II instancji, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy nada on bieg odwołaniu pod warunkiem uzupełnienia jego braków formalnych poprzez podpisanie przez osobę odwołującą się oraz rozpozna sprawę zgodnie z regułami dotyczącymi postępowania odwoławczego. I. W. wniósł w dniu 21 maja 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia 17 lipca 2007 r. Nr [...], kwestionując ustalenia organów wojskowych w zakresie oceny jego stanu zdrowia. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o oddalenie skargi , podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie przypomnieć należy ,że sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i sformułowanymi wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przy czym przedmiotem postępowania sądowo-administracyjnego jest nie wyłącznie decyzja administracyjna , lecz całokształt postępowania administracyjnego w wyniku którego dochodzi do ukształtowania stosunku administracyjno-prawnego , konkretyzującego prawa lub obowiązki strony . Pozostaje poza sporem w badanej sprawie ,że wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 22 stycznia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 522/07 stwierdzono nieważność decyzji Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia 17 lipca 2007 r. Nr [...], którą uznano I. W. za trwale i całkowicie niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie mobilizacji (kat. E) . Powyższy wyrok ma walor prawomocności , co w konsekwencji oznacza ,że wywołał on skutek prawny w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego oznaczonej wyżej decyzji. Z kolei stwierdzenie pozbawienia bytu prawnego decyzji administracyjnej będącej przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowo-administracyjnym oznacza ,że postępowanie to jest bezprzedmiotowe z przyczyny przedmiotowej rozumianej jako brak przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z art. 161. § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) (zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe . Z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie , albowiem zaskarżona decyzja została usunięta z obrotu prawnego, co obligowało Sąd do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia. Niezależnie od tego na marginesie niniejszej sprawy nie sposób nie zauważyć , że postępowanie organu drugiej instancji nacechowane jest rażącą nagannością w zakresie przestrzegania podstawowych zasad i przepisów procedury administracyjnej. Przed wszystkim organ odwoławczy nie wykonał w całości wytycznych sądu administracyjnego zawartych w wyroku z dnia 22 stycznia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 522/07, a jedynie poprzestał na uzupełnieniu odwołania poprzez podpisanie go przez stronę. W obrocie prawnym znajduje się podpisane przez skarżącego odwołanie, które jest ostatnią czynnością postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie skarżącego, wszczynającą jednocześnie postępowanie międzyinstancyjne przed organami administracji wojskowej, którego efektem - po ponownym rozpatrzeniu sprawy – powinno być jedno z rozstrzygnięć wskazanych w art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast organ II instancji do tej pory pozostaje w bezczynności , uchylając się do zakończenia postępowania odwoławczego.