IV SA/Wr 285/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak – Kubiak, Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Protokolant Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 lipca 2011 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą; II. orzeka ,że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z dnia [...], nr [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ż., na podstawie art. 5 ust. 1, 6, 7, 8 i 9 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. nr 141, poz. 892 ze zm.), dalej: ustawa, ogólnie powołanych przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r., nr 15, poz. 80), dalej: rozporządzenie, uznała K. N. niezdolnym do zawodowej służby wojskowej – kat. "N", rozpoznając u niego: 1) nowotwór złośliwy jądra lewego (carcinoma embrypnale) leczony operacyjnie i chemioterapią (§ 83 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia stanowiącego wykaz chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa, zwanego dalej. zał. do rozporządzenia). Oraz schorzenia współistniejące: 2) blizna po laparotomii (§ 3 pkt 1 zał. do rozporządzenia), 3) próchnicę zębów (§ 24 pkt 5 zał. do rozporządzenia), 4) 18% utrata zdolności żucia (§ 24 pkt 1 zał. do rozporządzenia). W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że stwierdzone na podstawie wykonanych badań rozpoznanie powoduje niezdolność do zawodowej służby wojskowej. W odwołaniu od tej decyzji K. N. nie zgodził się z orzeczeniem i argumentami Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ż.. Decyzją z dnia [...], nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., w oparciu o art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy oraz § 5, 16, 21 ust. 1 i 2 i § 24 ust. 1 oraz § 30 rozporządzenia w związku z art. 127 § 1 i art. 138 kpa, utrzymała w mocy orzeczenie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż po rozpatrzeniu odwołania i analizie całości badań diagnostyczno-specjalistycznych wykonanych dla potrzeb orzeczniczych, nie stwierdzono nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Zdaniem organu odwoławczego, ze zgromadzonych dokumentów wynika, że odwołujący był leczony operacyjnie, a następnie był poddany chemioterapii (2009 r. - 2010 r.) z powodu nowotworu złośliwego jądra lewego, co biorąc pod uwagę charakter schorzenia uzasadnia jego kwalifikację wg. § 83 pkt 1 zał. do rozporządzenia, co w grupie I osób badanych (kandydatów do zawodowej służby wojskowej) kwalifikuje do kategorii "N" – niezdolny do zawodowej służby wojskowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu K. N. wniósł o uchylenie decyzji obu instancji. Skarżący zarzucił, organom orzekającym w sprawie naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a to art. 7 i 77, 10 § 1 kpa w związku z § 83 pkt 1 zał. do rozporządzenia wyrażające się w wadliwie merytorycznym stanowisku, co do oceny schorzenia skarżącego, procesu leczenia i rehabilitacji, a nadto wyeliminowaniu istotnego faktu w sprawie, jakim jest okoliczność natury medycznej: wyleczenia skarżącego i wpływu tego schorzenia na możliwość kontynuowania w aktualnej sytuacji skarżącego służby wojskowej w formacji zawodowej, jak też wyeliminowanie w toku czynności komisji reguły postępowania administracyjnego wynikającej z art. 10 § 1 kpa. Zdaniem skarżącego, sam fakt ujawnionych schorzeń i manifestujących się w przeszłości dolegliwości nie może stanowić podstawy uznania, że aktualnie brak jest warunków do kontynuowania służby wojskowej w formacji zawodowej. Skarżący powołał się na wyniki aktualnych badań lekarskich mających wpływ na ocenę jego stanu zdrowia załączając do wniesionego odwołania: 1) dokument lekarski wydany przez [...] Centrum Onkologii we W. z dnia 9 lutego 2011 r. zawierający medyczną ocenę aktualnego stanu zdrowia z równoczesną pozytywną diagnozą specjalistyczną o zdolności do każdej pracy, a w tym służby wojskowej, 2) dokument lekarski "Konsultacja Onkologiczna" wydany przez [...] Centrum Onkologii we W. z zapisem o zakończeniu leczenia i brakiem przeciwwskazań do podjęcia pracy i służby wojskowej. Dodatkowo też zauważył, że komisja odwoławcza wydała orzeczenie bez jakiegokolwiek kontaktu ze skarżącym, a jej orzeczenie jest tylko i wyłącznie powieleniem wadliwego orzeczenia terenowej komisji lekarskiej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarżący jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Do kompetencji sądu administracyjnego należy kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej będącego decyzją administracyjną organu wojskowego, pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z postanowieniami art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowią