IV SA/Wr 244/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wydanej decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] pozostawiającej bez rozpatrzenia wniosek B. K., dalej skarżąca, o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W zaskarżonym postanowieniu pouczono skarżącą o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem organu II instancji, w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia. Postanowienie odebrała skarżąca osobiście w dniu 15 lutego 2013 r. Natomiast skarga na wskazane postanowienie została złożona do tut. Sądu, za pośrednictwem organu odwoławczego, w dniu 27 marca 2013 r. Zarządzeniem z dnia 16 maja 2013 r. wezwano skarżącą, aby wyjaśniła – w terminie 7 dni od otrzymania pisma – czy wniosek o przywrócenie uchybionego terminu zawarty w jej skardze z dnia 27 marca 2013 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do tut. Sądu. Jeżeli tak, to wskazano, że należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu, zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej osobiście w dniu 27 maja 2013 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu skarżąca do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 powołanej ustawy terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, tj. przepisów zawartych w art. 110-115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.). Odpowiednio do art. 111 § 2 wskazanej ustawy jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a w przypadku gdy ostatni dzień terminu dokonania czynności przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, to za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższych przepisów termin na wniesienie skargi jest zachowany, jeżeli pismo strony, przed upływem trzydziestu dni od dnia doręczenia zaskarżonego aktu, zostanie wniesione - za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone orzeczenie - do sądu poprzez osobiste złożenie skargi lub oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, czy też w polskim urzędzie konsularnym. W rozpoznawanej sprawie, postanowienie, stanowiące przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącej w dniu 15 lutego 2013 r. Zatem termin skutecznego wniesienia skargi do Sądu rozpoczął swój bieg w dniu 16 lutego 2013 r. i upłynął w dniu 18 marca 2013 r. (poniedziałek), w myśl art. 83 § 2 p.p.s.a. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona osobiście w dniu 27 marca 2013 r., a zatem po upływie terminu zakreślonego przez ustawę do dokonania tej czynności. Skoro skarga została wniesiona po terminie to należało uznać, że jest ona spóźniona. Skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skutkiem upływu terminu procesowego, następującym z mocy prawa, jest bowiem bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.