IV SA/Wr 261/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w Wydziale IV w dniu 22 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 punkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 1 - art. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r., poz. 966 ze zmianami), § 2 - § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817 z późn. zmianami) - po rozpatrzeniu odwołania M. K., od decyzji działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta J., Kierownika Referatu Dodatków Mieszkaniowych w Wydziale [...] Urzędu Miasta J. z dnia [...].01.2015 r. nr [...] o odmowie przyznania M. K. dodatku mieszkaniowego na okres sześciu miesięcy, począwszy od dnia 1.02.2015 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podało, że: w dniu 16 stycznia 2015 r. M. K. zamieszkały w J. przy ul. [...] zwrócił się do Prezydenta Miasta J. z wnioskiem o przyznanie mu dodatku mieszkaniowego. Do wniosku załączył deklarację o wysokości dochodów jego gospodarstwa domowego za okres trzech miesięcy kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku, tj. od października do grudnia 2014r. oraz inne dokumenty niezbędne do przyznania dodatku mieszkaniowego. Po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] Kierownik Referatu Dodatków Mieszkaniowych w Wydziale [...] Urzędu Miasta J. działając z upoważnienia Prezydenta Miasta J. odmówił M. K. przyznania dodatku mieszkaniowego, na okres sześciu miesięcy, począwszy od dnia 01.02.2015 r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że M. K. nie spełnia warunków do przyznania dodatku mieszkaniowego, ponieważ wydatki poniesione przez niego na zajmowany lokal są mniejsze od wymaganego własnego udziału w wydatkach na mieszkanie, określonego w art. 6 ust. 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. W niniejszej sprawie, wg organu I instancji, wydatki wynoszą 488,36 zł. Szczegółowe wyliczenia zawarte zostały w karcie obliczenia dodatku mieszkaniowego, stanowiącej załącznik do decyzji. Od decyzji organu I instancji M. K. wniósł, w ustawowym terminie, odwołanie, w którym zarzuca organowi I instancji podjęcie zaskarżonej decyzji bez właściwego rozpatrzenia przedłożonych przez niego dokumentów źródłowych i rażącego naruszenia jego dobra, odbierając mu tym samym prawa do otrzymania należnego dodatku mieszkaniowego. Uzasadniając odwołanie M. K. podał, że w dniu 16 stycznia 2015 r. złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, dołączając do niego właściwe załączniki, w tym zaświadczenie o dochodzie jego narzeczonej A. P. i jego wystawione przez biuro rachunkowe. Podał też, że w dniu składania wniosku, jego poprawność dyskutował w Wydziale [...] Referat Dodatków Mieszkaniowych, gdzie wytłumaczył fakt posiadanej straty ze źródła przychodu zarejestrowanej na koniec miesiąca grudnia 2014 r. w kwocie 30.000 zł. Przedmiotowa strata jest wynikiem założenia w miesiącu wrześniu 2014 r. własnej działalności gospodarczej, opartej o pożyczkę z [...] w J. w kwocie 50.000 zł, do spłaty w okresie pięciu lat, licząc od kwietnia 2015 r. - półroczna karencja w spłacie. Wskazał, że całość pożyczki spożytkował na zakup wyposażenia zakładu oraz środków obrotowych do handlu (towary handlowe) do otwarcia działalności w miesiącu wrześniu 2014 r. Kwota 50.000 zł została zarejestrowana w księdze przychodu i rozchodu w całości. Wskazał również, że zgodnie ze stanem faktycznym do wniosku składanego w Urzędzie Miasta o dodatek mieszkaniowy dołożył sporządzoną przez biuro rachunkowe dokumentację z wykazem przychodów miesięcznych za październik, listopad i grudzień 2014 r. z określeniem straty 30.000 zł wynikającej z obliczeń. Według M. K. obsługa Wydziału [...] Referat Dodatków Mieszkaniowych, wstępnie przeglądając wniosek zarzuciła mu za wysoki przychód, który jakoby dyskwalifikował wniosek w etapie do przyjęcia. Na jego kategoryczne żądanie przyjęcia wniosku w treści jak wyżej opisana, Wydział [...] zgodził się na jego przyjęcie z oficjalnym stwierdzeniem przesłania go do radcy prawnego, z racji wykazanej straty ze źródła przychodu, której obsługa