przepisy powołanego wyżej rozporządzenia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że wojskowe komisje lekarskie stanowią organy administracji publicznej wydające decyzje w indywidualnych sprawach (...). Dlatego też do tego rodzaju rozstrzygnięć jak orzeczenia o zdolności do służby wojskowej odnoszą się przepisy kpa (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1999 r., I SA 2114/97 - LEX 47973, wyrok NSA z dnia 16 listopada 1995 r., SA/Gd 1655/95 - OSP z 1997 r. Nr 7-8, poz. 135). Tym samym w zakresie nienormowanym przepisami szczegółowymi do postępowania w sprawach tego rodzaju mają zastosowanie określone w kpa ogólne zasady postępowania administracyjnego. Rozstrzyganie o zdolności do zawodowej służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu. Według przepisu § 24 ust. 5 rozporządzenia orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej sporządza się według wzoru określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia, z którego wynika, że powinno ono zawierać uzasadnienie. Przepis art. 107 § 3 kpa zaś stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Obowiązkiem każdego organu administracji jest zatem jak najstaranniejsze wyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej decyzji co wypływa także z zasad ogólnych wyrażonych w art. 9 kpa (zasada udzielania informacji) oraz art. 11 kpa (zasada przekonywania czyli wyjaśniania stronie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia). Warunkiem wydania prawidłowej decyzji jest podejmowanie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 7 i 77 § 1 kpa). Negatywne dla skarżącego orzeczenie wydano na podstawie § 83 pkt 1 zał. do rozporządzenia rozpoznając u badanego nowotwór złośliwy jądra lewego (carcinoma embrypnale) leczony operacyjnie i chemioterapią. Wskazać jednak należy, że w materiale aktowym niniejszej sprawy znajduje się opinia specjalisty urologa, chirurga J. D., który na zlecenie TWKL w dniu 7 grudnia 2010 r. wykonał badania i wskazał, że: "Chory po leczeniu raka jądra lewego w ubiegłym roku. Kontrolowany w poradni tego roku. Dokumentacja leczenia przy chorym. Chory pod stałą kontrolą [...] Centrum Onkologii we W. (kolejne badanie grudzień tego roku). Obecnie bez dolegliwości. Konieczna obserwacja onkologiczna przez 5 lat. Rokuje wyzdrowienie całkowite. Obecnie bez objawów i cech choroby. Chory może podjąć pracę." Zgodnie z wyjaśnieniami szczegółowymi do § 83 pkt 1 zał. rozporządzenia badanego należy kwalifikować w zależności od wyników po zakończonym leczeniu. Zarówno powyższa opinia jak i załączone do skargi zaświadczenia wskazują na to, że brak jest objawów i cech choroby. W związku z powyższym wątpliwości budzi uznanie organów obu instancji, że u skarżącego występuje nadal (po zakończonym leczeniu) nowotwór złośliwy jądra lewego. W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie w kontekście przywołanych uregulowań, a także w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nasuwa uzasadnione wątpliwości. Przedstawiona przez skarżącego dokumentacja lekarska, tj. Konsultacja onkologiczna lekarza specjalisty chirurgii ogólnej z dnia 9 lutego 2011 r. poparta informacją z Poradni Chemioterapii [...] Centrum Onkologii we W., nie stała się przedmiotem należytej oceny. Należało bowiem zwrócić uwagę, że z zaświadczenia z dnia 9 lutego 2010 r. wydanego w [...] Centrum Onkologii we W. przez specjalistę chirurgii ogólnej i onkologicznej, dołączonego do skargi wniesionej przez skarżącego, wynika, że pacjent zakończył leczenie, pozostaje on pod kontrolą onkologiczną! nie ma przeciwwskazań do podjęcia pracy i służby wojskowej. Taki stan zdrowotny skarżącego obrazują także zaświadczenia przedstawione przezeń na rozprawie sądowej. Mówią one, że chory zakończył leczenie i obecnie jest w obserwacji bez powikłań, a także jest zdolny do służby wojskowej. Z przedstawionej dokumentacji lekarskiej wynika zatem, że stan zdrowia skarżącego uległ istotnej poprawie; co więcej stan wyleczenia utrzymuje się. To przede wszystkim powinno stanowić przedmiot oceny obu komisji lekarskich orzekających w sprawie. Okoliczność ta zupełnie pominięta przez Komisje, sprawia, że orzeczenia obu organów nie mogły się ostać. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy orzekające, winny wydane przez siebie orzeczenia uzasadnić zgodnie z wymogiem art. 107 § 3 kpa i wskazać z jakich przyczyn zaliczyły skarżącego do określonej kategorii stanu zdrowia w myśl odpowiedniego paragrafu załącznika do rozporządzenia. Reasumując, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca podlegały uchyleniu. Punkt II orzeczenia znajduje uzasadnienie w art. 152 p.p.s.a.