IV SA/Wr 243/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Masternak - Kubiak Protokolant Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 października 2010 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego oddala skargę. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu odwołania R. K. od wydanej z upoważnienia Prezydenta W., decyzji Zastępcy Kierownika Działu Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] nr [...]zobowiązującej do zwrotu należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego dla E. K. i P. K. w okresie od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2009 r., w łącznej kwocie 1.200,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 27 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. nr 1, poz. 7 ze zm.), utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach uzasadnienia tego rozstrzygnięcia podano, że wymienioną decyzją z dnia [...] organ pierwszej instancji zobowiązał R. K. do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobom uprawnionym –E. K. i P. K., w okresie od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2009 r., w łącznej kwocie 1.200,00 zł, wraz z ustawowymi odsetkami. W odwołaniu od tej decyzji R. K. wskazał, że obecnie jest osobą bezrobotną i nie może zwrócić "długu alimentacyjnego", w wysokości 1.200 zł. Odwołujący się poinformował, że z chwilą utraty zatrudnienia, zawiadomił o tym fakcie komornika i złożył u niego stosowne oświadczenie. Wskazał też, że od listopada 2009 r. jego dzieci przebywają we W. Centrum Opieki, Wychowania i Adopcji przy ul. L. nr [...], ponieważ była żona "źle opiekowała się" dziećmi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wskazało, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy, dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Odsetki są naliczane od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego, do dnia spłaty (art. 27 ust. 1a). Według art. 27 ust. 2 ustawy, organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osoby uprawnione świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zdaniem Kolegium, organ pierwszej instancji był zatem uprawniony - zgodnie z powołanym wyżej art. 27 ust. 2 - do wydania decyzji zobowiązującej R. K. do zwrotu należności z tytułu wypłaconych jego dzieciom świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego zostały przyznane osobom uprawnionym – E. K. i P. K., - decyzją organu pierwszej instancji z dnia [...] nr [...] w wysokości po 200 zł miesięcznie na dziecko, na okres od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2009 r., na podstawie wniosku przedstawiciela ustawowego osób uprawnionych – B. K. oraz zaświadczenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. – F. z dnia [...] nr [...] o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych od R. K. W przedstawionej sytuacji R. K. - zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów -zobowiązany jest do zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych jego dzieciom. Zaległość R. K. wobec MOPS we W. z tytułu wypłaconych świadczeń, wynosi na dzień 30 września 2009 r. - 1.200 zł wraz z ustawowymi odsetkami, które biegną do dnia całkowitej spłaty zadłużenia. Kolegium wyjaśniło, że zawarta w odwołaniu informacja o przebywaniu dzieci skarżącego we W. Centrum Opieki Wychowania i Adopcji nie ma wpływu na obowiązek zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych dla E. K. i P. K., za okres od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2009 r. Niezależnie od powyższego Kolegium informuje, że zgodnie z art. 30 ust. 2 powołanej ustawy, organ właściwy wierzyciela może, na wniosek dłużnika alimentacyjnego, umorzyć jego należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, uwzględniając sytuację dochodową i rodzinną. Wniosek w tej sprawie należy złożyć bezpośrednio do organu pierwszej instancji, który ten wniosek rozpatrzy w oddzielnym postępowaniu administracyjnym. W skardze na powyższą decyzję do sądu administracyjnego R. K. stwierdził, że informował Kolegium o swoim bezrobociu i braku środków na zwrócenie organowi żądanych należności. Skarżący wskazał, że gdyby miał pieniądze, to od razu zwróciłby je organowi pierwszej instancji, ale nie ma żadnych dochodów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia oceny prawidłowości rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji zobowiązującej R. K. do zwrotu kwoty wypłaconej z funduszu alimentacyjnego dla osób uprawnionych. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Stosownie do art. 27 ust. 2 tej ustawy organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Orzekające w sprawie organy prawidłowo uznały, że w sprawie znajduje zastosowanie cytowany przepis art. 27 ust. 1 powołanej ustawy. Bezspornym w sprawie jest, że na podstawie prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego we Wrocławiu skarżący był zobowiązany do alimentów w kwocie po 200 zł miesięcznie na rzecz E. K. oraz P. K. W związku z tym, że wbrew nałożonemu obowiązkowi skarżący nie uiszczał powyższych alimentów, a egzekucja komornicza okazała się bezskuteczna (zaświadczenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia Fabryczna z dnia [...] z upoważnienia Prezydenta W. wydano w dniu [...] decyzję o przyznaniu B. K. na E. K. i P. K. świadczenia z funduszu alimentacyjnego w kwocie po 200 zł, na okres od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2009 r. Uprawnione osoby otrzymały przedmiotowe świadczenia. Mając powyższe na względzie, w świetle powołanego przepisu art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, organ pierwszej instancji zobowiązany był do wydania decyzji nakładającej na dłużnika alimentacyjnego tj. skarżącego R. K. obowiązek zwrotu – organowi właściwemu wierzyciela – należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej łącznie z ustawowymi odsetkami. Podkreślić należy, że powołany w podstawie prawnej decyzji przepis ma charakter bezwzględny i nie jest uzależniony od sytuacji dochodowej, rodzinnej czy zdrowotnej dłużnika alimentacyjnego, który w każdym przypadku ma obowiązek zwrócić organowi wypłacone za niego świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Dłużnik alimentacyjny może jednak, powołując się na swoją sytuację dochodową lub rodzinną, ubiegać się o umorzenie całości lub części należności, odroczenie terminu płatności lub o rozłożenie jej na raty (art. 30 ust. 2 i 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów). Wskazać jednak należy, że z wnioskiem o umorzenie spornej należności lub rozłożenie jej spłaty na raty skarżący może zwrócić się do właściwego organu. Sąd administracyjny nie ma kompetencji do uwzględnienia wniosku, który skarżący w tym zakresie zawarł w swojej skardze. Zatem, organ w prowadzonym postępowaniu zobowiązany jest ustalić jedynie, czy została wydana decyzja ostateczna o przyznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego i czy zostały wypłacone świadczenia. W razie poczynienia w tym zakresie pozytywnych ustaleń, organ ma obowiązek wydać decyzję nakazującą zwrot przez dłużnika alimentacyjnego wypłaconych świadczeń na rzecz osoby uprawnionej do tych świadczeń. Materiał dowodowy zebrany przez organy w niniejszej sprawie w postępowaniu administracyjnym, uzasadnia stanowisko organów. Zatem argumentacja zawarta w zaskarżonej decyzji, jak i w decyzji ją poprzedzającej jest słuszna i zasługuje na akceptację. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.