Wydziału kategorycznie "nie widziała". Tak rozumiany wniosek pozostawił do rozpatrzenia. Dalej M. K. stwierdził, że z ogromnym zdziwieniem odebrał zaskarżoną decyzję albowiem w całości pomija ona fakt wykazanej we wniosku straty, szacując łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego na poziomie 6.854,25 zł, co jest zupełną nieprawdą albowiem jego faktyczny miesięczny dochód, to kwota 2026,95 zł. Zadziwiającym, zdaniem M. K., jest zupełnie uzasadnienie odmowy w decyzji, które wskazuje: Dodatku nie można przyznać - za niskie wydatki. Jest to chyba satyryczne uzasadnienie, bowiem nie ma w nim mowy o dochodzie przekraczającym możliwość uzyskania dodatku. Skarżący podniósł, iż Wydział pomijając fakt wykazanej straty ze źródła przychodu, całkowicie zlekceważył zapis Ordynacji podatkowej, w której wyraźnie określono, że dochodem prowadzącego działalność gospodarczą nie jest strata ze źródła przychodu, wykazana w dokumentach przedstawianych na podstawie księgi przychodów i rozchodów. Strata przedstawiona w dokumentach do Wydziału została określona po weryfikacji przychodu w miesiącu grudniu i przez Wydział [...] Referat Dodatków Mieszkaniowych zupełnie zlekceważona, pominięta. Wydział przyjął do rozpatrywania wniosku wykazany przychód z miesiąca grudnia 2014. Jego propozycja uzupełnienia wniosku PIT-em 36 rocznym, za 2014 rok, została odrzucona przez Wydział, jako zbędny załącznik. Skarżący zapytuje też dlaczego ww. Wydział nie stosuje do rozpatrywania wniosku praw zawartych w Ordynacji podatkowo skarbowej i zupełnie lekceważy prawo obywatela do uzyskania świadczeń wspomagających, po fakcie rozpoczęcia przez niego działalności, w ramach pobranej pożyczki? Według zainteresowanego Wydział też nie wie, że po zakończeniu 6 miesięcznej karencji raty spłaty przedmiotowej pożyczki nie będą odliczane od miesięcznego przychodu, ponieważ zostały określone w stracie. Wówczas każdomiesięczna rata w wysokości 1.000 zł .będzie wykazana jako jego dochód - nie będzie widoczna w żadnym zaświadczeniu o dochodzie, nie pomniejszy go. Zarzuca Wydziałowi brak znajomości zagadnień ze sfery podatkowej obejmującej również tych prowadzących działalność gospodarczą oraz brak zrozumienia. Odwołujący ma nadzieję, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pełni zrozumie jego postulat oraz zawarte w powyższym wyjaśnienia i pouczając Wydział zmusi go do wydania właściwej, korzystnej dla niego decyzji na bazie złożonego wniosku. Rozpatrując w tych okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszą sprawę w trybie odwoławczym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. zważyło, co następuje: Kwestie dodatków mieszkaniowych uregulowane są przepisami ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734). Wprawdzie ustawa nie zawiera wprost definicji dodatku mieszkaniowego, ale poprzez określenie zasad i kryteriów jego przyznawania pozwala na stwierdzenie, że dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem pieniężnym wypłacanym przez gminę na rzecz wskazanych w ustawie osób o niskich dochodach, znajdujących się w trudnej sytuacji, którym przysługuje tytuł prawny do lokalu, w celu umożliwienia im zapłaty czynszu oraz pokrycia innych obciążających je wydatków na zajmowany lokal. Zasadniczym celem tego świadczenia jest zrekompensowanie osobom uzyskującym niskie dochody, które nie są w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania mieszkania, skutków większego obciążenia ich budżetów domowych, wynikających ze zwiększonych wydatków na mieszkanie i podwyżki czynszów regulowanych. Podstawowym kryterium, od którego ustawa uzależnia przyznanie dodatku, jest poziom dochodu przypadającego na jedną osobę w gospodarstwie domowym, liczonego według zasad przyjętych w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy. Drugą przesłankę stanowi kryterium powierzchni użytkowej lokalu w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego (art. 5 ust. 1 - 4). A zatem dla rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego liczba osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą stanowi zagadnienie kluczowe i wymaga prawidłowych ustaleń. Przez gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zamieszkującą lokal albo gospodarstwo prowadzone przez tę osobę wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby (art. 4 ww. ustawy). Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty. Oznacza to, że postępowanie w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego odbywa się w trybie przepisów postępowania administracyjnego. Zatem przy rozpoznawaniu takich spraw organy administracyjne zobowiązane są do stosowania wszystkich zasad postępowania uregulowanych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie pierwsza kwestią wymagająca wyjaśnienia jest ustalenie wysokości dochodu osiągniętego przez stronę w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Zatem należy odpowiedzieć na pytanie, czy dodatek pielęgnacyjny stanowi dochód strony przy ubieganiu się przez stronę o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Stosownie do treści przepisu art. 3 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1 jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Zgodnie z art. 3 ust. 3 za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń z pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek- przedemerytalny w 2007 r. Cytowany powyżej przepis wskazuje w sposób jednoznaczny zamknięty katalog przychodów osiągniętych przez wnioskodawcę i członków jego gospodarstwa domowego, które nie mogą zostać przez organ rozpatrujący wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego wliczone do dochodu. Zatem ustawa o dodatkach mieszkaniowych zawiera własną definicję dochodu dla celów przyznania dodatku mieszkaniowego i nie odsyła w tym zakresie do innych ustaw. Tym samym sytuacja dochodowa osoby ubiegającej się o dodatek mieszkaniowy nie musi być rozumiana jednolicie na gruncie ustawy o dodatkach mieszkaniowych i ordynacji podatkowej. W wyroku z dnia 7 maja 2004 r., sygn. akt I SA 2668/03, publ. LEX, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że "Określenie "wszelkie przychody", o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 200 1 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.) obejmuje to, co zostało uzyskane faktycznie. Inne znaczenie tego określenia wymagałoby specjalnej wskazówki interpretacyjnej w samej ustawie. Nie można określenia "przychody", które stanowią podstawę do obliczenia dochodu na potrzeby przyznania dodatku mieszkaniowego, wiązać z przychodem i dochodem w rozumieniu przepisów o podatkach lub o świadczeniach z ubezpieczenia społecznego, ponieważ ustawa o dodatkach mieszkaniowych w tym zakresie nie odsyła do innych ustaw.". Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Kolegium uznało, że zarzuty skarżącego dotyczące niezastosowania w postępowaniu dotyczącym dodatku mieszkaniowego przepisów podatkowych są nieuzasadnione. Z akt sprawy wynika, że strona prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe i zamieszkuje w lokalu stanowiącym jego własność, o powierzchni użytkowej 54 m², w którym łączna powierzchnia pokoi i kuchni wynosi 54 m². Lokal jest wyposażony w instalacje: elektryczną, wodną i kanalizacyjną, doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania oraz gazu przewodowego. Brak jest instalacji doprowadzającej ciepłą wodę. Łączny dochód w gospodarstwie domowym strony za 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające datę złożenia wniosku, tj. za październik, listopad i grudzień 2014 r. wyniósł 20.563,05 zł, na który składają się następujące kwoty - wynagrodzenie osiągnięte przez A. P. w kwocie 6.080,86 zł, na którą składają się wynagrodzenia za październik 2014 r. - 2.160,36 zł, listopad 2014 r. - 2.030,18 zł i grudzień 2014 r. - 1.890,32 zł), - dochód skarżącego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, na podstawie zaświadczenia wystawionego przez Biuro Rachunkowe [...] w J., w kwocie 14.482,19 zł, który został osiągnięty w grudniu 2014 r. Z ww. zaświadczenia Biura Rachunkowego wynika, że w miesiącu październiku i listopadzie 2014r. dochód został wyliczony w kwotach ujemnych, gdyż koszty uzyskania przychodu przewyższyły osiągnięty przychód i wyniosły odpowiednio : (- 5.646,15 zł) i (- 4.327,75 zł). Zatem dla celu ustalenia dodatku mieszkaniowego Kolegium przyjęło, że dochód w tych miesiącach wyniósł zero zł. Wobec powyższego miesięczny dochód w gospodarstwie domowym strony wyniósł 6.854,35 zł (20.563,05 zł : 3 m-ce), co w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa domowego, daje kwotę 2.284,78 zł (6.854,35 zł: 3 osoby). Jedną z ww. przesłanek przyznania dodatku mieszkaniowego jest kryterium powierzchni użytkowej lokalu. Normatywną powierzchnię użytkową w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego" określa art. 5 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Z przepisu tego wynika, że ta normatywna powierzchnia nie może przekraczać 45 m² dla trzyosobowej rodziny (pkt 3 ust. 1 art. 5). Ustawa zarazem jednak dopuszcza przekroczenie ustalonego normatywu powierzchni użytkowej nie więcej jednak niż o 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi w powierzchni użytkowej lokalu nie przekracza 60% (ust. 5 art. 5 ustawy). W razie przekroczenia którejkolwiek z wyżej wymienionych wielkości dodatek mieszkaniowy nie przysługuje. Kolegium stwierdza, że normatywna powierzchnia użytkowa mieszkania zajmowanego przez stronę została przekroczona o 9 m². Jednakże powierzchnia lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30%, tj. 58,50 m² (45 m2 x 30%). Przekracza bowiem powierzchnię normatywną jedynie o 12 % (54 m² x 100 : 45 m²). Stosownie do treści przepisu art. 3 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1 (w tym najemcom lokali mieszkalnych) jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Przywołany powyżej art. 6 ust. 8 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi, że jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od określonego w art. 3 ust. 1, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę. Od dnia 1 marca 2014 r. kwota najniższej emerytury wynosi miesięcznie 844,45zł - Komunikat Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M.P. z 2014 r., poz. 165). Zatem 125% kwoty najniższej emerytury daje kwotę 1.055,56 zł (844,45 zł x 125%). Natomiast średni miesięczny dochód na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym strony wynosi 2.284,78 zł. Tym samym miesięczny dochód na jednego członka rodziny wnioskodawczyni przekracza 125 % kwoty najniższej emerytury. Wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami poniesionymi przez najemców z tytułu czynszu oraz opłat za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, dodatek w wysokości 12% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie jednoosobowym - art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy. Natomiast, jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, lecz nie przekracza odpowiedniej wysokości średniej miesięcznej dochodu wymienionego w art. 3 ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie jednoosobowym - art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy. W niniejszej sprawie średni miesięczny dochód w gospodarstwie domowym strony wynosi 6.854,35 zł, a na jednego członka gospodarstwa 2.284,78 zł. Tym samym dochód na jednego członka gospodarstwa domowego strony przekracza 150 % kwoty najniższej emerytury, tj. 1.266,68 zł (844,45 zł x 150%). Wobec tego do ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego należy przyjąć kwotę stanowiącą 15 % dochodów gospodarstwa domowego, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy. Przepis ust. 6 art. 6 ustawy stanowi, że jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się: 1) wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy, 2) opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu. Podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego, zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, stanowią następujące rodzaje wydatków w gospodarstwach domowych właścicieli lokali mieszkalnych - opłaty za energię cieplna i wodę dostarczane do lokalu, opłaty za odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną z wyłączeniem ubezpieczeń, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów. Łączna kwota miesięcznych wydatków poniesionych na zajmowany lokal wyniosła 488,36 zł, na którą składają się następujące opłaty : eksploatacja - 84,77 zł, fundusz remontowy - 86,40 zł, przeglądy kominiarskie - 5,75 zł, przeglądy gazowe - 1,00 zł, co - 216,00 zł, odbiór nieczystości stałych - 45 zł i opłata za wodę i ścieki - 49,44 zł. Mając jednak na względzie treść cyt. powyżej art. 6 ust. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych należało ustalić jakie opłaty strona ponosiłaby gdyby lokal mieszkalny, w którym zamieszkuje znajdowałby się w zasobnie mieszkaniowym Gminy J. Na poczet tej opłaty należałoby uwzględnić opłaty za : czynsz - 473,04 zł, co - 216,00 zł, odbiór nieczystości stałych - 45 zł i opłata za wodę i ścieki - 49,44 zł. Zatem opłata ta wynosiłaby 783,48 zł. Zatem do ustalenia dodatku mieszkaniowego w niniejszej sprawie, Kolegium przyjęło, zgodnie z ww. przepisem ustawy, kwotę 488,36 zł. Jeżeli powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego jest większa od normatywnej powierzchni, to do ustalenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki, jakie należałoby ponieść na normatywną powierzchnię użytkową. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 4 cyt. ustawy wydatki na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego oblicza się, dzieląc wydatki za ten lokal przez jego powierzchnię użytkową i mnożąc uzyskany w ten sposób wskaźnik przez normatywną powierzchnię, o której mowa w ust. 1 art. 5. Skoro dodatek mieszkaniowy stanowi różnicę miedzy wydatkami poniesionymi w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkowa mieszkania, to w niniejszej sprawie wydatki poniesione przez stronę na normatywną powierzchnię zajmowanego przez nią mieszkania wynoszą (488,36 zł: 54 m²) x 45 m² = 406,97 zł. Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego - art. 7 ust. 7 ustawy. W niniejszej sprawie zajmowany przez stronę lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą ciepłą wodę. Zasady obliczania ryczałtu zostały ustalone w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 200lr. w sprawie dodatków mieszkaniowych. I tak, jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody, za wydatek, stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 20 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na każdego członka gospodarstwa - ust. 2 § 3 rozporządzenia. Wysokość 1 kWh ustalono z uwzględnieniem ww. przepisu rozporządzenia na podstawie faktury VAT dostarczonej przez stronę w wysokości 0,5429 zł. 20 kWh x 0,5429 zł/kWh x 3 osoby = 32,57 zł Wobec powyższego wydatki strony na normatywną powierzchnie lokalu mieszkalnego wynoszą 406,97 zł + 32,57 zł = 439,54 zł. Wydatki stanowiące 15 % dochodów miesięcznych strony wynoszą 6.854,35 zł x 15% = 1.028,15 zł. Wobec powyższego wysokość dodatku wynosi 439,54 zł - 1.028,15 zł = (-588,61 zł). Z powyższych obliczeń wyszła kwota ujemna, gdyż miesięczna wydatki na lokal są mniejsze niż wydatki stanowiące 15 % miesięcznych dochodów gospodarstw domowego strony. Wobec powyższego należy odmówić przyznania wnioskodawcy dodatku mieszkaniowego. Skargę na powyższą decyzję złożył wnioskodawca. Stwierdził, że decyzję uważa za krzywdzącą, niemerytoryczną, kłócącą się z własnym uzasadnieniem, odbierającą mu prawo do pobierania należnego dodatku mieszkaniowego wypłaconego z kasy Urzędu Miasta J. Uzasadniając swoje wnioski przedstawił treść decyzji organu I instancji, odwołania i decyzji organu II instancji. Podał, "że ze zdziwieniem przyjął decyzję SKO J". Stwierdził, że "SKO J strzeliło sobie same w stopę" albowiem użyte w uzasadnieniu przez SKO rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie sygn. akt I SA 2668/03, jednoznacznie stwierdza, cyt. "określenie wszystkie przychody, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 1 poz. 734 z późn. zm.) obejmuje to, co zostało uzyskane faktycznie. Zgodnie z takim rozumowaniem chciałbym w tym miejscu stwierdzić, że SKO nie raczyło zauważyć, że strata ze