IV SA/Wr 285/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w przedmiocie działalności pracowników organu pomocy społecznej postanawia : odrzucić skargę. W dniu 31 marca wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga A. D.. Skarżący powołał jedynie Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ decyzyjny oraz wskazał na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. nr [...] z dnia [...] r., w której organ ten orzekł o zmianie decyzji dotyczących zasiłku stałego wyrównawczego, w zakresie wysokości tego świadczenia. W dniu 4 kwietnia 2008 r. powyższa skarga została przesłana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. W odpowiedzi na nią Kolegium podkreśliło, że w związku z wniesieniem przez A. D. odwołania z dnia 30 czerwca 2003r. (uzupełnionego pismem z dnia 21 lipca 2003r.) od powyższej decyzji, Kolegium decyzją z dnia [...]r. nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji (art. 138 § 2 Kpa). Powyższa decyzja Kolegium została skarżącemu doręczona w dniu 3 września 2003 r. a A.D. nie składał skargi na w/w decyzję. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. podkreśliło, że wydało również inne decyzje w postępowaniach, w których stroną był A. D., między innymi w związku z wnioskiem wymienionego o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją Kolegium z dnia [...] r., a następnie na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak też w związku z odwołaniem od decyzji [...] wydanej przez organ pierwszej instancji w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania dotyczącego zmiany decyzji dotyczących zasiłku stałego wyrównawczego, w zakresie wysokości tego świadczenia. Z uwagi na treść art. 49 § l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ uznał, że nie ma możliwości domagania się uzupełnienia braków formalnych pism, a więc żądania od skarżącego wskazania decyzji Kolegium, której dotyczy skarga. W związku z brak oznaczenia przedmiotu skargi, organ uznał, że nie jest możliwe ustosunkowanie się do sformułowanych w niej zarzutów, czy też wykazanie, że podlega ona odrzuceniu z przyczyny uchybienia terminu do jej wniesienia. Sygn. akt IV SA/Wr 285/08 W piśmie z dnia 5 czerwca 2008 r. A. D. napisał, że precyzuje zarzuty skargi, wskazując, że pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej okradli go z dodatku kombatanckiego za jeden kwartalnego w wysokości 775 zł oraz jednego gorącego posiłku dziennie. Stwierdził, że dodatek kombatancki jest zagwarantowany ustawą o kombatantach i ustalany jest obok emerytury z ZUS. Skarżący podał, że domagał się pomocy finansowej. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej i Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmawia mu pomocy. Zarzucił organowi pogwałcenie zasady wyrażonej w przepisach ustawy o pomocy społecznej i Konstytucji RP. Przywołał też, zarzuty wobec Dyrektora MOPS co do nieprzestrzegania przepisów prawa i ukrywania przed skarżącym informacji o możliwości uzyskania uprawnień dla kombatantów wynikających z tych przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP z 1997 r. i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i miedzy tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie wydania prawem. Sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu Sygn. akt IV SA/Wr 285/08 administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Powyższe wskazuje, że sąd administracyjny nie może zastępować organów administracji w przyznawaniu pomocy socjalnej. Postępowanie nadzorcze w sprawie działalności poszczególnych pracowników pomocy społecznej prowadzą właściwe organy administracji, zaś sąd administracyjny nie jest właściwy w tym zakresie, a w związku z powyższym skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.