IV SA/Wr 262/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska Sędziowie sędzia WSA Ewa Kamieniecka, sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Hurman, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 listopada 2019 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę w całości. Dziekan Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. decyzją z dnia 13 marca 2019 r. wydaną na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm.) – dalej ustawa, art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) oraz § 43 ust. 2 pkt 1 uchwały Nr 26/2015 Senatu Uniwersytetu W. z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie regulaminu studiów w Uniwersytecie W. – dalej Regulamin – skreślił T. D. z listy studentów trzeciego roku piątego semestru na kierunku prawo niestacjonarne studia II stopnia z powodu braków postępów w nauce. W uzasadnieniu decyzji podano, że "stosownie do uregulowań zawartych w § 38 ust. 2 Regulaminu student musi uzyskać określoną przez Radę Wydziału minimalną liczbę punktów kredytowych aby otrzymać zgodę na powtórny wpis na kolejny rok studiów. Jak wynika z dotychczasowego przebiegu Pana studiów, nie zaliczył Pan 5 semestru studiów, w wyniku czego był pięciokrotnie wpisany na ten sam semestr studiów. Fakty te świadczą o braku postępów w nauce oraz nie rokują terminowego i pomyślnego ukończenia studiów, w związku z powyższym podjęta została w/w decyzja, która jest faktycznie i prawnie zasadna". Odwołanie od powyższej decyzji złożył zainteresowany. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania art. 7, 77, 80 k.p.a., oraz naruszenie przepisu art. 10 k.p.a. W związku z powyższym wniósł o wyrażenie zgody przez Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. – w trybie art. 43 ust. 3 Regulaminu – zgody na przyjęcie mnie na ten sam semestr akademicki tj. umożliwienie przystąpienia do egzaminu dyplomowego lub wydanie nowej decyzji, w której uchyli zaskarżoną decyzję w całości, a na wypadek nie uwzględnienia powyższych warunków o: uchylenie przez Rektora Uniwersytetu W. zaskarżonej decyzji w całości. Wniósł jednocześnie o przeprowadzenie dowodu z pisma Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia 10 maja 2018 r. wraz z kopertą – na okoliczność ich treści – w tym skierowania do niego informacji o możliwości jeszcze dwukrotnego przystąpienia do egzaminu dyplomowego oraz na okoliczność poinformowania skarżącego o możliwości kontynuowania nauki na czwartym roku pięcioletnich studiów prawa. Prorektor ds. Nauczania działający z upoważnienia Rektora Uniwersytetu W. decyzją nr [...] z dnia 22 kwietnia 2019 r. po rozpoznaniu odwołania, na podstawie: • art. 138 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.); • art. 108 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce; • § 43 ust. 2 pkt 1 Uchwały Nr 26/2015 Senatu Uniwersytetu W. w sprawie Regulaminu studiów w Uniwersytecie W. z dnia 25 marca 2015r. utrzymał w mocy decyzję z dnia 13 marca 2019r. Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. W uzasadnieniu podał, że w toku wnikliwie prowadzonego postępowania odwoławczego stwierdzono, że skarżący nie zaliczył po raz kolejny piątego semestru w wyniku czego był już pięciokrotnie wpisywany na ten sam semestr, powtarzając go czterokrotnie. W oparciu o zgromadzaną w sprawie dokumentację przebiegu Pana studiów wykazana powyżej historia kształcenia jednoznacznie pokazuje, że Dziekan stwarzał skarżącemu szereg możliwości i dawał wielokrotnie szanse. Wynikający z tego faktu stan nieuzyskiwania postępów w nauce ma z perspektywy czasu charakter trwały. Mimo wielokrotnie dawanej szansy powtórzeń semestru zainteresowany jedynie przedłużał okres odbywania studiów, co zasadniczo nie przedkłada się na poczynione postępy edukacyjne. Organ uznał, korzystając z wyrażonej w art. 80 k.p.a. zasady swobodnej oceny dowodów, że przedstawione fakty świadczą o braku zainteresowanego postępów w nauce oraz nie rokują terminowego i pomyślnego ukończenia studiów. Organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy oraz w sposób wszechstronny dokonał analizy akt studenckich. Na tej podstawie, mając na uwadze uznaniowość decyzji w przypadku skreślenia studenta z powodu braków postępów w nauce, organ dokonał wyboru treści rozstrzygnięcia, przy czym wybór ten, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie był dowolny, a podyktowany był wnioskami wynikającymi z dokonanej oceny z przebiegu studiów - pięć razy był już wpisywany na V semestr a w roku akademickim 2018/2019 prosił o kolejne powtarzanie. Mimo wieloletnich studiów na V semestrze skarżący nie zaliczył zaległych 4 egzaminów z Postępowania karnego, Prawa pracy, Prawa Unii Europejskiej, Prawa cywilnego. Do żadnego z wyżej wymienionych egzaminów nawet nie podszedł. Organ stwierdził, że Uniwersytet W. nie może tolerować takiego postępowania studentów, tym bardziej, że w przypadku skarżącego brak postępów w nauce nie jest spowodowany okolicznościami losowymi, czy też przesłankami natury obiektywnej, np. długotrwałą chorobą, która uniemożliwiałby terminowe ukończenie studiów. Podkreślił również, że informacje i terminy egzaminów dyplomowych zawarte w piśmie Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii z dnia 10 maja 2018r., na które powołuje się zainteresowany, odnoszą się tylko do osób, które zaliczyły wszystkie egzaminy przewidziane w programie studiów na kierunku prawo, studia II stopnia i które mają minimum 150 pkt ECTS oraz zatwierdzoną przez promotora pracę dyplomową w systemie APD. Organ stwierdził, że wszystkie fakty, w związku z § 43 ust. 2 pkt 1 i w związku z § 37 ust. 7 Regulaminu studiów , a także § 2 ust 12 Uchwały Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii nr 142/XI/2016 stanowią podstawę decyzji podjętej przez Dziekana i nie wymagają dodatkowego uzasadniania. Stosownie do § 38 Regulaminu studiów w Uniwersytecie W. Student, który nie spełnił warunków zaliczenia semestru (roku) może być powtórnie wpisany na ten sam semestr (rok). Rada wydziału określa minimalną liczbę punktów ECTS oraz dopuszczalny sumaryczny deficyt, jaki student musi uzyskać, aby otrzymać zgodę na powtórny wpis na semestr. Niespełnienie tego warunku traktowane będzie jako brak postępów w nauce. Zgodnie z Uchwałą Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii nr 142/XI/2016 w sprawie zasad i warunków zaliczania semestru (roku) na jednolitych studiach magisterskich, studiach pierwszego i drugiego stopnia oraz innych sprawach dydaktycznych na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii minimalna liczba punktów ECTS konieczna dla uzyskania zgody na powtórny wpis na semestr/rok studiów powinna wynosić 14 punktów a student, który nie spełnia warunków zaliczenia okresów zaliczeniowych i nie uzyskał minimalnej liczby punktów ECTS zostaje skreślony. Jednocześnie zgodnie z powoływaną wyżej Uchwałą student może być wpisany na ten sam semestr/rok na studiach niestacjonarnych tylko trzy razy, tym samym zainteresowany wykorzystał liczbę możliwych powtórzeń. Reasumując stwierdził, że organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny tj.: stwierdził brak postępów w nauce, które nie rokują terminowego ukończenia studiów i w oparciu o art. 108 ust. 2 pkt 2 ustawy podjął decyzję o skreśleniu strony z listy studentów Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. Organ zauważył, że wydając zaskarżoną decyzję ma przy tym na uwadze wskazany przez ustawodawcę interes społeczny, w tym Uniwersytetu, aby osoby nierokujące zakończenia pomyślnie studiów nie absorbowały ograniczonych środków uczelni, możliwych do spożytkowania wobec studentów, którzy w sposób właściwy realizują obowiązki wynikające z toku studiów. Skargę na powyższą decyzję złożył zainteresowany. Zaskarżonej decyzji zarzucił: "I. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I Instancji, podczas gdy organy: a) uznały, że wobec mojej osoby nastąpił brak postępów w nauce (błąd w ustaleniach faktycznych), podczas gdy nie zaistniały podstawy przewidziane w Regulaminie studiów jako brak postępu w nauce (sprecyzowane w § 37 ust. 7 oraz w § 38 ust. 2 uchwały Nr 26/2015 Senatu Uniwersytetu W. z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie Regulaminu studiów w Uniwersytecie W.), zaliczyłem warunkowo studia na piątym (ostatnim) semestrze studiów (z uwagi na brak wszystkich zaliczeń z poprzedniego semestru), uzyskałem pozytywne noty ze wszystkich przedmiotów programowo przewidzianych na V semestrze studiów, zdałem pracę magisterską i uzyskałem zaliczenie z seminarium dyplomowego (magisterskiego) - a pozostałe do zaliczenia egzaminy niezbędne są nie do promocji na następny semestr, ale do uzyskania wymaganej liczby punktów celem przystąpienia do egzaminu dyplomowego; b) pominęły, że posiadam minimalną liczbę punktów ECTS konieczną dla zaliczenia okresu dydaktycznego oraz dopuszczalny sumaryczny deficyt punktów ECTS, umożliwiających warunkowe zaliczenie piątego semestru studiów, co też nastąpiło; c) przyjęły, że nie zaliczyłem piątego semestru studiów, podczas gdy uzyskałem zaliczenie z wszelkich przedmiotów programowo przewidzianych na tym semestrze; d) nie ustaliły stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, a to chociażby poprzez brak wskazania: i. jaka jest niezbędna minimalna liczba punktów ECTS konieczna dla zaliczenia okresu dydaktycznego oraz dopuszczalny sumaryczny deficyt punktów ECTS, umożliwiających warunkowe zaliczenie piątego semestru studiów, ii. posiadanej przeze mnie liczby punktów ECTS, iii. wymogów zaliczenia piątego semestru studiów oraz uzyskanych przeze mnie zaliczeń w zakresie wszelkich przedmiotów programowo przewidzianych na tym semestrze, iv. regulaminowych przesłanek (oraz ich analizy) skreślenia studenta z listy studentów; e) nie uwzględniły udzielonej mi promesy ujętej w piśmie datowanym na dzień 10 maja 2018 roku - informującym o możliwości jeszcze dwukrotnego przystąpienia do egzaminu dyplomowego (po uzyskaniu odpowiedniej liczby punktów ECTS) oraz o możliwości równoległego ukończenia studiów na kierunku prawo, studia jednolite magisterskie, a co doprowadziło organ II Instancji do błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że informacje i terminy tam zawarte odnoszą się tylko do osób, które zaliczyły wszystkie egzaminy przewidziane w programie studiów na kierunku prawo, studia II stopnia i mają minimum 150 pkt ECTS oraz zatwierdzoną przez promotora pracę dyplomową w systemie APD, podczas gdy pismo to zostało skierowane również do mojej osoby (adresowane było na moje imię i nazwisko - dane te widniały na kopercie zawierającej doręczoną mi przesyłkę) i wyraźnie informowało mnie o możliwości jeszcze dwukrotnego przystąpienia do egzaminu dyplomowego po uzyskaniu odpowiedniej liczby punktów ECTS oraz zaliczeniu wszystkich egzaminów przewidzianych w programie studiów; 2. naruszenie przepisu art. 10 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I Instancji, pomimo że nie zostałem poinformowany o prowadzonym postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji w przedmiocie skreślenia mnie z listy studentów oraz uniemożliwiono mi wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów, podczas