IV SA/Wr 252/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia NSA Henryk Ożóg Protokolant Anna Rudzińska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez C. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] Nr [...] wydane na podstawie art. 127 § 1 i art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z § 5 pkt 1, § 30 ust. 1 i 2, § 31 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 12, poz. 75) utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa. Przedmiotowa decyzja obejmuje stwierdzenie trwałej niezdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej, trwałą i całkowitą niezdolność do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju, w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, oraz zaliczenie do drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia. Jednocześnie orzeczono o braku związku schorzeń z zawodową służbą wojskową. W skardze na decyzję ostateczną C. K. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Obu decyzjom zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez oczywistą wadliwą wykładnię prawną, oraz naruszenie norm prawa procesowego. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawy związku ze służbą wojskową nie podlegają orzecznictwu sądów administracyjnych. Na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. skarżący oświadczył, że kwestionuje orzeczenie RWKL we W. z zakresie nie uznania urazu odniesionego przez niego na poligonie w dniu 6 stycznia 2000 r. za mający związek ze służbą wojskową. Skarżący podkreślił, że nie odwołuje się od samego rozpoznania, a w szczególności współistniejących chorób. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W konkluzji wywodów skargi skarżący domagał się uchylenia decyzji z powodu błędnego ustalenie, że rozpoznana u niego choroba nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. W związku z powyższym skarga podlegała odrzuceniu. Należy bowiem stwierdzić, iż w dniu 27 października 1999r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę (sygn. akt III ZP 9/99), w której uznał, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową (OSNP 2000/5/167). Mimo, iż w 2004r. weszła w życie reforma sądownictwa administracyjnego (obok NSA wyodrębnione zostały wojewódzkie sądy administracyjne) pogląd Sądu Najwyższego (który nie sprawuje już nadzoru judykacyjnego nad sądownictwem administracyjnym) nie stracił swej aktualności. Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekający w powyższym składzie, w niniejszej sprawie, w pełni go podziela. Wobec tego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd Najwyższy we wspomnianej uchwale, jako Sąd właściwy w tych sprawach wskazał Sąd pracy i ubezpieczeń społecznych.