IV SA/Wr 285/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w IV Wydziale w dniu 19 czerwca r. sprawy ze skargi B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we Wrocławiu na podstawie art. 7 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 marca 2001 o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 nr 71 poz. 734 ze zm.) oraz art. 104 kpa po rozpatrzeniu wniosku B. N. odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu twierdził, że na podstawie przedstawionych przez wnioskodawczynię danych ustalono, że rodzina wnioskodawczyni jest [...] osobowa. Mieszkanie ma powierzchnię użytkową [...] m2 , a procentowy udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej wynosi [...] %. Zgodnie z art. 5 ust. 5 powołanej ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni więcej niż 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej nie przekracza 60%. W przypadku wnioskodawczyni udział powierzchni pokoju i kuchni przekracza 60%. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła B. N. . Podkreśliła w nim ze jest ciężkiej sytuacji materialnej. Jest osoba niepełnosprawną pozostającą pod opieką lekarzy specjalistów, podobnie córka K. . Wskazała, że jej stan zdrowia i córki jest wynikiem zamieszkiwania przez wiele lat z mężem alkoholikiem który z mieszkania zostały wyeksmitowany dopiero w [...] r. Dodała, że jest matką samotnie wychowującą dwoje dzieci. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzją. Jako podstawę swojego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania cywilnego i art. 5 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71 poz. 734 z późn. zm.). Podkreślił, że mieszkanie wnioskodawczyni nie spełnia kryteriów o których mowa w art. 5 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.). Dodał też, iż trudna sytuacja materialna rodziny nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, gdyż jest to tylko jeden, ale nie jedyny warunek, od których łącznego pełnienia uzależnione jest przyznanie dodatku mieszkaniowego. Skargę od powyższej decyzji złożyła wnioskodawczyni B. N. i wniosła o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Ponownie przedstawiła swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. Podkreśliła, że dodatek mieszkaniowy otrzymywała do [...] r. oraz że jest matką wychowującą samotnie dwoje dzieci w wieku [...] i [...] lat. Ojciec dzieci jest alkoholikiem i nie łozy na dzieci. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi – podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 35 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (art. 145 ustawy z dnia 30s sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie może być uwzględniona. Podstawę materialno-prawną dla rozstrzygnięcia skargi stanowi powołany przez organy I i II instancji art. 5 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. Stanowi on, że normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny) zwana dalej "normatywną powierzchnią" w przeliczeniu na liczę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 452 dla 3 osób (art. 1). Mimo przekroczenia normatywnej powierzchni dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż: 1) 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 50%. Stan faktyczny w sprawie jest niesporny. Rodzina wnioskodawczyni jest 3 osobowa, do [...] r. w lokalu zamieszkiwał również były mąż B. N. . Powierzchnia użytkowa lokalu wynosi [...] m2, łączna powierzchnia pokoi i kuchni to [...] m2. Dane dotyczące lokalu wynikają między innymi z pisma "A " z dnia [...] r. Zatem co wskazały również organy powierzchnia normatywna, o której mów art. 5 ust. 1 powołanej ustawy została przekroczona o [...] m2. Nie ma podstaw do zastosowania art. 5 ust. 5 ustawy o dodatku mieszkaniowym. Daje on możliwość uzyskania dodatku mieszkaniowego tylko wówczas, gdy następuje przekroczenie powierzchni normatywnej o 30% lub gdy powierzchnia pokoi i kuchni do powierzchni normatywnej nie przekracza 50%. Mieszkanie B. N. przekracza ponadto 30% powierzchni normatywnej (przekroczona powierzchnia normatywna o 30% to [...] m2 – u skarżącej wynosi [...] m2). Również stosunek powierzchni pokoi i kuchni w stosunku do powierzchni użytkowej przekracza 60% (powierzchnia pokoi i kuchni to [...] m2 – co stanowi [...] % w stosunku do powierzchni użytkowej wynoszącej [...] m2). Powierzchnia zajmowanego lokalu jest jednym z kryterium które daje podstawę do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Wymieniona wyżej ustawa w art. 2 określa tytuły prawne do lokalu, art. 3 zaś zakreśla kryterium dochodowe uprawniające do przyznania dodatku mieszkaniowego. Spełnienie łączne warunków określonych w art. 2, art. 3, art. 5 daje podstawy do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Nie spełnienie jednego z warunków określonych w powołanej ustawie – uniemożliwia przyznanie dodatku. Skarżąca nie spełnia warunku określonego w art. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Taka sytuacja powstała jak wynika z odwołania i skargi B. N. , po eksmisji byłego męża. Wówczas zamieszkiwało w lokalu 4 osoby - i powierzchnia normatywna przewidziana w art. 5 ustawy wynosiła [...] m2 – co uzasadniało organ po myśli art. 5 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych – taki dodatek przyznać. Reasumując stwierdzić należy, że trudne warunki materialne, nie znajdują w myśl powołanej ustawy do przyznania dodatku mieszkaniowego o ile nie zostały spełnione dalsze przesłanki wynikające z tej ustawy. Jak już stwierdzono wyżej zadaniem Sądu jest zbadanie czy zaskarżone decyzje nie naruszają prawa; ustawodawca nie dał Sądowi możliwości zastosowania zasad słuszności czy współżycia społecznego. Zatem kontrole Sądu ograniczają się do badania zgodności decyzji z prawem. Decyzje wydane w niniejszej sprawie nie naruszają prawa oraz powołanych przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Tym samym w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić.