IV SA/Wr 247/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 lipca 2007r. sprawy ze skargi Z. L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej uchyla decyzję I i II instancji. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Starosta Powiatu O. , w oparciu o art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001) oraz art. 104 kpa, orzekł o utracie przez Z. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. W motywach tego rozstrzygnięcia podał, że z posiadanych dokumentów wynika, że odmówił on bez nieuzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia albo wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu, przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy. Zgodnie z przepisami cytowanej na wstępie ustawy w takim przypadku następuje utrata statusu osoby bezrobotnej. Odzyskanie tego statusu może nastąpić po upływie co najmniej 3 miesięcy w wyniku ponownej rejestracji. W odwołaniu od tej decyzji Z. L. podniósł, że nie otrzymał skierowania do pracy lub propozycji zatrudnienia w trybie formalnym, na piśmie, ze strony Powiatowego Urzędu Pracy w O. Stanowczo zaprzeczył, jakoby odmówił udziału w szkoleniach organizowanych przez Urząd Pracy, a dowodem tego jest pismo z dnia [...] r. w sprawie gotowości do kursu spawania kompleksowego MAG i TIG, a także możliwość podniesienia kwalifikacji o uprawnienia TŰV. W ocenie odwołującego się jego aktywność zawodowa została doceniona w postaci decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej. Ponadto podał, że złożył skargę do Starosty Powiatu w sprawie bezprawnego działania Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w O. w sprawie odmowy udziału w kursie szkolenia organizowanego w pierwszej dekadzie [...] r. w ramach EFS Sektorowy Program Operacyjny Rozwoju Zasobów Ludzkich Działanie 1.3 Przeciwdziałanie i zwalczanie długotrwałego bezrobocia "Bądź aktywny", która ma być rozpatrywana na sesji Rady Powiatu. Oświadczył też, że odbył kurs podstawowy w zakresie spawania, który nie gwarantuje podjęcia zatrudnienia w tym zawodzie. Jego celem jest nabycie uprawnień specjalistycznych typu TŰV, które umożliwią mu podjęcie stałego zatrudnienia. Mimo, że spełniał wszelkie kryteria naboru na taki typ szkolenia decyzją Powiatowego Urzędu Pracy został zignorowany, a w konsekwencji wykreślony z rejestru bezrobotnych. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. Nr [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu wskazał, że Z. L. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w O. jako bezrobotny bez prawa do zasiłku w dniu [...] r. Posiada on wykształcenie podstawowe. Przed zarejestrowaniem się w Urzędzie Pracy był zatrudniony w okresie dnia [...] r. do dnia [...] r. w ZNTK w O. jako ślusarz. Powiatowy Urząd Pracy w O. w dniu [...] r. skierował odwołującego się na szkolenie finansowane ze środków EFS "Spawanie kompleksowe". Szkolenie to Z. L. ukończył w dniu [...] r. i uzyskał uprawnienia do wykonywania pracy na stanowisku spawacza. W dniu [...] r. pośrednik pracy telefonicznie wezwał stronę do stawienia się w urzędzie pracy celem przedstawienia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. Z. L. stawił się w Urzędzie Pracy dnia [...] r. Z wystawionej karty referencyjnej z dnia [...] r. wynika, że otrzymał skierowanie do pracy w Zakładzie A w O. na stanowisko spawacza ręcznego gazowego. Odmówił on jednak przyjęcia skierowania do pracy i podpisania odmowy przyjęcia tej propozycji pracy. Wynika to zarówno z adnotacji pośrednika pracy sporządzonej na karcie referencyjnej, jak i z notatki służbowej spisanej w dniu [...] r. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych, albo udziału w szkoleniu, stażu, przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy, pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Z przekazanych organowi odwoławczemu akt sprawy, w szczególności z karty referencyjnej oraz notatki urzędowej spisanej w dniu [...] r. przez pośrednika pracy wynika, iż Z. L. odmówił przyjęcia skierowania do pracy w Zakładzie A w O. na stanowisko spawacza ręcznego gazowego. Odwołujący się przed wystawieniem skierowania do pracy ukończył w dniu [...] r. szkolenie finansowane ze środków EFS "Spawanie kompleksowe", na które skierowany był przez Powiatowy Urząd Pracy w O. w dniu [...] r. Dalej Wojewoda D. stwierdził, że przedstawiona oferta pracy była zgodna z ustawową definicją "odpowiedniego zatrudnienia", która to zgodnie z art. 2 ust.1 pkt 16 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oznacza zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie, a łączny czas dojazdu do pracy i z powrotem środkami komunikacji publicznej nie przekracza 3 godzin. Propozycja pracy, której przyjęcia odmówił Z. L. spełnia przesłanki wymienione w art. 2 ust.1 pkt 16 ustawy, gdyż oferta pracy była zgodna z posiadanymi przez niego kwalifikacjami zawodowymi. Z akt sprawy wynika bowiem, że posiada on wystarczające kwalifikacje do wykonywania pracy na stanowisku spawacza po ukończonym kursie finansowanym ze środków EFS "Spawanie kompleksowe". Z. L. nie zgłosił ponadto medycznych przeciwwskazań do wykonywania tego zawodu. Podniesione przez stronę w odwołaniu argumenty, iż formalnie nie otrzymał na piśmie skierowania do pracy, nie zostały przez organ odwoławczy uwzględnione. Z dokumentów urzędowych sporządzonych przez pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w O. wynika, że przedstawiono Z. L. w dniu [...] r. propozycję pracy - kartę referencyjną w Zakładzie A w O. na stanowisku spawacza ręcznego gazowego lecz odmówił on jej przyjęcia oraz odmówił złożenia oświadczenia o odmowie przyjęcia propozycji pracy przedstawionej przez urząd pracy w dniu [...] r. Z. L. w dniu rejestracji w urzędzie pracy potwierdził swoją zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia. Propozycja pracy w Zakładzie A w O. na stanowisku spawacza ręcznego gazowego dotyczyła zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Nadto łączny czas dojazdu do miejsca zatrudnienia i z powrotem środkami komunikacji publicznej nie przekraczał 3 godzin. W związku z tym, że bez uzasadnionej przyczyny Z. L. odmówił przyjęcia oferty pracy w Zakładzie A w O. na stanowisku spawacza ręcznego gazowego, która w świetle przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy była odpowiednim zatrudnieniem, należało orzec o utracie przez niego statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] r. na okres 90 dni. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Z. L. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja narusza jego interes prawny przez niewłaściwe określenie przesłanek dopuszczających utratę statusu bezrobotnego. Jednocześnie zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W uzasadnieniu swej skargi podał, że dnia [...] r. Powiatowy Urząd Pracy w O. przedstawił mu skierowanie do pracy w Zakładzie A na stanowisku spawacza gazowego ręcznego. Dalej stwierdził, iż odmówił przyjęcia tej pracy ze względu na brak kwalifikacji wymaganych na oferowanym mu stanowisku, gdyż rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 27 kwietnia 2000r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach spawalniczych w § 27 wyraźnie wskazuje, że do wykonywania prac spawalniczych niezbędne są odpowiednie kwalifikacje, a osoby je wykonujące muszą posiadać "Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia", "Świadectwo egzaminu spawacza" lub "Książkę spawacza". Stosowne dokumenty wystawiane są przez Polski Komitet Normalizacyjny i są określone w odrębnych przepisach. Tymczasem posiadane przez niego kwalifikacje uprawniają go do wykonywania prac na stanowisku spawacza elektrycznego, co potwierdza wpis do książki spawacza. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 omawianej ustawy. Kontrola ta obejmuje badanie zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Problem w sprawie sprowadza się do tego, czy posiadane przez skarżącego kwalifikacje rzeczywiście pozwalały mu na podjęcie oferowanego przez Urząd Pracy w O. zatrudnienia, czy nie, a związku z tym, czy zasadne było pobawienie Z. L. statusu osoby bezrobotnej. Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do przepisu art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac, o których mowa w art. 73a, prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 16 tej ustawy przez odpowiednie zatrudnienie rozumiemy zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin. Z dokonanej analizy akt sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] r. został skierowany przez Powiatowy Urząd Pracy w O. na szkolenie finansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego pod nazwą "Spawanie kompleksowe", które ukończył pozytywnym wynikiem otrzymując Świadectwa Egzaminu Spawacza z dnia [...] r. nr [...] oraz z dnia [...] r. nr [...] . Na tej podstawie w dniu [...] r. została wystawiona skarżącemu przez Urząd Pracy w O. Karta referencyjna, zgodnie z którą Z.L. został skierowany do Zakładu A w O. , celem podjęcia zatrudnienia na stanowisku spawacza ręcznego gazowego. Z adnotacji sporządzonej na tej karcie, w tym samym dniu, przez pośrednika pracy T. K. wynika, że skarżący odmówił przyjęcia oferowanej pracy. Z lektury akt administracyjnych sprawy wynika także, iż skarżący ukończył kurs spawalniczy MAG i TIG w stopniu podstawowym i zwrócił się w dniu [...] r. z prośbą o zorganizowanie szkolenia poszerzającego jego uprawnienia o kurs TŰV, jak również zorganizowania w przyszłości kursu spawania aluminium. Również w odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący zaznaczył, że odbył jedynie kurs podstawowy w zakresie spawania, który nie gwarantuje możliwości podjęcia zatrudnienia w zawodzie. Tymczasem organ decyzyjny stwierdził, iż przedstawiona skarżącemu propozycja pracy była zgodna z posiadanymi przez niego kwalifikacjami zawodowymi, zakładając, że w ramach kursu "Spawanie kompleksowe" mieszczą się wszystkie metody spawania. Nie zbadał szczegółowo zakresu uprawnień zdobytych przez skarżącego podczas tego kursu, określonych w świadectwie jego ukończenia oraz książce spawacza Nr [...] , którą się Z.L. legitymuje. Gdyby dokonano szczegółowej analizy posiadanych przez skarżącego kwalifikacji co do metod spawania, okazałoby się, że nie uczęszczał on na kurs spawania gazowego, a odbył jedynie podstawowy kurs spawania elektrycznego metodą MAG (spawanie półautomatyczne elektrodą topliwą w osłonie gazów i mieszanek aktywnych) oraz podstawowy kurs spawania elektrycznego metodą TIG (spawanie ręczne elektrodą nietopliwą w osłonie gazów i mieszanek obojętnych), co poświadczył Dyrektor ONS Szkoły Spawania BOC GAZY mgr inż. P. W. w zaświadczeniu, które Z.L. przedstawił Sądowi na rozprawie w dniu 11 lipca 2007r. W związku z powyższym niewątpliwie wskazać należy, że nie wyjaśniono w sposób należyty stanu faktycznego sprawy, niedostatecznie też zebrano i rozpatrzono materiał dowodowy w związku z czym niemożliwą była ocena jego całokształtu /art. 7, art. 77, art. 80 kpa/. Tak więc, zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku. Uchylając zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany zgodnie z art. 200 cytowanej wyżej ustawy zasądzić na rzecz skarżącego koszty postępowania. W tej sprawie nie zostały poniesione przez skarżącego jakiekolwiek koszty, gdyż korzystał on ze zwolnienia od wpisu sądowego, a powstania innych kosztów procesowych skarżący nie wykazał. Dlatego Sąd pominął orzeczenie w tym przedmiocie. Ze względu na charakter orzeczenia Sąd nie orzekł w przedmiocie jego wykonania.