gdy sprawa nie należy do spraw niecierpiących zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego ani ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną; 3. art. 11 k.p.a. poprzez: a) przyjęcie w zaskarżonej decyzji, że nie wymagają dodatkowego wyjaśnienia fakty, w związku z § 43 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 37 ust. 7 Regulaminu studiów, a także § 2 ust. 12 Uchwały Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii nr 142/XI/2016 stanowiące podstawę decyzji podjętej przez Dziekana, b) zaniechanie wyjaśnienia jaki wpływ na rozstrzygnięcie sprawy miał przepis § 37 i 38 Regulaminu studiów oraz § 2 ust. 12 Uchwały Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii nr 142/XI/2016, c) zaniechanie wskazania ile wynosi minimalna liczba punktów ECTS oraz ile wynosi dopuszczalny deficyt punktów ECTS, jak również ile tych punktów zdobyłem i w jaki sposób ilość zdobytych punktów przekładała się na rzekomy brak postępów w nauce; II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 108 ust. 2 pkt 2 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z § 43 ust. 2 pkt 1) uchwały Nr 26/2015 Senatu Uniwersytetu W. z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie Regulaminu studiów w Uniwersytecie W. z późn. zmianami (dalej: Regulamin studiów) i § 37 ust. 7 oraz w § 38 ust. 2 Regulaminu studiów w zw. z art. 75 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie prowadzące w konsekwencji do błędnego przyjęcia, że w mojej sprawie nastąpił "brak postępów w nauce", podczas gdy: 1. § 37 ust. 7 Regulaminu studiów nie ma zastosowania do mojej osoby przez wzgląd na to, że zaliczyłem V semestr studiów i nie mogłem ubiegać się o kontynuowanie nauki na wyższym semestrze skoro V semestr studiów jest zarazem ostatnim semestrem studiów (niezależnie jednak od powyższego spełniam wymagania określone w § 37 Regulaminu studiów), 2. § 38 ust. 2 Regulaminu studiów przez brak postępów w nauce określa niespełnienie warunku posiadania przez studenta określonej przez Radę Wydziału minimalnej liczby punktów kredytowych oraz dopuszczalnego sumarycznego deficytu punktów ECTS celem uzyskania zgody na powtórny wpis na semestr (rok), a ja spełniam ten warunek (organy nie poczyniły jednak w tym przedmiocie ustaleń faktycznych), 3. podawane przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okoliczności pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie w tej sprawie, a to jako nieprzewidziane w § 37 ust. 7 oraz w § 38 ust. 2 Regulaminu studiów." Zważywszy na powyższe, wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia 13 marca 2019 roku o znaku [...] w całości, 2. zasądzenie od Rektora Uniwersytetu W. na rzecz skarżącego kosztów tego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl zaś art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana we wskazanym wyżej zakresie nie daje podstaw do stwierdzenia, że organy wydające zaskarżoną decyzję naruszyły przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 108 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1668 ze zm.) – dalej ustawa oraz art. 43 pkt 1 uchwały Nr 26/2015 Senatu Uniwersytetu W. w sprawie Regulaminu studiów w Uniwersytecie W. z dnia 25 marca 2015 r. Art. 108 ust. 2 pkt 2 ustawy stanowi, że student może być skreślony z listy studentów w przypadku stwierdzenia braku postępów w nauce. § 43 ust. 2 pkt 1 wymienionego wyżej regulaminu powtarza zapis ustawowy i stanowi, że dziekan może skreślić studenta z listy studentów w przypadku: stwierdzenia braku postępów w nauce. Ustawa nie zawiera definicji pojęcia braku postępów w nauce, określa przypadki dające podstawę do podjęcia takiej decyzji, jednocześnie stanowiąc, że