IV SA/Wr 277/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. B. B., dalej skarżąca, w dniu 10 kwietnia 2013 r. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie skierowania do domu pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W dniu 15 lipca 2013 r. wpłynęła do akt sprawy informacja, iż skarżąca zmarła w dniu 6 lipca 2013 r. Potwierdza to załączony do pisma odpis skróconego aktu zgonu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W obrębie zakresu tego pojęcia znajdują się więc takie prawa i obowiązki, które odnoszą się do określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jej indywidualną sytuację, a zatem te, które nie przechodzą na następców prawnych, gdyż są związane z określoną osobą. W przedmiotowej sprawie mamy właśnie do czynienia z taką sytuacją, gdyż przedmiotem postępowania było skierowanie określonej, zindywidualizowanej osoby do domu pomocy społecznej. Odnosiło się to więc wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych ze skarżącą. Śmierć skarżącej jest równoznaczna z brakiem podmiotu, który miał być umieszczony w domu pomocy społecznej, a zatem zachodzi bezprzedmiotowość dalszego prowadzenia postępowania i merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.