IV SA/Wr 255/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem oraz ustanowienie radcy prawnego. W sprawie B. K., której skargę na decyzję Wojewody D. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wyrokiem z dnia 27 października 2010 r., wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem oraz ustanowienie radcy prawnego. W treści wniosku skarżąca podała, że wspólne gospodarstwo domowe, prowadzone z dwoma nieletnimi synami utrzymuje ze swojego wynagrodzenia za pracę w kwocie 714,53 zł oraz zasiłku rodzinnego i dobrowolnych alimentów wypłacanych na rzecz jej dzieci w łącznej kwocie 511 zł. Z przesłanych wraz z wnioskiem oraz na wezwanie dokumentów wynika, ponad wcześniej oświadczone fakty, że skarżąca w roku 2009 uzyskała dochód w kwocie 6.500,09 zł., zamieszkuje lokal nie będący jej własnością oraz, że korzysta ze wsparcia Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że są one zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu radcy prawnego jest natomiast nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy stwierdził, że w przypadku B. K. zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem oraz ustanowienie radcy prawnego, określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wnioskodawca wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i jej rodziny. Świadczy o tym wynikająca ze złożonych w sprawie oświadczeń i dokumentów sytuacja materialna i życiowa skarżącej, która koszty utrzymania swojego trzyosobowego gospodarstwa domowego ponosi z łącznej kwoty 1.225.53 zł. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.