IV SA/Wr 285/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.), Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Krzysztof Caliński, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 września 2007 r. sprawy ze skargi M. Ś. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do czynnej służby wojskowej oddala skargę. Orzeczeniem z dnia [...] r. Nr [...] , podjętym na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416) oraz § 3 ust. 7, § 4 ust. 8, § 9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określania ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594) oraz § 22 ust 1 i 2, § 23 ust 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 1595), Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. uznające M. Ś. za zdolnego do czynnej służby wojskowej i przyznające kategorię zdolności "A". W odwołaniu od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, M. Ś. nie zgodził się z ustaloną przez Komisję kategorią zdolności do czynnej służby wojskowej, motywując to faktem, że jego choroba kręgosłupa uniemożliwia mu wykonywanie takich czynności jak dźwiganie, skakanie czy bieganie, a przerwanie rehabilitacji tego schorzenia może grozić trwałym kalectwem i dlatego też nie ma możliwości odbycia żadnej służby wojskowej. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy. Komisja Rejonowa stwierdziła, iż w świetle przeprowadzonych badań lekarskich specjalistycznych, w tym dodatkowo wykonanych przez TWKL we W. w dniu [...] r.: badania rtg kręgosłupa lędźwiowo - krzyżowego, i ponownej oceny lekarskiej specjalistycznej neurologicznej, nie wynika by rodzaj i stopień nasilenia schorzeń ze strony kręgosłupa (pod kątem dawno przebytej choroby Scheuermanna), upośledzał sprawność ustroju w stopniu powodującym w Gr. I osób badanych (poborowi) niezdolność do czynnej służby wojskowej. Zdaniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, TWKL we W. , prawidłowo uznała, że schorzenie ze strony kręgosłupa, mieszczące się w zakresie pojęciowym § 34 pkt 9 oraz § 62 p.1 z zał. Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595), kwalifikują odwołującego się do kategorii "A" zdolności do czynnej służby wojskowej. Przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna w postaci kserokopii zaświadczenia lekarskiego z Przychodni Leczniczo-Rehabilitacyjnej w O. , skierowanie na zabiegi fizykoterapeutyczne i informacja z leczenia w Poradni Urazowo-Ortopedycznej Wojewódzkiego Szpitala im. B. we W. wraz z wynikami badania radiologicznego wyżej wymienionego szpitala, nie zawierają danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości, co do oceny aktualnego rodzaju i stopnia nasilenia schorzeń, dokonanej przez badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy specjalistów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, M. Ś. zarzuca orzeczeniu Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. , że jest dla niego krzywdzące, a kategoria "A" przyznana mu przez rejonową komisję jest nie adekwatna do stanu zdrowia. Skarżący uważa, iż jego choroba kręgosłupa uniemożliwia mu wykonywanie jakichkolwiek czynności związanych z dźwiganiem, skakaniem czy bieganiem, a w związku z powyższy nie jest możliwe odbycie żadnej służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej. W ocenie Komisji rodzaj i stopień nasilenia zaburzeń ze strony kręgosłupa został ustalony w oparciu o wyniki przeprowadzonych dla potrzeb orzeczniczych specjalistycznych badań lekarskich oraz dodatkowo w trybie odwoławczym ponownego badania lekarskiego specjalistycznego neurologicznego. Przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna nie zawiera, w ocenie Komisji, danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości, co do nasilenia schorzeń i zakwalifikowania ich w świetle odpowiednich postanowień zał. Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do kompetencji sądu administracyjnego należy kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej będącego decyzją administracyjną organu wojskowego pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z postanowieniami art. 184 Konstytucji RP i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. W świetle powyższego, kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich orzekających o zdolności do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia kandydata, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do określonej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach. Podkreślić należy, iż istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzenie stanu zdrowia tak jak w typowym badaniu lekarskim, ale stwierdzenie przydatności do służby wojskowej i określenie rodzaju tej przydatności na podstawie wykazu chorób i ułomności (przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej), stanowiącego załącznik do cytowanego wyżej rozporządzenia. Rozstrzyganie o zdolności do czynnej służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że w sprawach ustalenia zdolności do służby wojskowej zasadnicze znaczenie ma kwestia zebrania odpowiednich danych co do wiedzy medycznej. Wprawdzie istotą orzecznictwa wojskowych komisji lekarskich nie jest stwierdzenie stanu zdrowia kandydata, ale pełna wiedza medyczna pozwala na rozstrzygnięcie o zdolności do służby wojskowej oraz o zakwalifikowaniu do kategorii tej służby. Wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują decyzje administracyjne w indywidualnych sprawach, w zakresie spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami), poddane są mocy obowiązującej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z jego art. 1 § 1 pkt 1 (po 1 stycznia 1999 r. - art. 1 pkt 1). Przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, jako lex specialis, regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych w k.p.a. W sprawach jednak nie uregulowanych w rozporządzeniu przepisy Kodeksu znajdują zastosowanie w pełnym zakresie. Oceniając pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym zaskarżone rozstrzygnięcie, Sąd uznał, że odpowiada ono prawu. Wojskowe komisje lekarskie obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne, uwzględniły dowody przedłożone przez skarżącego w postaci zaświadczenia lekarskiego z Przychodni Leczniczo-Rehabilitacyjnej w O. , skierowanie na zabiegi fizykoterapeutyczne i informacje z leczenia w Poradni Urazowo-Ortopedycznej Wojewódzkiego Szpitala im. B. we W. wraz z wynikami badania radiologicznego wyżej wymienionego szpitala, i prawidłowo uznały, że te dowody nie zawierają danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości, co do oceny rodzaju i stopnia nasilenia schorzeń dokonanej przez badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy specjalistów. W ocenie Sądu wojskowe komisje lekarskie obu instancji prawidłowo uznały, że rozpoznanie: zespół bólowy kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym-objawowym, mieszczą się w zakresie pojęciowym § 34 pkt 9 oraz § 62 pkt 1 z zał. Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, kwalifikują skarżącego do kategorii "A" zdolności do czynnej służby wojskowej. W tym stanie rzeczy Sąd stanął na stanowisku, iż wniesiona skarga nie zawiera uzasadnionych zarzutów i przy braku naruszeń prawa, które należałoby uwzględnić z urzędu, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).