jest to decyzja uznaniowa. W przypadku decyzji uznaniowej wydanie decyzji musi być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem okoliczności sprawy w zakresie przesłanek skreślenia studenta i ich analizę, co powinno wynikać z uzasadnienia. Taka decyzja nie jest decyzją dowolną, lecz mieszczącą się w granicach uznania administracyjnego. W takiej sytuacji kontrola Sąd jest ograniczona. Przede wszystkim do ustalenia, czy organ zebrał wyczerpująco materiał dowodowy i czy wybrane rozstrzygnięcie jest właściwie uzasadnione i przeanalizowane. Jeśli powyższe przesłanki zostały spełnione, sąd nie może dokonać wyboru innego rozstrzygnięcia. Okoliczności faktyczne uzasadniające skreślenie z listy studenta były niesporne. Organy wskazały, że skarżący pięciokrotnie powtarzał semestr i mimo to nie zaliczył ani nawet nie podszedł do egzaminów: z postępowania karnego, prawa pracy, prawa Unii Europejskiej, prawa cywilnego. Jak wyjaśnił, pełnomocnik organu – dwa z nich prawo karne i prawo Unii Europejskiej jest zdawane na III semestrze, pozostałe na IV semestrze. Semestr zimowy 2018/2019 skarżący zaliczył warunkowo. Jak wskazano wyżej nie zaliczył jednak (ani nawet nie podszedł) do zaległych egzaminów. Skarżący jest w szczególnej sytuacji, gdyż jest ostatnim rocznikiem, który mógł ukończyć 2,5 letnie studia na kierunku prawo, studia drugiego stopnia. W wyniku wydania rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 września 2016 r. w sprawie warunków prowadzenia studiów (Dz.U. z 2016 r., poz. 1596) – brzmienia art. 17 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 2 – uczelnie wyższe utraciły podstawy prawne do kontynuowania kształcenia na kierunku prawo, studia drugiego stopnia. W związku z powyższym Senat Uczelni podjął w dniu 27 września 2017 r. uchwałę Nr 119/2017 w sprawie zniesienia kierunku prawo na poziomie studiów drugiego stopnia z dniem 30 września 2020 r. Jak wynika z pisma Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii z dnia 10 maja 2018 r. dołączonego przez skarżącego do odwołania w związku z powyższym podjęto decyzję o zorganizowaniu tylko 2 egzaminów dyplomowych marzec/kwiecień roku akademickiego 2018/2019 i marzec/kwiecień roku akademickiego 2019/2020. Skarżący aby zdać zaległe egzaminy musi być ponownie wpisany po raz szósty na V semestr; bez zdania zaległych egzaminów i spełnienia dodatkowych warunków nie może przystąpić do egzaminu dyplomowego. By przystąpić do egzaminu dyplomowego należy uzyskać 150 punktów ETC, które może uzyskać po zdaniu zaległych egzaminów. W ocenie organu, z czym należy się zgodzić, mimo dawania przez uczelnię szans na ukończenie studiów, przez wyrażenie zgody na powtórzenie V semestru, skarżący nie poczynił postępów edukacyjnych. Nie można mówić o postępie w sytuacji gdy wielokrotnie powtarzając semestr V zaliczył go warunkowo, bo przez okres ponad 3 – 4 lat nie zdał egzaminów przewidzianych w semestrze III i IV. W tych okolicznościach twierdzenie, że brak postępów w nauce ma charakter trwały, jest uzasadnione. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest decyzja o skreśleniu z listy studentów. Natomiast niezrozumiałe są stwierdzenia organu, że "Wszystkie fakty, w związku z § 43 ust. 2 pkt 1 i w zw. z art. 37 ust. 7 Regulaminu studiów, a także § 2 ust. 12 uchwały Rady Wydziału Prawa Administracji i Ekonomii nr 142/XI/2016 stanowią podstawę decyzji podjętej przez Dziekana i nie wymagają uzasadnienia". Nie jest czytelne jakie rozważania dotyczące powołanych przepisów i dlaczego stanowiły podstawę do wydania decyzji. Podstawy, które dały wyniki w postaci zaskarżonej decyzji, po myśli art. 103 § 3 k.p.a. powinny być wyjaśnione. Jaki stan faktyczny ustalony w sprawie daje