IV SA/Wr 273/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kierownika Gminno-Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie specjalistycznych usług opiekuńczych postanawia : odrzucić skargę. Kierownik Gminno-Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] uchylającą w całości decyzję Kierownika Gminno-Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania M. W. pomocy w formie specjalistycznych usług opiekuńczych i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie decyzję jako organ I instancji wydał Kierownik Gminno-Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., którą w trybie odwoławczym uchyliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. – organ II instancji. Skargę do sądu administracyjnego wniósł organ, który w I instancji wydał akt administracyjny. Organ administracji publicznej nie może w tym samym postępowaniu, w tej samej sprawie występować w dwu różnych rolach, raz jako podmiot administrujący, a następnie wnoszący skargę do sądu. Inicjatywa w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej najczęściej będzie należała do podmiotu, który w postępowaniu jurysdykcyjnym był stroną. Instytucja skargi nie może być wykorzystywana do sporów wynikłych z różnic poglądów pomiędzy organami administracji różnych szczebli, gdyż byłoby to zaprzeczeniem istoty postępowania odwoławczego i instytucji nadzoru. Hierarchiczna budowa organów administracji państwowej z istoty swej zakłada istnienie organów nadzorowanych i organów nadzorujących. Podstawą kompetencji nadzorczych jest kontrola i możliwość korygowania działań podmiotów nadzorowanych, analogiczne uprawnienia wynikają z przepisów regulujących postępowanie odwoławcze. Żadne z przepisów obowiązującego prawa nie dają organom administracji państwowej pierwszej instancji prawa odwoływania się (wnoszenia skargi) od decyzji organów drugiej instancji wydawanych w postępowaniu odwoławczym, bądź w trybie nadzoru na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż istotą postępowania administracyjnego i postępowania sądowoadministracyjnego nie są spory pomiędzy organami, ale kształtowanie stosunków administracyjnoprawych stron. Ewentualne różnice poglądów pomiędzy organami różnych szczebli, wynikłe na tle konkretnej sprawy, mogą być przedmiotem postępowania jednak od warunkiem, że zostanie ono zainicjowane przez stronę, bądź inny podmiot uprawniony (np. prokuratura, Rzecznik Praw Obywatelskich). Uwzględniając powyższe, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.