IV SA/Wr 262/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej Z. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 262/09 umarzającego postępowanie w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 262/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi Z. R. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Doręczając postanowienie skarżącemu Sąd pouczył go, że przysługująca od postanowienia skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W dniu 11 marca 2010 r. skarżący, we wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniósł jednocześnie o "skuteczną kasację od Postanowienia o umorzeniu postępowania". W piśmie z dnia 29 kwietnia 2010 r. skarżący potwierdził, iż zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzenie stanowi skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 13 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że skarżący skargę kasacyjną sporządził osobiście. 1 W tej sytuacji, na podstawie art. 178 p.p.s.a., skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.