IV SA/Wr 25/08

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi A. S. na pismo firmy "W" W. N. z dnia [...] w przedmiocie anulowania opłaty dodatkowej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 15 lutego 2008 r. odrzucił skargę skarżącej na pismo firmy "W." W. N. w przedmiocie anulowania opłaty dodatkowej. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. We wniosku tym wskazała, że jest osobą samotną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, pobiera emeryturę w wysokości 1734 zł i posiada oszczędności w wysokości 20.000 zł. Skarżąca podała, że posiada mieszkanie o powierzchni 26 m2 i nie posiada innych nieruchomości a także przedmiotów i papierów wartościowych. Następnie zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 8 kwietnia 2008 r. wezwano skarżącą do nadesłania dokumentów źródłowych dotyczących jej sytuacji materialnej i rodzinnej tj. a) ostatniego (aktualnego) odcinka emerytury lub decyzji ustalającej wysokość tego świadczenia oraz wyjaśnień w jakiej wysokości netto pobiera emeryturę, b) wyciągu z konta bankowego za ostatnie trzy miesiące, c) dowodów potwierdzających wysokość wydatków związanych z utrzymaniem rodziny (opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę, telefon, leki i inne)- w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie danych zawartych w urzędowym formularzu. Skarżąca odebrała to wezwanie w dniu [...] kwietnia 2008 r. i nie udzieliła na nie żadnej odpowiedzi. Zatem powyższy termin upłynął bezskutecznie w dniu [...] maja 2008 r. Przepis art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z treści art. 245 § 2 cytowanej wyżej ustawy wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym. Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca otrzymuje na bieżąco dochody z tytułu emerytury w wysokości 1734 zł miesięcznie i posiada oszczędności w wysokości 20.000 zł, co oznacza, iż jest w stanie ponieść koszty sądowe oraz wynagrodzenie fachowego pełnomocnika. Poza tym skarżąca pomimo skutecznego doręczenia jej wspomnianego wezwania referendarza sądowego z dnia 8 kwietnia 2008 r. nie udzieliła na nie żadnej odpowiedzi, co w zasadzie nie powala na ocenę w jakiej wysokości ponosi wydatki związane z jej utrzymaniem oraz jaki jest aktualny stan jej konta bankowego. Dodać trzeba, iż skarżąca nie nadesłała żadnych dokumentów potwierdzających wysokość dochodów z tytułu emerytury, zatem przy ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy wzięto pod uwagę dochody wnioskodawcy podane w urzędowym formularzu. Ponadto w zarządzeniu referendarza sądowego z dnia 8 kwietnia 2008 r. pouczono skarżącą, iż w przypadku braku możliwości złożenia jakiekolwiek dokumentu należy udzielić stosownego wyjaśnienia ze wskazaniem ewentualnego terminu ich złożenia. Skarżąca nie skorzystała z tej możliwości. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.