IV SA/Wr 254/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 7 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie w sprawie z wniosku Z. R. dalej: skarżący, o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Powyższe postanowienie Sąd ogłosił po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem skarżącego w dniu 29 kwietnia 2015 r. W dniu 30 kwietnia skarżący wniósł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie Sądu z dnia 29 kwietnia 2015 r. W złożonym piśmie skarżący zakwestionował jednocześnie postanowienia Sądu wydane w toku rozprawy w przedmiocie odmowy: zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, połączenia spraw IV SA/Wr 254/13 i IV SA/Wr 255/13, odroczenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione do tutejszego Sądu w dniu 30 kwietnia 2015 r., tj. w czasie biegu siedmiodniowego terminu do sporządzenia przez Sąd uzasadnienia postanowienia umarzającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, a tym samym przed doręczeniem tego postanowienia skarżącemu. Zatem stwierdzić należy, iż zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy zostało wniesione przedwcześnie, gdyż w dacie wniesienia zażalenia, nie zaczął biec jeszcze termin do jego złożenia określony art. 194 § 2 co czyni zażalenie niedopuszczalnym. Za niedopuszczalne Sąd uznał jednocześnie zażalenia skarżącego na postanowienia Sądu wydane podczas rozprawy w dniu 29 kwietnia 2015 r. albowiem ustawa p.p.s.a. nie przewiduje możliwości kwestionowania tego rodzaju postanowień. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie powołanego art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.