IV SA/Wr 249/14

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku wychowuje małoletnie dziecko, na które pobiera zasiłek rodzinny w kwocie [...] zł oraz otrzymuje alimenty od ojca dziecka w wysokości [...] zł. Otrzymuje pomoc od matki w postaci posiłków, zakupu środków czystości. Podała, że nie posiada nieruchomości ani oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych. Z treści przepisu art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynika, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, które na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy może zostać przyznane osobie fizycznej – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, że skarżąca jest osobą bezrobotną wychowującą małoletnie dziecko, na które otrzymuje niskie świadczenia przyjąć trzeba, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.