IV SA/Wr 253/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant st. asystent sędziego Anna Rudzińska po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale IV w dniu 21 lutego 2018 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego oddala skargę w całości. Zaskarżoną decyzją z dnia 9 lutego 2017 r., nr [...] Rektor Uniwersytetu W. (dalej: Rektor) na podstawie art. 200 i 207 ust. 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym z dnia 27 lipca 2005 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1842) (dalej: ustawa, Prawo o szkolnictwie wyższym), art. 104 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 14 listopada 2016 r., nr [...] odmawiającą przyznania P.K.(dalej: strona, skarżący, doktorant) stypendium doktoranckiego w okresie od dnia 1 października 2016 r. do dnia 30 września 2017 r. Z motywów decyzji organu odwoławczego wynika, że rozpatrując wniosek skarżącego o przyznanie stypendium doktoranckiego Rektor uwzględnił regulacje zawarte: 1) w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, tj.: a) w art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym; b) w § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2016 r., poz. 558) – (dalej: rozporządzenie); 2) w przepisach prawa wewnętrznego, tj.: a) zarządzenia Dziekana Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu W. z dnia 31 lipca 2014 r. w sprawie wprowadzenia szczegółowych kryteriów wyłaniania doktorantów rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego obowiązujących na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu W. (dalej: zarządzenie); b) regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W., będącego załącznikiem do zarządzenia nr 62/2014 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. (dalej: regulamin). Rektor wskazał, że skarżący ubiegał się o przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2016/2017. Wydziałowa Komisja Doktorancka oceniła osiągnięcia skarżącego na 73 punkty, które pozwoliły mu zająć 6 pozycję na liście osób rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego. W z związku jednak z tym, że skarżący jako doktorant czwartego roku nie otworzył przewodu doktorskiego przed końcem trzeciego roku i tym samym nie wywiązał się z terminowej realizacji programu studiów Wydziałowa Komisja Doktorancka zaopiniowała negatywnie wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego, co było przyczyną wydania decyzji odmawiającej stypendium. Skarżący w dniu 14 grudnia 2016 r. zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego twierdząc, że nieotwarcie przewodu doktorskiego związane było z okolicznościami niezależnymi od niego. Ze względu na postępy w pracy naukowej, postępy w przygotowaniu rozprawy doktorskiej oraz zaangażowanie w prowadzenie zajęć dydaktycznych i realizację badań naukowych za granicą w roku 2015/2016, a także roczny urlop naukowy promotora, planował otwarcie przewodu doktorskiego we wrześniu 2016 r. czyli jeszcze w terminie określonym przez regulamin studiów doktoranckich. Niestety, jego promotor po powrocie z urlopu naukowego musiał wziąć urlop wypoczynkowy we wrześniu 2016 r., co uniemożliwiło stronie wszczęcie przewodu doktorskiego w ustalonym przez regulamin studiów doktorskich terminie. Ze względu na szczególną sytuację Kierownik Studiów Doktoranckich wyraził zgodę na przedłużenie terminu otwarcia przewodu doktorskiego do dnia 14 października 2016r. tj. pierwszego posiedzenia Rady Instytutu Politologii po powrocie promotora skarżącego z urlopu wypoczynkowego. Otwarcie przewodu nastąpiło w tym terminie. Biorąc pod uwagę powołane na wstępie przepisy, w szczególności § 18 ust. 1 pkt. 4 regulaminu, zgodnie z którym niewszczęcie przewodu doktorskiego, do końca szóstego semestru jest traktowane jako nieterminowa realizacja studiów doktoranckich oraz fakt, że skarżący nie wszczął jednak przewodu doktorskiego do końca szóstego semestru czyli nie spełnił jednego z warunków niezbędnych do przyznania stypendium doktoranckiego, uznano za słuszną decyzję Rektora z dnia 14 listopada 2016 r. odmawiającą przyznania stypendium doktoranckiego. W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik skarżącego zarzucił zaskarżonej decyzji: - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 