IV SA/Wr 250/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-05-26
Skład orzekający: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania pisma zatytułowanego "Odwołanie od Sądu Rejonowego w Z.", które dotyczy postępowania przed sądem powszechnym i nie precyzuje, czy stanowi skargę na akt organu administracji publicznej?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania pisma dotyczącego postępowania przed sądem powszechnym, ponieważ jego kognicja ograniczona jest do kontroli działalności administracji publicznej w sprawach ściśle określonych w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto, pismo skarżącego nie zostało sprecyzowane co do przedmiotu sporu i nie spełnia wymogów skargi administracyjnej.Stan faktyczny
A. K. złożył pismo zatytułowane "Odwołanie od Sądu Rejonowego w Z.", dołączając szereg dokumentów związanych ze sporem toczącym się przed Sądem Rejonowym w Z. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącego do sprecyzowania charakteru pisma i wskazania, czy stanowi ono skargę na akt organu administracji publicznej. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, nie sprecyzował żądania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na Sąd Rejonowy w Z. postanawia: odrzucić skargę.
A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo zatytułowane "Odwołanie od Sądu Rejonowego w Z.". W wspomnianym piśmie skarżący opisał szereg faktów ze swojego życia , dołączając doń dokumenty związane ze sporem , który toczył się przed Sądem Rejonowym w Z. pomiędzy nim, a Wspólnotą Mieszkaniową przy ul. [...], a mianowicie :
1. Kserokopię dowodu osobistego i legitymacji emeryta – rencisty;
2. Świadectwo zwolnienia z aresztu śledczego w L. Ś.;
3. Zajęcie świadczenia emerytalno-rentowego, rehabilitacyjnych, zasiłku chorobowego i macierzyńskiego;
4. Decyzję w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej;
5. Pismo z 2000 r. od posła na sejm w sprawie interwencji poselskiej;
6. Zaświadczenie o zatrudnieniu skarżącego z 2000 r.
7. Świadectwo ukończenia kursu Techników (Sztygarów) Strzałowych w Odkrywkowych Zakładach Górniczych z 1984 r.
8. Zaświadczenie o nieposiadaniu nieruchomości z 2011 r.
9. Decyzja o wymeldowaniu z pobytu stałego z 2003 r.
10. Umowa o pracę z 2004 r.
11. Decyzja o odmowie prawa do emerytury z 2000 r.
12. Zaświadczenie o zarejestrowaniu w Powiatowym Urzędzie Pracy z 2000 r.
13. Karta aktywności zawodowej z 1998 r.
14. Pismo z Wydziału Informacji Sądowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2017 r.
15. Pełnomocnictwo udzielne radcy prawnemu przez Zakład Usługowy "[...]" Zarządzanie Nieruchomościami na prowadzenie sprawy sądowej przeciwko skarżącemu;
16. Pozew o zapłatę przeciwko skarżącemu z 2016 r.
17. Uchwała wspólnoty mieszkaniowej w sprawie ustalenia zaliczki na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej oraz kosztów i planu finansowo-gospodarczego na rok2011;
18. Umowa na zarządzanie nieruchomością z 2001 r.
19. Uchwała wspólnoty mieszkaniowej w sprawie utworzenia funduszu remontowego z 2002 r.
20. Akt notarialny sprzedaży własności lokalu mieszkalnego z 2011 r.
21. Wypisy z ksiąg wieczystych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 maja 2017 r. wezwano skarżącego do oświadczenia się - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania - jaki charakter ma wniesione pismo z dnia 8 maja 2017 (data wpływu do Sądu), a w szczególności czy stanowi ono skargę na konkretny akt organu administracyjni publicznej (jeśli tak, to jaki akt i przez kogo wydany). Jednocześnie pouczono skarżącego o zakresie kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi skarżący przesłał pismo z dnia 17 maja 2017 r. w którym jednak nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu i nie sprecyzował żądania zawartego skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowo-administracyjnych. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 wskazanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Niezależnie od powyższego sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych.
Jak wynika z treści skargi jej przedmiotem jest postępowanie przed sądem powszechnym , a zatem brak jest po stronie sądu administracyjnego legitymacji do jej rozpoznania. Żaden przepis ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego działalności sądów powszechnych. Sąd administracyjny ocenia bowiem zasadność zastosowania określonych przepisów prawa oraz dokonuje ich interpretacji wyłącznie w związku z rozpoznawaniem skarg wnoszonych na skonkretyzowane akty lub bezczynność organów administracji, mieszczące się w wskazanym katalogu określonym w przepisie art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a.
Natomiast pismo skarżącego z dnia 17 maja 2017 r. , będące reakcją na wezwanie Sądu , nie czyni zadość obowiązkowi skarżącego o sprecyzowanie przedmiotu sporu . Reasumując powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło