IV SA/Wr 277/25
WyrokWSA we Wrocławiu2026-02-12
Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Dyrektora Zakładu Budynków Komunalnych odmawiające zamiany lokalu mieszkalnego na większy, mimo braku spełnienia przesłanek określonych w uchwale rady miasta, stanowi akt administracyjny podlegający kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Pismo Dyrektora Zakładu Budynków Komunalnych, odmawiające zamiany lokalu mieszkalnego na większy, mimo że nie spełnia ono przesłanek określonych w uchwale rady miasta, stanowi akt administracyjny podlegający kognicji sądu administracyjnego. Jednakże, jeśli sytuacja skarżącej nie wypełnia żadnej z przesłanek umożliwiających organowi dokonanie zamiany, a organ poinformował o możliwości zamiany z inną osobą i umieścił skarżącą w katalogu zamian, skarga podlega oddaleniu jako nieuzasadniona.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o zamianę zajmowanego mieszkania komunalnego na większe, argumentując, że obecne warunki nie zapewniają odpowiednich warunków bytowych dla jej czteroosobowej rodziny. Dyrektor Zakładu Budynków Komunalnych odmówił zamiany, wskazując na brak podstaw prawnych wynikających z uchwały rady miasta. Skarżąca zaskarżyła pismo organu, zarzucając naruszenie przepisów KPA i dowolną ocenę materiału dowodowego. Sąd początkowo odmówił przyznania prawa pomocy, uznając skargę za bezzasadną, jednak NSA uchylił to postanowienie, uznając pismo za akt administracyjny podlegający kognicji sądu.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, , Protokolant: Referent Aleksandra Bartczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi P. T. na akt Dyrektora Zakładu Budynków Komunalnych w Oleśnicy z dnia 12 lutego 2025 r. nr ME.4001.5.2025 w przedmiocie odmowy zamiany lokalu mieszkalnego wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy oddala skargę w całości.
Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy jn.
P. T. (dalej: strona, skarżąca) - pismem z 3 lutego 2025 r. - złożyła wniosek o zamianę posiadanego mieszkania komunalnego. Wskazała, że obecnie jej czteroosobowa rodzina (strona, jej partner i dwoje dzieci) zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym przy "ul. [...]" w O., którego powierzchnia mieszkalna wynosi [...] m2 (całkowita [...] m2). Opisując poszczególne pomieszczenia stwierdziła, że posiadane obecnie mieszkanie nie zapewnia rodzinie odpowiednich warunków bytowych, co negatywnie wpływa na zdrowie, komfort życia i prawidłowy rozwój dzieci. Wniosła o przyznanie większego mieszkania, tj. takiego, które spełniałoby potrzeby jej rodziny.
W piśmie z dnia 12 lutego 2025 r. Dyrektor Zakładu Budynków Komunalnych w Oleśnicy (dalej: Dyrektor ZBK, organ) poinformował stronę, że sprawę zamiany zajmowanego przez nią lokalu mieszkalnego przy "ul. [...]"
w O. przedłożono do zaopiniowania przez Społeczną Komisję Mieszkaniową (dalej: SKM), która na posiedzeniu w dniu 6 lutego 2025 r. wydała opinię negatywną. Dyrektor ZBK wskazał, że zgodnie z § 9 ust. 5 uchwały Nr XXIV/272/2020 Rady Miasta Oleśnicy z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta Oleśnicy (dalej: uchwała), Zakład Budynków Komunalnych w Oleśnicy może dokonać na wniosek najemcy zamiany lokalu na inny wolny lokal z zasobu lub lokal o niższym standardzie albo o mniejszej powierzchni w przypadku, gdy:
1) dotychczas zajmowany lokal nie kwalifikuje jego najemcy do otrzymania dodatku mieszkaniowego ze względu na ponadnormatywną powierzchnię użytkową;
2) najemca zajmuje lokal o powierzchni znacznie przekraczającej jego potrzeby
i zalega z płatnościami czynszu i innych opłat niezależnych od właściciela;
3) najemca lub osoba wspólnie z nim zamieszkująca zajmują lokal, który ze względu na jego położenie (kondygnację), wyposażenie techniczne, wielkość - nie jest odpowiedni dla najemcy lub osoby wspólnie z nim zamieszkującej z powodu podeszłego wieku tych osób, schorzeń narządów ruchu lub niepełnosprawności
w stopniu znacznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
W tym przypadku wskazania do zamiany wymagają opinii Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Oleśnicy i lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza specjalisty.
Mając na uwadze powyższe Dyrektor ZBK stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do zamiany zajmowanego przez stronę lokalu mieszkalnego na inny większy lokal z zasobu Gminy Miasta Oleśnicy. Poinformował, że istnieje możliwość dokonania zamiany lokalu z osobą zainteresowaną taką zamianą. Dodał, że od dnia 4 marca 2024 r. strona znajduje się w katalogu zamian, prowadzonym przez Zakład
i każdorazowo jej adres udostępniany jest osobom zainteresowanym.
