IV SA/Wr 277/08

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego ustanowionego z urzędu J. K. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240 zł w sprawie ze skargi L. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: I. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 180 zł podwyższonych o stawkę podatku VAT w kwocie 39,60 zł, czyli ogółem 219,60 zł, obejmujących wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej; II. odmówić przyznania wynagrodzenia w pozostałej kwocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 277/08 oddalił skargę skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie odmowy zaświadczenia. Postanowieniem Sądu z dnia 27 października 2008 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Dnia [...] Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu radcę prawnego J. K. Pismem Sądu z dnia 19 listopada 2008 r. dodatkowo poinformowano skarżącego o wyznaczeniu tego pełnomocnika przez Radę. Pismem z dnia [...] pełnomocnik z urzędu sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wspomnianego wyroku Sądu z dnia 21 sierpnia 2008 r. Do opinii tej załączyła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej w wysokości 240 zł. Wniosek ten zawiera oświadczenie, że opłata z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie została opłacona w całości. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.); dalej; rozporządzenia. Przepis § 15 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (lit. "c" tego przepisu). Wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej wynosi zatem 75% stawki minimalnej, czyli 180 zł (75 % x 240 zł). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 (za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego), sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Pojęcie opłaty określa § 1 pkt 1 rozporządzenia, z którego wynika, iż obejmuje ono opłaty za czynności radców prawnych przed organami wymiaru sprawiedliwości. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i sług; Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Należało zatem przyznać radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej - powiększone o stawkę podatku od towarów i usług- w łącznej wysokości 219,60 zł (wynagrodzenie: 180 zł + podatek VAT: 39,60 zł =219,60 zł). Błędne jest żądanie pełnomocnik z urzędu dotyczące wysokości wynagrodzenia w kwocie 240 zł, gdyż jest to wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem I instancji, w sprawie, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c". Sporządzenie zaś opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należy do zakresu czynności w postępowaniu przed sądem II instancji, za których wykonanie przysługuje wynagrodzenie według stawek minimalnych, o których mowa w § 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. W tej sytuacji, na podstawie art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, należało orzec jak w sentencji.