podstawy do zastosowania art. 37 ust. 7 Regulaminu. W ocenie Sądu jest trafny zarzut skarżącego, że art. 37 ust. 7 Regulaminu nie ma do niego zastosowania. Przepis ten mówi, że niespełnienie warunków uzyskania zgody na kontynuowanie studiów na wyższym semestrze (roku) po dwóch kolejnych okresach zaliczeniowych jest traktowane jako brak postępów w nauce i może być podstawą do skreślenia z listy studentów. Skarżący nie może się ubiegać o zgodę na kontynuowanie studiów na wyższym semestrze, gdyż studia które rozpoczął kończą się na semestrze, który warunkowo zaliczył. W tym momencie nie wyjaśniono również jakie skutki dla strony wyprowadza organ z treści § 12 ust. 2 uchwały Rady Wydziału Nr 142/XI/2016. Podobne uwagi należy odnieść do uzasadnienia skargi dotyczące § 38 Regulaminu. Stwierdzenia organu zawarte w tej części uzasadnienia odnośnie tego w jakich warunkach może student być powtórnie wpisany na taki sam semestr, organ nie łączy z sytuacją zainteresowanego. Między innymi mówiąc o ilości punktów ECTS uprawnionych do zaliczenia, nie określa ile punktów uzyskała strona. W tej sytuacji podstawą do wydania wyroku w sprawie była opisana i niesporna co do faktów okoliczność nie zaliczenia 4 wymienionych wyżej egzaminów i ocena powyższego faktu, jako braku postępów w nauce. Istotą dla rozpoznania sprawy jest powołany przez organ § 2 ust. 12 a także ust. 13 uchwały Nr 112/XI/2016 Rady Wydziału. Przepis ten mówi: Student może być powtórnie wpisany na ten sam rok na studiach stacjonarnych tylko dwa razy, albo na ten semestr (rok) na studiach niestacjonarnych tylko trzy razy (ust. 12). Dziekan w uzasadnionych przypadkach może zadecydować o powtórnym wpisie ponad limit wskazany w § 2 ust. 12. Z powołanych przepisów wynika (ust. 13 § 2), że student studiów niestacjonarnych (a takie studia odbywał zainteresowany) może być wpisany ponownie na semestr również ponad limit wskazany w ust. 12, przy czym nie określono, ile razy. Przypomnieć należy, że skarżący korzystał z "zwiększonego" limitu już ponad 2 razy. Organ zauważył, że skarżący nie wskazał w odwołaniu uzasadnionego przypadku, ewentualnie wniosku o przywrócenie wpisania na semestr, uzasadniającego uwzględnienie prośby. Należy się zgodzić ze skarżącym, że organ naruszył art. 10 k.p.a. Nie zawiadomił w myśl powyższego przepisu o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu nie jest to, w okolicznościach sprawy, uchybienie istotne, skarżący nie został pozbawiony praw do składania wyjaśnień, dowodów. Uczynił to na etapie odwołania składając pismo Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii z dnia 10 maja 2018 r. Żadnych innych wniosków ani dowodów nie zaproponował w toku postępowania przed organem II instancji ani przed Sądem. Należy też podkreślić, że w odwołaniu skarżący zarzucił naruszenie powyższego przepisu. Znał zatem swoje uprawnienia wynikające z jego treści. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie ma żadnego znaczenia prawnego wskazane wyżej pismo Dziekana z 10 maja 2018 r. Wprawdzie jest ono adresowane na nazwisko strony, ale stanowi ogólną informację o sytuacji osób studiujących w systemie studiów magisterskich niestacjonarnych, 2,5 letnich. Nie ma w nim żadnego wprost odniesienia do skarżącego. Prawdopodobnie taką informację otrzymały wszystkie osoby studiujące w tym samym trybie co zainteresowany. Reasumując należy stwierdzić, że organy nie naruszyły art. 7, 77 i 80 k.p.a. w zakresie w jakim stan faktyczny sprawy stanowił podstawę do wydania przez Sąd orzeczenia, nie naruszył również przepisu prawa materialnego i Regulaminu odnośnie oceny uzasadniającej skreślenia skarżącego z listy studentów. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak wyżej.