13 ust. 2 rozporządzenia poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżący nie spełnił warunków do przyznania mu stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2016/2017, wskutek czego miało to wpływ na treść rozstrzygnięcia i spowodowało naruszenie słusznego interesu skarżącego; - naruszenie § 2 ust. 2 regulaminu, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżący nie spełnił warunków do przyznania mu stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2016/2017. Rektor uznał, że skarżący z powodu nie otwarcia przewodu doktorskiego do końca III roku studiów doktoranckich nie spełnił jednego z warunków określonego w regulaminie, jednocześnie nie uwzględnił faktu, że skarżący uzyskał zgodę Kierownika Studiów Doktoranckich na przedłużenie terminu otwarcia do dnia 14 października 2016 r., tj. pierwszego posiedzenia Rady Wydziału, w podaniu o przedłużenie natomiast skarżący wyraźnie podnosił, iż nieotwarcie przewodu doktorskiego do dnia 30 września 2016 r. nastąpiło nie z jego winy; - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 k.p.a. polegającego na braku dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji przyczyn wydania odmownej decyzji i pominięcia istotnej okoliczności w przedmiotowej sprawie, jaką była zgoda Kierownika Studiów Doktoranckich na przedłużenie terminu otwarcia przewodu doktorskiego do 14 października 2016 r. oraz faktu, że skarżący tego terminu dochował; - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a. polegającego na braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy poprzez pominięcie okoliczności, iż skarżący za zgodą Kierownika Studiów Doktoranckich otworzył przewód doktorski w późniejszym o 14 dni terminie, a przez to wydania rozstrzygnięcia z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej i słusznego interesu skarżącego. W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2016/2017. W uzasadnieniu pełnomocnik zwrócił uwagę na całość dorobku naukowego i dydaktycznego doktoranta, który został oceniony bardzo wysoko przez Wydziałowa Komisję Doktorancką. Podkreśliła, że na dzień złożenia wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego skarżący nie otworzył jeszcze przewodu doktorskiego, co było spowodowane okolicznościami od niego niezależnymi. Z uwagi na to, że promotor pracy doktorskiej skarżącego w roku akademickim 2015/2016 przebywała na urlopie naukowym w USA, jej obecność na Uniwersytecie W. była w tym czasie ograniczona. Uniemożliwiło to więc skarżącemu otworzenie przewodu doktorskiego w terminie do 30 września 2016 r. Dlatego też skarżący złożył w dniu 26 września 2016 r. podanie do kierownika studiów doktoranckich, a kierownik zgodę na przedłużenie terminu na otwarcie przewodu doktorskiego wydał przed dniem 30 września 2016 r. Skarżący dopełnił więc w tym zakresie wszelkich formalności. W ocenie pełnomocnika, nieotwarcie przewodu doktorskiego do dnia 30 września 2016 r. nie wynikało zatem z zaniedbania skarżącego. Natomiast na pierwszym posiedzeniu Rady Instytutu Politologii, które odbyło się w dniu 14 października 2016 r. został wszczęty przewód doktorski skarżącego. Spełniony zatem został warunek ubiegania się o przyznanie stypendium. Zwrócono uwagę na opinię wydaną przez Krajową Reprezentację Doktorantów w sprawie skarżącego, według której, wyrażenie zgody przez kierownika studiów doktoranckich na przedłużenie studiów doktoranckich powinno być postrzegane jako wyrażenie zgody na otwarcie przewodu doktorskiego w późniejszym terminie, a tym samym jako terminową realizację programu studiów. Pełnomocnik zarzucił, że Rektor nie odniósł się do wyjaśnień skarżącego podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że nieotwarcie przewodu doktorskiego do dnia 30 września 2016 r. nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, co narusza zasady wyrażone w art. 15 k.p.a. w związku z art. 78 Konstytucji RP. W ocenie pełnomocnika, Rektor działał w ramach uznania administracyjnego, które jednak okazało się pozorne, naruszył przy tym przepis art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia decyzji odmownej. Nie zgodził się z ustaleniami Rektora, który ograniczył się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do przyjęcia za własne ustaleń Wydziałowej Komisji Doktoranckiej, gdy był zobowiązany do samodzielnego rozstrzygnięcia wniosku skarżącego. Naruszono przy tym art. 7 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i pominięcie okoliczności, że skarżący za zgodą kierownika studiów doktoranckich otworzył przewód doktorski w późniejszym terminie. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że skarżący w toku studiów doktoranckich wykazywał się aktywnością naukową i dydaktyczną ponad przeciętną. Świadczy o tym fakt, ze przez drugi i trzeci rok studiów doktoranckich otrzymywał nie tylko stypendium doktoranckie, ale również podwyższone oraz naukowe dla najlepszych. W rankingach, uprawniających do ubiegania się o takie stypendium znajdował się zawsze w ścisłej czołówce. Jednak chociaż realizuje obowiązki dydaktyczne nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia. Stypendium doktoranckie stanowiło zatem dla skarżącego jedyne wynagrodzenie. Końcowo zwrócono uwagę na trudności, jakie napotkał skarżący podczas starania się o uzyskanie aktów prawnych stanowiących przepisy prawa wewnętrznego i brak ich zamieszczenia na urzędowej stronie BIP. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, argumentując jak w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że z przepisów, które były podstawą wydania zaskarżonej decyzji wynika bezwzględna przesłanka uniemożliwiająca przyznanie doktorantowi, nieterminowo realizującemu program studiów, stypendium doktoranckiego. Podkreślono, że skarżący miał obowiązek złożyć wniosek o wszczęcie przewodu doktorskiego z wyprzedzeniem do dnia 30 września. Dopiero po podjęciu uchwały o wszczęciu przewodu doktorskiego wyznacza się promotora pomocniczego. Dlatego też powoływanie się przez skarżącego, że nie mógł dotrzymać terminu na wszczęcie przewodu doktorskiego z uwagi na nieobecność promotora uznano za chybione. Za chybiony też uznano zarzut naruszenia art. 15 k.p.a. i art. 78 Konstytucji RP. W ocenie organu nie można czynić zarzutu podjęcia decyzji, która była zgodna z treścią opinii doktoranckiej komisji stypendialnej. Organ nie jest też związany opinią Krajowej Reprezentacji Doktorantów. Rektor wskazał, że doktorant może ubiegać się o stypendium socjalne, zapomogi, stypendium dla najlepszych doktorantów, stypendium ministra za wybitne osiągnięcia a także o zakwaterowanie w domu studenckim uczelni lub wyżywienie w stołówce studenckiej uczelni. Dodano, że wszystkie akty prawne wydawane przez Senat uczelni jak i Rektora są umieszczone na stronie internetowej uczelni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór pomiędzy stronami dotyczy prawidłowości decyzji, odmawiającej przyznania skarżącemu stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2016/2017. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1842), zgodnie z którym uczestnik stacjonarnych studiów doktoranckich może otrzymywać stypendium doktoranckie. Decyzja w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego jest tzw. decyzją uznaniową, o czym świadczy brzmienie tego przepisu: "może otrzymywać". Korzystanie z uznania administracyjnego oznacza, że organ ma w sprawie prawo wyboru treści rozstrzygnięcia, jednakże wybór taki nie może być dowolny, a więc musi być poparty zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a także zostać wyczerpująco uzasadniony. Przepis art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym obliguje organy uczelni, aby do podejmowanych decyzji w indywidualnych sprawach doktorantów, stosować odpowiednio przepisy k.p.a. Przyznanie stypendium uczestnikom studiów doktoranckich należy niewątpliwie do kategorii spraw, o których mowa w tym przepisie. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oznacza konieczność zachowania przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. Chociaż w świetle wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkół wyższych decyzje organów uczelni nie muszą spełniać tak surowych kryteriów jak decyzje organów administracji publicznej, to jednak, skoro zostały poddane kontroli prowadzonej przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem (art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym), muszą one spełniać wymogi umożliwiające przeprowadzenie takiej kontroli. Oznacza to, że organy uczelni w postępowaniu w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego winny przestrzegać ogólnych zasad postępowania administracyjnego i respektować podstawowe założenia procedury administracyjnej. Powinny zatem poczynić ustalenia w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a następnie podjęte rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania stypendium doktoranckiego uzasadnić zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Natomiast kontrola sądowa rozstrzygnięć podejmowanych w ramach uznania administracyjnego ogranicza się do tego, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo prowadzonym postępowaniem z zachowaniem procedury administracyjnej, zwłaszcza szczegółowym ustaleniem stanu faktycznego. Ocena pod kątem kryteriów słuszności i celowości prowadzona jest wyłącznie w zakresie ustalenia, czy organy nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, albowiem podejmowanie decyzji uznaniowej nie może oznaczać dowolności i arbitralności. W art. 201 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym zawarte zostało upoważnienie dla ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego do określenia, w drodze rozporządzenia, warunków i trybu organizowania, prowadzenia i odbywania studiów doktoranckich, przyznawania stypendiów doktoranckich oraz zwiększania stypendium doktoranckiego. W oparciu o powyższą delegację ustawową Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydał w dniu 13 kwietnia 2016 r. rozporządzenie w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2016 r. poz. 558), obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji, dalej powoływane jako rozporządzenie. W § 12 rozporządzenia określony został tryb przyznawania stypendiów doktoranckich. Przyznaje je rektor uczelni albo dyrektor jednostki naukowej, po zaopiniowaniu wniosków o przyznanie stypendium przez doktorancką komisję stypendialną jednostki organizacyjnej uczelni albo jednostki naukowej. W § 13 ust. 2 rozporządzenia określono, że stypendium doktoranckie na drugim roku i kolejnych latach studiów doktoranckich może być przyznane doktorantowi, który: 1) terminowo realizuje program studiów doktoranckich, 2) wykazuje się zaangażowaniem w prowadzeniu zajęć dydaktycznych w ramach praktyk zawodowych albo realizacji badań naukowych prowadzonych przez jednostkę organizacyjną uczelni albo jednostkę naukową, 3) w roku akademickim poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego wykazał się postępami w pracy naukowej i w przygotowywaniu rozprawy doktorskiej. Wskazany wyżej przepis rozporządzenia ściśle wiąże przyznanie stypendium doktoranckiego z terminową realizacją programu studiów doktoranckich. Warunki przyznawania stypendium doktoranckiego określone w § 13 ust. 2 rozporządzenia zostały powtórzone w § 2 ust. 2 aktu prawa wewnętrznego, tj. w Regulaminie przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W., stanowiącym załącznik do zarządzenia Rektora z dnia 20 maja 2014 r., nr 62/2014 (dalej: regulamin). Stypendium doktoranckie na drugim roku i kolejnych latach studiów może być przyznane doktorantowi, który: 1) terminowo realizuje program studiów doktoranckich, 2) w roku akademickim poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego wykazał się znaczącymi postępami w pracy naukowej i przygotowaniu rozprawy doktorskiej. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 4 regulaminu uczestnik studiów doktoranckich obowiązany jest do wystąpienia o wszczęcie przewodu doktorskiego nie później niż do końca szóstego semestru studiów doktoranckich; niewszczęcie w tym terminie przewodu doktorskiego w tym terminie jest traktowane jako nieterminowa realizacja programu studiów doktoranckich W ocenie organu, powodem odmowy przyznania stypendium doktoranckiego był brak otworzenia przez skarżącego przewodu doktorskiego przed końcem trzeciego roku, co jest traktowane zgodnie z regulaminem jako nieterminowa realizacja programu studiów. Stwierdzenia tego skarżący nie kwestionuje, jednak podkreśla, że było to spowodowane okolicznościami od niego niezależnymi, tj. nieobecnością promotora jego pracy doktorskiej, który przebywał za granicą. Jednak, zdaniem Sądu okoliczność ta nie miała wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia bowiem w regulaminie brak jest jakichkolwiek uregulowań, które pozwalałyby doktorantowi na przedłużenie terminu otwarcia przewodu doktorskiego ze względu na jakieś wyjątkowe, niezależne od niego okoliczności. Oceniając – w kontekście podniesionego przez skarżącego zarzutu naruszenia przepisów art. 7 i art. 107 § 3 k.p.a. - proceduralną poprawność przeprowadzonego postępowania, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie odpowiadające wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a., w którym wyjaśnione zostały podstawy i powody podjętego rozstrzygnięcia. Organ przeanalizował sytuację skarżącego i wyjaśnił, dlaczego w sprawie nie zachodzi przypadek uprawniający do przyznania stypendium doktoranckiego. Za wystarczające Sąd uznał zawarte w kontrolowanej decyzji wyjaśnienia dotyczące zasadności podjętego rozstrzygnięcia. Wskazano bowiem, na jakiej podstawie odmówiono przyznania wnioskowanego stypendium. Z zaskarżonej decyzji wyraźnie wynika, jakie kryteria uwzględniono w postępowaniu kwalifikacyjnym dotyczącym przyznawania stypendiów doktoranckich: 1) terminowość realizacji programu studiów oraz wykazywanie się zaangażowaniem w prowadzeniu zajęć dydaktycznych albo realizacji badań naukowych, 2) wykazanie się znaczącymi postępami w pracy naukowej i przygotowanie pracy doktorskiej. Warunek drugi został przez skarżącego spełniony, jednak nieotwarcie przez niego przewodu doktorskiego do końca trzeciego roku studiów doktoranckich spowodowało niespełnienie przez skarżącego przesłanki pierwszej, tj. terminowości realizacji programu studiów. Stosownie bowiem do § 18 ust. 1 pkt 4 regulaminu niewszczęcie w terminie do końca szóstego semestru studiów doktoranckich przewodu doktorskiego jest traktowane jako nieterminowa realizacja programu studiów doktoranckich. Sąd dostrzega, że skarżący w toku studiów doktoranckich wykazywał się dużą aktywnością naukową i dydaktyczną, wręcz nawet ponad przeciętną, jednak nieotwarcie przewodu doktorskiego we wskazanym wyżej terminie spowodowało brak możliwości przyznania mu stypendium. Spełnieniem tego warunku nie jest, jak wskazuje skarżący otworzenie przewodu doktorskiego 14 dni po 30 września 2016 r. albowiem był on obowiązany przewód ten otworzyć do 30 września 2016 r., czego jak sam przyznaje, nie uczynił. Jak słusznie podkreślił organ w odpowiedzi na skargę, obowiązkiem skarżącego było złożyć wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego z wyprzedzeniem do dnia 30 września. Promotora pomocniczego wyznacza się dopiero po podjęciu uchwały o wszczęciu przewodu doktorskiego, dlatego chybione jest twierdzenie skarżącego, że ze względu na nieobecność promotora nie dotrzymał terminu na wszczęcie przewodu doktorskiego. Przy wydaniu decyzji organ nie przekroczył też granic uznania administracyjnego, skoro wyjaśnił przesłanki, które miały wpływ na odmowę przyznania stypendium. Za nieuzasadniony uznać należy zarzut naruszenia przepisu art. 15 k.p.a. i art. 78 Konstytucji RP. Skarżący został pouczony przez organ, że od wydanej decyzji służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, z czego skarżący skorzystał. Podkreślenia wymaga, że Rektor miał obowiązek zasięgnąć opinii doktoranckiej komisji stypendialnej, ale nie można czynić zarzutu, że podjęta decyzja jest zgodna z treścią opinii, przy uwzględnieniu, że dotyczy ona faktów, które są niezaprzeczane przez skarżącego. Rektor nie był też, przy wydawaniu zaskarżonej decyzji związany treścią opinii prawnej Krajowej Reprezentacji Doktorantów, ponadto przedmiotem rozważań w niej zawartych była możliwość otwarcia przewodu doktorskiego po trzecim semestrze, co nie stanowi przedmiotu skargi. Istotnie, skarżący otrzymał zgodę na przedłużenie terminu wszczęcia przewodu doktorskiego i nie został skreślony z listy studentów jednak odróżnić należy, jak trafnie podkreślił organ, uprawnienie do wszczęcia przewodu doktorskiego po trzecim roku studiów od uprawnienia do możliwości uzyskania stypendium doktoranckiego. Nieuzasadniony jest też zarzut skargi o braku dostępu do aktów prawnych, skoro akty prawne wydawane przez Senat Uniwersytetu W. i Rektora są umieszczone na stronie internetowej uczelni. Wobec tego, na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji wyroku.