Strona zaskarżyła w całości decyzję wyrażoną w piśmie Dyrektora ZBK z dnia 12 lutego 2025 r. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. - dalej: k.p.a.), poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zabranego materiału dowodowego polegającą na tym, że nie wzięto pod uwagę faktycznego układu mieszkania i jego funkcjonalności. Wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Uzasadniła swoje stanowisko w sprawie. Dowodziła, że organ nie wziął pod uwagę brzmienia § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały, który nakazywał poprawę warunków mieszkaniowych jej rodziny,
z uwagi na nieodpowiedni metraż dotychczas posiadanego przez nią lokalu.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości.
W replice na ww. odpowiedź skarżąca podtrzymała skargę i zawnioskowała
o nieuwzględnienie wniosków organu.
Składając pismo procesowe, skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu
z załączonej opinii technicznej.
W piśmie procesowym organ podtrzymał dotychczasowe twierdzenia i wnioski.
Postanowieniem z 30 czerwca 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej także: WSA) we Wrocławiu odmówił stronie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Powodem powyższego była oczywista bezzasadność skargi, tj. uznanie, że skarga strony na pismo dotyczące odmowy zamiany na większy lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego gminy nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zdaniem WSA, ze skarżonego pisma wynika bowiem jednoznacznie, że ma ono charakter wyłącznie informacyjny i nie posiada cech aktu z zakresu administracji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) uchylił ww. postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Ocenił, iż skarżone pismo stanowi akt mający charakter administracyjnoprawny, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2026 r., poz. 143 - dalej: p.p.s.a.), który podlega kognicji sądu administracyjnego.
Postanowieniem referendarza sądowego z 4 listopada 2025 r., utrzymanym następnie przez Sąd, umorzono postępowanie w sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga okazała się nieuzasadniona gdyż zaskarżony akt administracyjny nie narusza prawa.
Na wstępie Sąd zauważa, że skarga została wniesiona w zachowaniem terminu. Powyższe stanowisko znajduje oparcie w treści art. 53 § 2a p.p.s.a.
W sprawie należało ocenić zasadność aktu Dyrektora ZBK, mocą którego odmówiono skarżącej zamiany zajmowanego przez nią na podstawie umowy najmu, zawartej 21 grudnia 2022 r. na czas nieokreślony, lokalu mieszkalnego wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta Oleśnicy.
Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zamianę lokalu przy "ul. [...]" w O. na większy z powodu braku miejsca do zamieszkiwania dla 4-osobowej rodziny. Dowodziła, że zajmowane obecnie mieszkanie komunalne nie zapewnia jej rodzinie odpowiednich warunków bytowych, co negatywnie wpływa na zdrowie, komfort życia i prawidłowy rozwój dzieci. Wniosła o przyznanie większego mieszkania, tj. takiego, które spełniałoby potrzeby jej rodziny. Powyższe uzasadniała przede wszystkim brakiem funkcjonalności pokoju z aneksem kuchennym.
Zgodnie z § 9 ust. 5 uchwały Nr XXIV/272/2020 Rady Miasta Oleśnicy z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta Oleśnicy, Zakład Budynków Komunalnych
w Oleśnicy może dokonać na wniosek najemcy zamiany lokalu na inny wolny lokal
z zasobu lub lokal o niższym standardzie albo o mniejszej powierzchni w przypadku, gdy:
- dotychczas zajmowany lokal nie kwalifikuje jego najemcy do otrzymania dodatku mieszkaniowego ze względu na ponadnormatywną powierzchnię użytkową;
- najemca zajmuje lokal o powierzchni znacznie przekraczającej jego potrzeby
i zalega z płatnościami czynszu i innych opłat niezależnych od właściciela;
- najemca lub osoba wspólnie z nim zamieszkująca zajmują lokal, który ze względu na jego położenie (kondygnację), wyposażenie techniczne, wielkość - nie jest odpowiedni dla najemcy lub osoby wspólnie z nim zamieszkującej z powodu podeszłego wieku tych osób, schorzeń narządów ruchu lub niepełnosprawności
w stopniu znacznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
W tym przypadku wskazania do zamiany wymagają opinii Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Oleśnicy i lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza specjalisty. Powołana uchwała znajduje podstawy w art. 21 ust. 1 pkt 2, ust. 3 i ust. 3b ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 611).
W ocenie Sądu, opisana we wniosku sytuacja skarżącej nie wypełnia żadnej
z ww. przesłanek umożliwiających organowi - w ramach uznania administracyjnego - dokonanie zamiany lokalu na inny wolny lokal z zasobu Gminy Miasta Oleśnica.
Sąd zauważa, iż organ poinformował jednocześnie stronę skarżącą, że istnieje możliwość dokonania zamiany lokalu z osobą zainteresowaną taką zamianą a ZBK dokona formalności związanych z zawarciem umów najmu. Ponadto od dnia 4 marca 2024 r. skarżąca znajduje się w katalogu zamian, prowadzonym przez ZBK
i każdorazowo jej adres udostępniany jest osobom zainteresowanym.
Zdaniem Sądu, podstawy prawnej działania organu w tej sprawie nie stanowił przepis § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały.
Wobec braku stwierdzenia w sprawie naruszeń natury materialnej, jak
i procesowej, w tym także tych powołanych przez skarżącą, Sąd skargę oddalił
w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło