IV SA/Wr 250/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 250/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego. Pismem z dnia 22 lipca 2013 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 19 sierpnia 2013 r. doręczono skarżącemu wymieniony wyrok Sądu wraz z uzasadnieniem. W dniu tym skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych we W., pismem z dnia 9 września 2013 r., nr OIRP/1328/2013 wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego radcę prawnego M. M. – P. W dniu 27 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 18 lipca 2013 r. dopełniając jednocześnie czynności, dla której wniósł o przywrócenie terminu. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wskazał, że pismo informujące o wyznaczeniu pełnomocnikiem odebrał w dniu 10 września 2013 r. w siedzibie Okręgowej Izby Radców Prawnych we W. Pełnomocnik wyjaśnił, że w dniu 12 września 2013 r. oraz następnie w dniu 16 września 2013 r. niezwłocznie zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Niezwłocznie też przygotował skargę kasacyjną , którą złożył do Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zdaniem pełnomocnika nie uchybił on terminowi do złożenia skargi kasacyjnej swojego mocodawcy ze swej winy lecz wynikało to z faktu poinformowania go o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu na 7 dni przed końcem terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik jednocześnie podkreślił, że niezwłocznie po poinformowaniu go o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu skontaktował się ze skarżącym (drogą telefoniczną i mailową). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ustawodawca w przepisach art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. ustanowił szczególne warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu: 1) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, 2) w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 4) równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W orzecznictwie podkreśla się, że wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7-dniowym jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. W przypadku pełnomocnika profesjonalnego ustanowionego z urzędu termin ten liczy się od momentu, gdy miał on możliwość zapoznania się z aktami sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., I OZ 278/12, publ. LEX nr 11451800). Zważyć należy, że w niniejszej sprawie nie został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. W niniejszej sprawie pełnomocnik uzyskał informację o wyznaczeniu go z urzędu w dniu 10 września 2013 r. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego stawił się w Sądzie w dniach 11 i 13 września 2013 r. i przeglądał akta sprawy. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik podaje inne daty: 12 i 16 września 2013 r.). Tak więc, przyjąć należało, że od dnia 10 września 2013 r. ustały przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, tzn. że od tego momentu rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek o przywrócenie terminu złożono dopiero w dniu 27 września 2013 r., a zatem wymagany termin 7 – dniowy został przekroczony. Wskazać również należy, że gdyby nawet termin 7 – dniowy liczyć od dnia 16 września 2013 r. to również zostałby on przekroczony. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że omówione kryteria przywrócenia terminu ujmowane są jeszcze surowiej w odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron (zob. postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., II GZ 199/11, LEX nr 1081679). Osoby te zobowiązane są do zachowania podwyższonej staranności , jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. Kryterium należytej staranności jest podwyższone z racji, że adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sadowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się skarżący, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 p.p.s.a. postanowił jak sentencji postanowienia.