IV SA/Wr 289/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska (sprawozdawca) Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Masternak - Kubiak Sędzia NSA Jolanta Sikorska Protokolant : Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi K. M. o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 43/08 w przedmiocie odmowy przydzielenia lokalu mieszkalnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. przyznać adwokatowi W. K . kwotę 292,80 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych w tym 22% VAT od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 22 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę K. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we . z dnia 8 listopada 2007 r. nr ...w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego, zarejestrowaną pod sygn. akt IV SA/Wr 43/08. Przedmiotowy wyrok – doręczony skarżącemu w dniu 12 grudnia 2008 r. - nabył walor prawomocności w dniu 13 stycznia 2009 r. K. M. w dniu 14 maja 2010 r. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 43/08, powołując jako podstawę wznowienia wykrycie nowych okoliczności faktycznych i środków dowodowych, których uwzględnienie miałby wpływ na wynik sprawy. Pismem z dnia 20 maja 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącego - reprezentującego stronę w poprzednim postępowaniu sądowym w sprawie o sygn. akt IVSA/Wr 43/08- do podania ustawowej podstawy wznowienia postępowania oraz dokładne określenie dnia, w którym skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia. Pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd, że nie występował ze skargą o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego. W związku z tym wezwano skarżącego o sprecyzowanie w terminie 7 dni powołanej w skardze ustawowej podstawy wznowienia, poprzez określenie jaki okoliczności faktyczne lub środki dowodowe stanowią podstawę wznowienia postępowania oraz określenie daty, w której skarżący dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. W piśmie procesowym z dnia 30 lipca 2010 r. K. M. sprecyzował powołaną w skardze podstawę wznowieniową, wskazując, że okolicznością faktyczną stanowiącą podstawę wznowienia postępowania jest " nieścisłość części uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2008 r. sygn. akt IV Sa/Wr 43/08 zawarta w szczególności na stronach 17,18,19, którego treścią w jego ocenie obarcza się go współodpowiedzialnością , za to, że w dniu 31 sierpnia 2006 r. skarżący zmuszony był do przekazania lokalu mieszkalnego nr 2 w budynku mieszkalnym nr .... W jego ocenie obarczanie go współodpowiedzialnością jest nietrafne, a okoliczność ta powinna być wyjaśniona w oparciu o załączony do skargi o wznowienie materiał dowodowy, jak również materiał zgromadzony w toku postępowania sądowo-administracyjnego, co skutkować powinno zmianą wyroku z dnia 22 października 2008 r. Dodatkowo w pismach procesowych z dnia 18 sierpnia 2010r. oraz z 26 sierpnia 2010r. dnia skarżący wskazał, że o nowych okolicznościach faktycznych – wynikających z załączonych do skargi i pism procesowych – dowiedział się w dniu 30 lipca 2010r . Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych. W pierwszej kolejności skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega badaniu przez Sąd pod kątem dopuszczalności o dwojakim charakterze , a mianowicie dopuszczalności samej skargi i dopuszczalności wznowienia postępowania. Przy czym o dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego decyduje zachowanie ustawowego terminu oraz oparcie skargi na ustawowych podstawach wymienionych w przepisach ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi. Podstawy żądania wznowienia postępowania wymienione zostały w przepisach art. 271, art. 272§1 i art. 273 §1,2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)( zwanej dalej p.p.s.a.) , natomiast badanie dopuszczalności wznowienia obejmuje ocenę zasadności skargi. Badanie zatem merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym terminowości wniesienia takiej skargi i powołanych w niej podstaw wznowienia. Przy czym skarga o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego podlega odrzuceniu nie tylko wtedy , gdy powołana w niej postawa wznowienia została sformułowana w sposób dający się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę , ale także wówczas gdy w rzeczywistości podstawa taka nie występuje ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16.05.2007r. IIICSK 56/07). Przechodząc zatem do badania dopuszczalności przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania zauważyć należy, że w badanej sprawie skargę o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2008 r., wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 43/08 oparto na podstawie określonej w przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W tym miejscy wskazać należy, że podstawą wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 237 § 2 p.p.s.a., mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały przed zakończeniem sprawy sądowo-administracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie. Wskazane przez skarżącego okoliczności dotyczące nieścisłości w sporządzonym uzasadnieniu wyroku tutejszego Sądu z dnia 22 października 2008 r., wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 43/08 nie spełniają przesłanek zawartych w cytowanym przepisie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższa argumentacja skarżącego stanowi w istocie rzeczy merytoryczną polemiką z wydanym w sprawie rozstrzygnięciem, którą skarżący mógł kontynuować jedynie wywodząc - w zakreślonym terminie- skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Niezależnie od tego należy wskazać, że w myśl art. 277 p.p.s.a. – skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Przepis powyższy określa termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w wypadkach określonych w przepisach art. 271 i art. 273 p.p.s.a. Pozostaje poza sporem w niniejszej sprawie, że skarżący informację o treści uzasadnienia wyroku zapadłego w jego sprawie powziął w dniu 12 grudnia 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wyrok wraz z uzasadnieniem. Powyższe orzeczenie nabyło walor prawomocności w dniu 13 stycznia 2009 r., a zatem termin do wniesienia skargi o wznowienie zaczął biec od dnia 14 stycznia 2009 r. i upłynął 14 kwietnia 2009 r. Natomiast skarga o wznowienie została wniesiona w dniu 14 maja 2010 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Stosownie do treści art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Reasumując z tych względów skarga o wznowienie postępowania jako nie oparta na ustawowej podstawie oraz wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu na podstawie art. 281 w zw. z art. 273 § 2 i 277 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.