IV SA/Wr 256/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków (sprawozdawca) Protokolant Robert Hubacz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 października 2009 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda D., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 55 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania E. M. od decyzji Starosty M. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki, utrzymał kwestionowaną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji odmówił przyznania stronie prawa do stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki ze względu na niespełnienie warunków określonych w art. 55 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W odwołaniu od decyzji Starosty M. strona wniosła o jej uchylenie w całości, zarzucając obrazę prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu odwołania dokonała wykładni sformułowania "podjęcie dalszej nauki" uznając, iż skoro pojęcie to nie jest zdefiniowane w ustawie, to należy do niego zastosować wykładnię językową. W toku postępowania odwoławczego, na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy ustalono, że E. M. w dniu 22 października 2008 r. została zarejestrowana jako bezrobotna, bez prawa do zasiłku. W dniu 19 stycznia 2009 r. strona złożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. wniosek o przyznanie stypendium z tytułu podjęcia nauki w szkole wyższej. Z dokumentów dołączonych do wniosku wynika, że zainteresowana podjęła naukę na studiach niestacjonarnych w D. Szkole Wyższej we W. od dnia 1 października 2006 r. Przesłanka ta zaś spowodowała wydanie decyzji odmownej przez organ I instancji. Zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnemu bez kwalifikacji zawodowych, który w okresie 12 miesięcy (do dnia 1 lutego 2009 r. w okresie 6 miesięcy) od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy podjął dalszą naukę w szkole ponadgimnazjalnej dla dorosłych, będącej szkołą publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej, albo w szkole wyższej, gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, starosta, na wniosek bezrobotnego, może przyznać stypendium w wysokości 100% kwoty zasiłku (do dnia 1 lutego 2009 r. 50% kwoty zasiłku), o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez okres 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia nauki. Z powołanego przepisu wynika jednoznacznie, że osoba, która ubiega się o przyznanie stypendium powinna: 1) być osobą bezrobotną, 2) bez kwalifikacji zawodowych, 3) podjąć dalszą naukę w okresie 12 miesięcy od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Z akt sprawy natomiast wynika, że strona nie spełnia tych warunków. E.M. ukończyła Liceum Profilowane w M. o profilu ekonomiczno-administracyjnym. Dalszą naukę w D. Szkole Wyższej we W. w trybie niestacjonarnym podjęła w dniu 1 października 2006 r. W charakterze bezrobotnego zarejestrowała się w dniu 22 października 2008 r. Zatem strona podjęła naukę przed dniem rejestracji i obecnie dalej studiuje, natomiast ustawodawca we wskazanym wyżej przepisie nie mówi o kontynuacji nauki lecz o jej podjęciu w okresie 12 miesięcy od dnia zarejestrowania. Przepis ten ma charakter obligatoryjny, co uniemożliwia organom administracji uznaniowe orzekanie w tej kwestii. Przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie przewidują jakichkolwiek odstępstw od przewidzianych w nich zasad i nie dają organom administracji żadnych uprawnień do uznaniowego przyznawania stypendium. W tej sytuacji brak jest możliwości uwzględnienia argumentów strony podniesionych w odwołaniu. W skardze na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu E. M. wniosła o jej uchylenie. Decyzji zarzuciła: - obrazę prawa materialnego, a to art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy; - naruszenie przepisów postępowania, a to art. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. Na poparcie swego stanowiska E.M. przywołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 633/05. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej P.p.s.a. Skarga wniesiona w sprawie będącej przedmiotem sporu nie zasługuje na uwzględnienie. Zawiera zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 55 § 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) zwanej dalej ustawą o zatrudnieniu i przepisów postępowania - art. 7, art. 77, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej K.p.a. Oba zarzuty są chybione, stan faktyczny sprawy jest niesporny, a zakres jego ustalenia wyznacza norma prawa materialnego - w tym przypadku art. 55 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu. Mówi on: Bezrobotnemu bez kwalifikacji zawodowych, który w okresie 12 miesięcy od dnia zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy podjął dalszą naukę w szkole ponadgimnazjalnej dla dorosłych, będącej szkołą publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej, albo w szkole wyższej, gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, starosta, na wniosek bezrobotnego, może przyznać stypendium w wysokości 100% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacone przez okres 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia nauki. Stan faktyczny ustalany przez organy jest następujący: strona ukończyła Liceum Profilowane w M. o profilu ekonomiczno - administracyjnym, dalszą naukę w D. Szkole Wyższej we W. w trybie niestacjonarnym podjęła 1 października 2006r. i nieprzerwanie studiuje, co najmniej, do dnia wydania decyzji. W charakterze bezrobotnego zarejestrowała się 22 października 2008r. Stan faktyczny sprawy na potrzeby niniejszego postępowania został ustalony prawidłowo i wyczerpująco w sposób nie naruszający wymienionych - art. 7 i 77 K.p.a. a jego ocena nie narusza normy art. 77 i 80 Kpa. Wnioskodawczyni nie kwestionuje dokonanych ustaleń stanu faktycznego, mimo złożonego zarzutu naruszenia art. 7 i 77 Kpa nie wskazuje w istocie żadnych nowych dowodów. To, że w toku postępowania administracyjnego kontynuuje naukę na wyższym semestrze jest niesporne i wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. W istocie rozbieżność dotyczy interpretacji art. 55 ustawy o zatrudnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznający niniejszą sprawę, podziela pogląd wyrażony przez organy, że podjęcie dalszej nauki jako warunek wypłaty świadczenia stypendium, dotyczy sytuacji gdy osoba zainteresowana nie uczyła się w momencie rejestracji jako osoba bezrobotna, a uczyniła to, podjęła naukę, po fakcie rejestracji. O takim rozumieniu tego przepisu świadczy między innymi termin jaki wskazano w omawianym przepisie, 12 miesięcy od dnia rejestracji. Niesporne jest, że skarżąca nieprzerwanie kontynuuje naukę podjętą w 2006r.; ponadto w ocenie sądu skarżąca nie spełniła również drugiego warunku wynikającego z art. 55 § 1 ustawy o zatrudnieniu - nie jest osobą bez kwalifikacji zawodowych. Ukończyła bowiem Liceum Profilowane w M. o profilu ekonomiczno - administracyjnym. Posiada zatem kwalifikacje zawodowe. Wreszcie dodać należy, że cytowany obszernie fragment uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2006r. sygn. akt IV SA/Wr 633/05 a dotyczący wykładni sformułowania "podjęcie dalszej nauki" w okoliczność tamtej sprawy, w której wnioskodawczyni podjęła naukę po jej przerwaniu jest orzeczeniem, które potwierdza prawidłowość interpretacji powołanego art. 55 § 1 ustawy o zatrudnieniu, dokonaną przez organy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak wyżej.