IV SA/Wr 249/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 249/09 odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2009 r. sygn. akt IV SA/Wr 249/09 oddalającego skargę D. W. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 4 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D. W. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Pismem z dnia 26 stycznia 2010 r. skarżąca przesłała do tutejszego Sądu skargę kasacyjną podpisaną osobiście. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną złożoną osobiście przez skarżącą. Od powyższego postanowienia, D. W. w dniu 1 marca 2010 r. wniosła zażalenie sporządzone i podpisane przez nią osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie zażalenie sporządziła i złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca – D. W. która nie jest adwokatem, ani radcą prawnym. Zatem zażalenie nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi, a mianowicie nie jest sporządzona przez uprawnione osoby. Tak więc wniesienie zażalenia sporządzonego i podpisanego osobiście przez skarżącą należało uznać za niedopuszczalne i jako takie podlegał odrzuceniu po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji. 1