źródła przychodu, którą w sposób jednoznaczny i oczywisty wykazuję, nie może być rozumiane inaczej, niż to co uzyskałem faktycznie". Faktycznie przychód z prowadzonej działalności spłacił w kolejnych omawianych we wniosku miesiącach, wydatki poniesione w ramach rozpoczętej działalności. "Wydatków tych nie będę mógł zgodnie z powyższym już zrekompensować odpisem rat na pożyczki, którą zgodnie z harmonogramem zacznę spłacać od końca kwietnia br. W omawianych wnioskiem miesiącach mój dochód faktyczny wyniósł zero i taki dochód powinien być uznany przez obie instytucje, a złożony wniosek zrealizowany." Pytał dlaczego organy nie uznają stanu faktycznego, podważając jednocześnie prawo obywatelskie do zakładania działalności, prawo do wspierania tej działalności o pomocowe wsparcie finansowe, zarzucił, że organy próbują podzielić obywateli na tych co pracując u kogoś są wiarygodni dla ustawy o dodatkach i tych prowadzących działalność gospodarczą, którzy są objęci osobnym orzekaniem. Stwierdził też, "że tak rozumiane wykluczenie nie może być stosowane przez Urząd, albowiem dzieli ono ludzi na kategorie i przynależności, co jest w rażącej sprzeczności z zasadami opisanymi w naszej Konstytucji". Wyraził przekonanie, że WSA Wrocław właściwie spojrzy na sytuację wnioskodawcy "i nie pozwoli na wprowadzenie podziału na tych do ustawy i tych wykluczonych". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, stwierdził, że nie narusza ona obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa – powołanej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie może być uwzględniona. Podstawę materialno-prawną dla rozstrzygnięcia skargi stanowi powołany przez organy I i II instancji art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 5 ust. 1 pkt 2 i art. 6 ust. 1 a także art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 966 ze zm.) – dalej ustawa. Wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego w dniu 16 stycznia 2015 r. Stan faktyczny w sprawie jest niesporny i wynika z dołączonych dokumentów. Rodzina wnioskodawcy jest 3 osobowa. Skarżący jest właścicielem lokalu mieszkalnego Nr [...] położonego w budynku [...] przy ul. [...] w J. Powierzchnia użytkowa oraz łączna powierzchnia pokoi i kuchni wynosi 54 m2. Jest wyposażone w instalację centralnego ogrzewania, gaz przewodowy, nie ma ciepłej wody. Wydatki na mieszkanie za ostatni miesiąc wynosiły 488,36 zł. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą. Zgodnie z zaświadczeniem Biura Rachunkowego [...] z tego tytułu uzyskał w grudniu 2014 r. dochód w kwocie 14.482,19 zł, zaś w okresie wrzesień-listopad stratę. W oświadczeniu 15 stycznia 2015 r. wnioskodawca podał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza od 1 września 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. nie przyniosła żadnego dochodu, a jedynie stratę ze źródła przychodu w wysokości 30419,33 zł jaka wynika na dzień 1 stycznia 2015 r. za rok 2014 (tj. IX-XII 2014). W oświadczeniu z dnia 16 stycznia 2015 r. skarżący podał, że w miesiącach październik – listopad 2014 r. utrzymywał się z wynagrodzenia narzeczonej A. P. W październiku, listopadzie, grudniu 2014, nie był pobierany zasiłek rodzinny na syna. Składki ZUS na ubezpieczenie zdrowotne przekazywane były z wynagrodzenia A. P. Z zaświadczenia A sp. z o.o. w J. z dnia 13 stycznia 2015 r. wynika, że p. A. P. uzyskała dochód – po odliczeniu kosztów uzyskania przychodu i składek na fundusz emerytalny, rentowy i chorobowy – w październiku 2014 r. w kwocie 2.160,36 zł, w listopadzie 2014 r. - 2030,18 zł, w grudniu 2014 r. – 1890,32 zł – łącznie za miesiące X-XII 2014 r. – 6.080,86 zł. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy powierzchnia normatywna dla trzech osób wynosi 45 m2. Nie ma wśród nich osoby niepełnosprawnej. Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy prawo do dodatku mieszkaniowego przysługuje m.in., właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8 obowiązującej w dniu złożenia wniosku, a zajmowana powierzchnia nie przekracza określonej powierzchni normatywnej (art. 3 ust. 1). Według komunikatu Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lutego 2014 roku w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M.P. z 2014 r., poz. 165) od dnia 1 marca 2014 roku emerytura, renta rodzinna i renta dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy wynosiła 844,45 zł. 125 % kwoty najniższej emerytury daje kwotę 1.055,56 zł. Natomiast za dochód zgodnie z art. 3 ustawy uważa się wszelkie przychody, po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r. Wnioskodawca spełniający łącznie trzy wymienione wyżej przesłanki (tytułu prawnego do lokalu, dochodu i powierzchni normatywnej) kwalifikuje się do otrzymania dodatku mieszkaniowego. Tymczasem zainteresowany spełnia przesłankę tytułu prawnego do lokalu natomiast omawiany lokal przekracza powierzchnię normatywną upoważniającą do przyznania dodatku mieszkaniowego, a skarżący przekracza kryterium dochodowe. Łączny dochód w gospodarstwie domowym strony za 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające datę złożenia wniosku tj. za październik, listopad i grudzień 2014 r. wynosił 20.563,05 zł, na który składa się (za wyżej wymieniony okres) wynagrodzenie osiągnięte przez A. P. w kwocie 6.080,86 zł i dochód wnioskodawcy w kwocie 14.482,19 zł, który osiągnął w grudniu 2014 r. Miesięczny dochód na jednego członka rodziny wynosi zatem 2.284,78 zł (20.563,05 zł : 3 miesiące = 6.854,35 zł : 3 osoby). W takich sytuacjach ustawodawca w art. 5 ust. 5 i art. 6 ust. 8 ustawy dopuszcza możliwość przyznania dodatku jednakże tylko do pewnych granic tego przekroczenia, gdy średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od ustalonego limitu, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę (art. 6 ust. 8) lub gdy powierzchnia użytkowa przekracza normatywną nie więcej niż 30% albo 50 %, pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 % (art. 5 ust. 5). Jak wynika z przedstawionych danych powierzchnia użytkowa lokalu wnioskodawcy nie przekracza 30 % - 58,50 m2 (45m2x30). Tym samym w oparciu o przepis art. 5 ust. 5 dodatek mieszkaniowy przysługuje. Natomiast mając na uwadze powołaną wyżej treść art. 6 ust. 8 ustawy należy wskazać na sposób obliczenia dodatku mieszkaniowego. Tę kwotę reguluje między innymi art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy. Stanowi on, że jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów wymienionych w art. 3 ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15 % dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie 2-4 osobowym (art. 6 ust. 2 pkt 2). Rozliczenie to dotyczy skarżącego. Zgodnie z art. 6 ust. 6 ustawy jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu nie wchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się: 1) wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy, 2) opłaty poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu. Zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawach dodatków mieszkaniowych, stanowią następujące rodzaje wydatków w gospodarstwach domowych właścicieli lokali mieszkalnych – opłaty za energię cieplną i wodę dostarczoną do lokalu, opłaty za odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną, z wyłączeniem ubezpieczeń, podatku za nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów. Łączna kwota miesięcznych wydatków poniesionych na zajmowany lokal wyniosła 488,36 zł. Składają się na nią następujące opłaty i eksploatacja – 87, 77 zł, fundusz remontowy – 86,40 zł, przeglądy kominiarskie 5,75 zł, przeglądy gazowe 1,00 zł, co 216,00 zł, odbiór nieczystości stałych 45 zł, opłata za wodę i ścieki 49,44 zł. Z uwagi na treść powołanego art. 6 ust. 6 ustawy należałoby ustalić jakie opłaty ponosiłaby strona, gdyby lokal pozostawał w zasobach Gminy J. Na poczet tej opłaty należałoby przy niezmiennych innych opłatach – wliczyć czynsz w kwocie 473,04 zł co dałoby opłatę w kwocie 783,48 zł. W tych okolicznościach do ustalenia dodatku mieszkaniowego w niniejszej sprawie, należało przyjąć, zgodnie z ww. przepisem ustawy, kwotę 488,36 zł. Jeżeli powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego jest większa od normatywnej powierzchni, to do ustalenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki, jakie należałoby ponieść na normatywną powierzchnię użytkową. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 4 cyt. ustawy wydatki na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego oblicza się, dzieląc wydatki za ten lokal przez jego powierzchnię użytkową i mnożąc uzyskany w ten sposób wskaźnik przez normatywną powierzchnię, o której mowa w ust. 1 art. 5. Skoro dodatek mieszkaniowy stanowi różnicę miedzy wydatkami poniesionymi w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkowa mieszkania, to w niniejszej sprawie wydatki poniesione przez stronę na normatywną powierzchnię zajmowanego przez nią mieszkania wynoszą (488,36 zł: 54 m2) x 45 m2 = 406,97 zł. Zasady obliczania ryczałtu, o którym stanowi art. 7 ust. 7 ustawy zostały ustalone w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 200l r. w sprawie dodatków mieszkaniowych. I tak, jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody, a tak jest w mieszkaniu skarżącego, za wydatek, stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 20 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na każdego członka gospodarstwa - ust. 2 § 3 rozporządzenia. Wysokość 1 kWh ustalono z uwzględnieniem ww. przepisu rozporządzenia na podstawie faktury VAT dostarczonej przez stronę w wysokości 0,5429 zł. 20 kWh x 0,5429 zł/kWh x 3 osoby = 32,57 zł. Wobec powyższego wydatki strony na normatywną powierzchnie lokalu mieszkalnego wynoszą 406,97 zł + 32,57 zł = 439,54 zł. Wydatki stanowiące 15 % dochodów miesięcznych strony wynoszą 6.854,35 zł x 15% = 1.028,15 zł Wobec powyższego wysokość dodatku wynosi 439,54 zł - 1.028,15 zł = (- 588,61 zł). Z powyższych obliczeń wyszła kwota ujemna, gdyż miesięczna wydatki na lokal są mniejsze niż wydatki stanowiące 15 % miesięcznych dochodów gospodarstw domowego strony. Wobec powyższego należało odmówić skarżącemu przyznania dodatku mieszkaniowego. Zatem z powyższego wynika, że organy dokonały prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, powołały właściwą podstawę prawną i prawidłowo zinterpretowały przepisy. Tym samym zarzuty skargi są nieuzasadnione. Ponownie odnosząc się do zarzutów skargi odnośnie wadliwie przyjętego dochodu wnioskodawcy należy stwierdzić, że jeśli idzie o dodatek mieszkaniowy to zasady obliczenia dochodu reguluje omawiana ustawa o dodatkach mieszkaniowych. W powołanym art. 3 określa się w jaki sposób ustala się dochód osoby zainteresowanej i które składniki podlegają wyłączeniu, oraz nie wliczeniu do dochodu. Ustawa zawiera pełne uregulowanie w tej materii, nie odsyła do innych ustaw w tym do ordynacji podatkowej, o której mówi zainteresowany (o czym stanowi między innymi powołany przez organ wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 maja 2004 r. sygn. akt I SA 2668/03). Z zaświadczenia złożonego przez skarżącego (z dnia 15 stycznia 2015 r.) wynika jednoznacznie, że skarżący w miesiącu grudniu 2014 r. uzyskał dochód w kwocie 14.482,19 zł. Od powyższej kwoty nie mogą zostać odjęte zobowiązania skarżącego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Nie zostały bowiem objęte wyłączeniem określonym w art. 3 ustawy. Odnosząc się do końcowych zarzutów skargi należy podkreślić, że nie jest w przypadku rozpoznawania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego istotna forma zatrudnienia "u kogoś" czy też w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Ustawa o dodatkach mieszkaniowych określa warunki, które muszą być spełnione aby mogło być przyznane omawiane świadczenie. Są one jednakowe dla wszystkich składających wnioski, niezależnie od formy zatrudnienia. Decyzje wydawane na podstawie ustawy o dodatkach mieszkaniowych mają charakter związany. Nie są to decyzje wydawane w ramach uznania administracyjnego. Organ ma obowiązek ustalić stan faktyczny i zastosować przepisy ustawy. Tak też organy uczyniły dokładnie analizując i stosując poszczególne przepisy ustawy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.