IV SA/Wr 255/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. Ł. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na Sąd Okręgowy w L. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminów rozpraw postanawia oddalić wniosek. Pismem wniesionym z dnia 8 czerwca 2009 r. D. Ł. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na Sąd Okręgowy w L. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminów rozpraw. Jednocześnie w skardze D.Ł. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Po myśli art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nie kwestionując okoliczności mających wpływ na spełnienie przesłanek pozwalających na przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi z art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 cytowanej ustawy odnosi się do skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym. Zaznaczyć przy tym należy, iż bezzasadność skargi należy łączyć nie tylko z merytoryczną jej oceną, ale również z możliwością jej wniesienia do sądu. Tymczasem, z wyliczenia spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, wynikającej z art. 1 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bezspornie wynika, iż żądanie skarżącej nie ma charakteru administracyjnoprawnego. Rozważana sprawa niewątpliwie ma związek z działalnością sądu powszechnego, nie podlegającą właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów skarżącej nie przysługuje prawo pomocy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.